right|thumb|220px|Аналіз першай і другой касмічнай скорасці паводле Ісака Ньютана. Снарады A і B падаюць на Зямлю. Снарад C выходзіць на кругавую арбіту, D — на эліптычную. Снарад E ляціць у адкрыты космас. Друга́я касмі́чная ско́расцьВучэбныя праграмы: Фізіка VI—XI класы. Астраномія XI клас. — Мн.: Нацыянальны інстытут адукацыі, 2012.Касмічная скорасць // Беларуская энцыклапедыя т. 8, с. 149. — мінімальная скорасць руху, якую неабходна надаць аб'екту (камень, касмічны апарат і г. д.) для пераадолення гравітацыйнага прыцягнення нябеснага цела. Калі целу будзе нададзена другая касмічная скорасць, то гэтае цела будзе рухацца па парабалічнай арбіце вакол нябеснага цела.
Другая касмічная скорасць вызначаецца радыусам і масай нябеснага цела, з-за гэтага яна асобная для кожнага нябеснага цела (для Зямлі 11,2 км/с, для Сонца 617,7 км/с).
Другая касмічная скорасць для розных аб'ектаў
+Другая касмічная скорасць (скорасць вызвалення) на паверхні некаторых нябесных цел Нябеснае цела Маса (у адносінах да масы Зямлі) 2-я касмічная скорасць, км/с Месяц 0,0123 2,4 Меркурый 0,055 4,3 Марс 0,108 5,0 Венера 0,82 10,22 Зямля 1 11,2 Уран 14,5 22,0 Нептун 17,5 24,0 Сатурн 95,3 36,0 Юпітэр 318,3 61,0 Сонца 333 000 617,7 Сірыус B 325 675 10 000 Нейтронная зорка 666 000 200 000 Кваркавая зорка 833 500 - Чорная дзірка 832 500 - 5,6 - (нішто не можа выйсці па-за межы чорнай дзіркі - радыуса Шварцшыльда)
Гл. таксама Першая касмічная скорасць Трэцяя касмічная скорасць Чацвёртая касмічная скорасць
Зноскі
Літаратура Касмічная скорасць // С. 149.
Катэгорыя:Астрадынаміка