thumb|right|200px|Лініі абцякальнага патоку, лабавое супраціўленне Fd, сіла цяжару Fg. У 1851 Джордж Стокс атрымаў вызначэнне для сілы трэння (таксама завецца сілай лабавога супраціўлення), якая дзейнічае на сферычныя аб'екты з вельмі маленькімі лікамі Рэйнальдса (напр., вельмі маленькія часціцы) у неабмежаванай вязкай вадкасці, рашаючы ураўненне Наўе — Стокса:
дзе — сіла трэння, якая завецца таксама сілай Стокса, — радыус сферычнага аб'екта, — дынамічная вязкасць вадкасці, — хуткасць часціцы.
Калі часціцы падаюць у вязкай вадкасці пад дзеяннем ўласнай вагі, то ўсталяваная хуткасць дасягаецца, калі гэта сіла трэння разам з сілай Архімеда дакладна ўраўнаважваецца сілай гравітацыі. Выніковая хуткасць раўняецца
дзе Vs — усталяваная хуткасць часціцы (м/с) (часціца рухаецца ўніз, калі , і зверх, калі), — радыус Стокса часціцы (м), g — паскарэнне вольнага падзення (м/с²), ρp — шчыльнасць часціц (кг/м³), ρf — шчыльнасць вадкасці (кг/м³), — дынамічная вязкасць вадкасці (Па с).
Літаратура
Катэгорыя:Гідрадынаміка Катэгорыя:Вісказіметрыя