Усходняе Саксонскае Каралеўства (стар.-англ. Ēast Seaxna Rīce) — адно з сямі каралеўстваў так званай англасаксонскай гептархіі.
Эсекс быў заснаваны ў пачатку VI стагоддзя ў паўднёва-ўсходняй Англіі на тэрыторыі сучасных графстваў Эсекс, Хартфардшыр і Мідлсекс, а таксама ў кароткі перыяд — Кент. Каралі Эсекса нярэдка былі васаламі іншых кіраўнікоў. Так, апошні кароль — Сігерэд — перадаў дзяржаву каралю Уэсекса Эгберту.
Гл. таксама Свефберт
Літаратура Keightley, A., The History of England, (1840) Yorke, B., Kings and Kingdoms of Early Anglo-Saxon England, (1984) John Baker, Cultural Transition in the Chilterns and Essex Region (University of Hertfordshire Press, 2005) Rippon, Stephen, Essex c. 760—1066 (in Bedwin, O, The Archaeology of Essex: Proceedings of the Writtle Conference (Essex County Council, 1996) Campbell, James, ed (1991). The Anglo-Saxons. Penguin. І. А. Еўтухоў. Слоўнік-даведнік «Страны и народы средневекового Запада». Мн. 2008.
Катэгорыя:Англасаксонскія каралеўствы Катэгорыя:Гісторыя Англіі