200px|left|thumb|Ансамбль беларускай народнай музыкі на святкаванні Дня Незалежнасці Украіны ў Данецку 250px|thumb|Паштовая марка СССР Народная музыка, музычны фальклор — музычна-паэтычнае творчасць народа, неад’емная частка народнай творчасці (фальклору), існуючага, як правіла, у вуснай (бяспісьменнай) форме, якая перадаецца з пакалення ў пакаленне. Паколькі народная музыка вядомая ўсім грамадска-гістарычным фармацыям (як вусным, так і пісьмовым), то яе варта разглядаць не толькі як кампанент народнай творчасці, але і, у шырэйшым сэнсе, як галіна (корань) музычнага мастацтва. Адна з галоўных галін, супрацьпастаўляецца музыцы папулярнай і акадэмічнай.
Жанравая дыферэнцыяцыя Задаўга да ўзнікнення пісьмовых музычных традыцый з розных форм і тыпаў першабытнага сінкрэтызму (абрадавыя дзействы, гульні, песнескокаў у суправаджэнні музычных інструментаў і іншыя) сфармаваліся і развіліся самастойныя жанры музычнага мастацтва — песенныя, інструментальныя, танцавальныя.
Народныя артысты, спевакі і казачнікі У розны час і ў розных краінах носьбітамі народнай музыкі былі не толькі безназоўныя выканаўцы, але і таленавітыя творцы-выканаўцы:
кабзар вагант гусляр блазан лэўтар ашуг акын кюйшы бахшы аленшы гусан тагасац мествірэ клезмер хафіз аэд жанглёр менестрэль шпільман жыршы бард трубадур трувер баян
Музыка