Палеаархей (ад — «стары» і — «старажытны») — другая геалагічная эра архейскага эона. Ахоплівае перыяд часу ад 3,6 да 3,2 мільярда гадоў тамуInternational Commission on Stratigraphy: International Stratigraphic Chart (версия за август 2012). Гэта датаванне чыста храналагічнае і не заснавана на стратыграфіі.
Геалогія
Да канца палеаархея ў асноўным завяршылася фарміраванне цвёрдага ядра Зямлі, з прычыны гэтага напружанасць магнітнага поля Зямлі была ўжо дастаткова высокая і складала не менш за палову сучаснага ўзроўню. Гэта давала дастатковую абарону ад сонечнага ветру і касмічных прамянёў для развіцця жыцця.
У палеаархее працягвалася фармаванне першага суперкантынента Ваальбара.
Біялогія
Змест кіслароду ў атмасферы паступова павялічвалася ў выніку дзейнасці старажытных жывых арганізмаў. Да гэтай эры ставяцца самыя раннія вядомыя формы жыцця (добра захаваліся рэшткі бактэрый ва ўзросце больш за 3,46 млрд гадоў, знойдзеныя ў Заходняй Аўстраліі).
Заўвагі
Літаратура
Иорданский Н. Н. Развитие жизни на земле. — М.: Просвещение, 1981. Короновский Н. В., Хаин В. Е., Ясаманов Н. А. Историческая геология : Учебник. — М.: Академия, 2006. Ушаков С. А., Ясаманов Н. А. Дрейф материков и климаты Земли. — М.: Мысль, 1984. Ясаманов Н. А. Древние климаты Земли. — Л.: Гидрометеоиздат, 1985. Ясаманов Н. А. Популярная палеогеография. — М.: Мысль, 1985.
Спасылкі Развіццё жыцця на Зямлі — Архейская эра
Катэгорыя:Архей Катэгорыя:Геалагічныя эры