Джорджыа Б’яндрата (; каля 1515, Салуцца — , ) — італьянскі ўрач, тэолаг, дзеяч Рэфармацыі ў Польшчы і Вялікім Княстве Літоўскім.
Біяграфія Джорджыа працаваў у Кракаве, дзе быў урачам каралевы Боны ў 1540—1544 гадах. У 1556 годзе пераехаў у Жэневу, дзе стаў прыхільнікам кальвінізму. Ужо праз два гады ён быў вымушаны пакінуць горад з-за антытрынітарскіх поглядаў, вярнуўся ў Рэч Паспалітую ў 1558 годзе, дзе актыўна ўключыўся ў дзейнасць рэфарматарскага руху і ў 1560 годзе быў абраны кіраўніком царквы ў Малой Польшчы.
Джорджыа быў адным з галоўных прыхільнікаў антытрынітарыянізму ў Рэчы Паспалітай, і, такім чынам, быў у канфлікце з Жанам Кальвінам, які пісаў да польскіх кальвіністаў лісты, папярэджваючы іх аб дзейнасці Б’яндраты. У выніку канфлікту з мясцовымі рэфарматарамі, Б’яндрата пачаў шукаць заступнікаў і знайшоў падтрымку ў літоўскага князя Мікалая Радзівіла Чорнага і Яна Кішкі, з якімі стварыў моцную фракцыю літоўскіх антытрынітарыяў (арыянаў).
У 1563 годзе Джорджыа адправіўся ў Трансільванію, дзе працаваў урачом і саветнікам Яна Жыгімонта Запальі. З 1571 года працаваў на Стэфана Баторыя і зрабіў для яго шэраг важных задач, у тым ліку спрыяў яго выбранню на пасаду польскага караля ў 1575 годзе.
Літаратура Gmiterek H., Bracia czescy a kalwini w Rzeczypospolitej połowa XVI — połowa XVII wieku, Lublin 1987 Tazbir J., Reformacja w Polsce. Szkice o ludziach i doktrynie, Warszawa 1993
Спасылкі Jerzy Blandrata, nota biograficzna i dzieła do pobrania George Blandrata // Encyclopædia Britannica. — 1911. Howe Ch. A., Hughes P. George Biandrata // Dictionary of Unitarian & Universalist Biography. — Unitarian Universalist Historical Society.
Катэгорыя:Антытрынітарыі Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1510-я гады Катэгорыя:Нарадзіліся ў Салуцца Катэгорыя:Рэлігійныя дзеячы Вялікага Княства Літоўскага