Рэ́пішкі. Сустракаецца таксама варыянт Рэ́пешкі (, ) — вёска ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Лынтупскага сельсавета.
Назва Фіксавалася старое лідскае прозвішча Рэпішка, горадзенскае Рэпэйка, адэльскае бяссуфікснае Рэпаhttps://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=8049&search_lastname=repiszka&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1https://www.familysearch.org/ark:/61903/3:1:3Q9M-CSM4-QQC1-2?cat=1046001&i=13&cc=4166194&lang=ruhttps://www.familysearch.org/ark:/61903/3:1:3Q9M-CSMW-ZC9C-Y?i=822&cc=4166194&cat=834700. Ёсць латышскія Reps, Repis, літоўскае Repeikahttps://uzvardi.lv/surname/780807
https://uzvardi.lv/surname/824455Lietuvių pavardžių žodynas. L-Ž. Vilnius, 1989. C. 598.. У Перапісе войска 1528 г. сярод жамойцкага расейнскага баярства – “Миколаи Репоитисъ"Перапіс войска Вялікага княства Літоўскага 1528 года. Мінск, 2003. С. 164..
Балцка-літоўскі канчатак «-ішкі» (адпачатна дадаваўся да імені) тыповы для тапонімаў, размешчаных у гэтай паласе ўздоўж літоўскай мяжы,Ежы Ахманскі. Літоўская этнічная мяжа на ўсходзе ад племянной эпохі да XVI стагодзьдзя // Arche. — 2016. — № 2. — С. 58. а таксама для прозвішчаўP. Skardžius. Rinktiniai raštai. T. 1. Vilnius, 1996. C. 159..
З іншага боку, пастаўскі краязнавец і літаратар І. Пракаповіч назву Рэпішкі звязваў з назвай расліны рэпікІ. М. Пракаповіч. Назвы нашых мясцін. Мінск, 2013. С. 86.. Распаўсюджаныя тапонімы Рэпішча беларускі савецкі тапаніміст І. Яшкін звязваў з назвай расліны рэпаІ. Я. Яшкін. Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. Мінск, 1971. С. 170..
Гісторыя З 1921 года ў складзе Польшчы. Паводле Ольгерда Хамінскага, станам на 1927—1933 гг. у гэтай вёсцы доля літоўскамоўнага насельніцтва складала 51-90 %.Olgierd Chomiński, Leszek Bednarczuk. Obszar językowy litewski w Państwie Polskim 1927—1933 // Acta Baltico-Slavica, 2010, 34. С. 210.
З 1939 года ў БССР.
Крыніцы
Спасылкі
Катэгорыя:Лынтупскі сельсавет Катэгорыя:Населеныя пункты Пастаўскага раёна