Стэнійскі перыяд ( — «вузкі») - заключны геалагічны перыяд мезапратэразойскай эры, які доўжыўся 1200-1000 мільёнаў гадоў таму (хранаметрычная датыроўка, а не базуецца на стратыграфіі)Международная стратиграфическая шкала (версия за август 2012) на сайте Международной комиссии по стратиграфии.
Назва паходзіць ад вузкіх паліметамарфічных паясоў, якія сфармаваліся ў гэтым перыядзе.
У стэніі склаўся суперкантынент Радзінія.
Да пачатку гэтага перыяду адносяцца найбольш раннія выкапні астанкі эукарыётаў, які размнажалісь палавым шляхамN.J. Buttefield (2000). «Bangiomorpha pubescens n. gen., n. sp.: implications for the evolution of sex, multicellularity, and the Mesoproterozoic/Neoproterozoic radiation of eukaryotes». Paleobiology 26 (3): 386—404..
Крыніцы
Літаратура
Иорданский Н. Н. Развитие жизни на земле. — М.: Просвещение, 1981. Короновский Н.В., Хаин В.Е., Ясаманов Н.А. Историческая геология : Учебник. — М.: Академия, 2006. Ушаков С.А., Ясаманов Н.А. Дрейф материков и климаты Земли. — М.: Мысль, 1984. Ясаманов Н.А. Древние климаты Земли. — Л.: Гидрометеоиздат, 1985. Ясаманов Н.А. Популярная палеогеография. — М.: Мысль, 1985.
Катэгорыя:Геалагічныя перыяды Катэгорыя:Мезапратэразой