Дамінуючая роля ў палітычным жыцці Азербайджана належыць адной, прапрэзідэнцкай палітычнай партыі — партыі «Новы Азербайджан».
Апазіцыйныя партыі дазволеныя, аднак у іх практычна няма рэальных шанцаў прыйсці да ўлады. Тым не менш апазіцыя праводзіць рэгулярныя мітынгі ў Баку, звычайна на плошчы перад былым кінатэатрам «Гелэбэ» («Перамога»), якія часта заканчваюцца сутычкамі з міліцыяй. Пасля «Аранжавай рэвалюцыі» аранжавы колер быў прыняты і азербайджанскімі апазіцыянерамі.
Аб'яднаная апазіцыя – блок «Азадлыг» («Свабода»), блок «YeS — Новая палітыка» і «Рух нацыянальнага адзінства» — прадстаўлена ў парламенце літаральна некалькімі дэпутатамі.
Выступаючы 2 снежня 2005 года на адкрыцці сесіі парламента пасля лістападаўскіх выбараў, прэзідэнт Азербайджана Ільхам Аліеў заявіў, што ў Азербайджане няма перадумоў для «аранжавых рэвалюцый»: «Галасаванне 6 лістапад зноў пацвердзіла прыхільнасць азербайджанскага народа курсе кіруючай партыі».
Спіс партый Партыя Альянс у імя Азербайджана (); Камуністычная партыя Азербайджана (); Дэмакратычная партыя Азербайджана (); Ліберальная партыя Азербайджана (); Партыя нацыянальнай незалежнасці Азербайджана (); Партыя Народнага фронту Азербайджана (); Народна-сацыялістычная партыя Азербайджана (); Сацыял-дэмакратычная партыя Азербайджана (); Партыя сацыяльнага дабрабыту Азербайджана (); Партыя грамадзянскай салідарнасці (); Партыя суайчыннікаў (); Партыя роўнасці (); Ліберальна-дэмакратычная партыя Азербайджана (); Партыя сучаснага роўнасці (); Партыя радзімы («Ана Вэтэн») (); Прагрэсіўна-сацыялістычная партыя Азербайджана (); Нацыянальнае адзінства (); Партыя «Новы Азербайджан» (); Партыя цноты ().
*