Поп-му́зыка ( от popular music) — стыль сучаснай музыкі. Пад поп-музыкай звычайна разумеецца музыка, створаная з мэтай быць камерцыйна паспяховай. Поп-музыка як музычны жанр у яго сучасным выглядзе развілася з рок-н-ролу 1950-х гадоў як яго больш лёгкая версія, арыентаваная на маладую аўдыторыю. З 1967 года тэрмін «поп-музыка» супрацьпастаўляецца тэрміну «рок-музыка»The Oxford Companion to Music. Oxford: Oxford University Press, 2001. ISBN 0-19-866212-2, с. 983.; у той час, як рок імкнуўся быць арыгінальным, поп быў больш камерцыйным, аднадзённым і даступнымT. Warner, Pop Music: Technology and Creativity: Trevor Horn and the Digital Revolution. Aldershot: Ashgate, 2003. ISBN 0-7546-3132-X, с. 3-4..
Першае вядомае выкарыстанне тэрміна «поп-песня» датуецца 1926 годам у значэнні «песня, якая валодае прыцягальнасцю для публікі»«pop», J. Simpson and E. Weiner. Oxford English Dictionary. Oxford: Oxford University Press, 1989, ISBN 0-19-861186-2. Па версіі жа Grove Music Online, тэрмін «поп-музыка» узнік у Брытаніі ў сярэдзіне 1950-х гадоў як слова для рок-н-ролу і новых моладзевых стыляў, на якія рок-н-рол аказаў уплыўR. Middleton, et al, Grove Music Online. «Оксфардскі слоўнік музычных стыляў» піша, што, хоць адно з ранніх значэнняў словы «поп» была прывабнасць для шырокай аўдыторыі, з канца 1950-х гадоў поп разумеўся як «неклассическая музыка, звычайна песні, у выкананні такіх артыстаў, як The Beatles, The Rolling Stones, ABBA і г.д. »«pop», The Oxford Dictionary of Music
Глядзіце таксама J-pop
Спасылкі
Катэгорыя:Музычныя жанры
Катэгорыя:Поп-культура