Юба II (Juba, нарадзіўся прыкладна ў 52—50 годзе да нашай эры, памёр у 23 годзе нашай эры) — саюзны Рыму цар Маўрэтаніі. Сын апошняга нумідыйскага цара Юбы I і бацька апошняга маўрэтанскага цара Пталамея.
Пасля бітвы пры Тапсе Юба быў узяты Цэзарам у Рым, дзе яму было дадзена выдатнае выхаванне і адукацыя. Пазней ён ажаніўся з Клеапатрай Селенай II (дачкой Антонія і Клеапатры) і атрымаў ад Актавіяна ў дарунак частку бацькаўскіх уладанняў у Маўрэтаніі.
Сачыненні thumb|Царская грабніца ў Тыпасе, меркавана выбудаваная Юбай Юба адрозніваўся выдатнай эрудыцыяй і быў адным з палігістараў таго часу: ён пісаў (на грэчаскай мове) па гісторыі і старажытнасцям (сюды адносіліся яго сачыненні па гісторыі Рыма, Лівіі, Аравіі, Асірыі; галоўнае з іх — «Падабенствы», дзе ён параўноўваў рымскія звычаі са звычаямі іншых народаў), па гісторыі мастацтва (пра жывапіс, пра тэатр), граматыцы.
Цікавыя факты Афіняне паставілі ў гонар Юбы статую яго ў гімнасіі Пталамея. Юба II цікавіўся батанікай, напісаў кнігу пра малачай, знойдзены ў Атласкіх гарах (ён назваў яго Euphorbia у гонар свайго асабістага ўрача). У гонар яго названы род раслін сямейства пальмавых — Юбея.
Літаратура
Катэгорыя:Цары маўрэтанскія Катэгорыя:Гісторыкі Старажытнай Грэцыі Катэгорыя:Гісторыкі I стагоддзя да н.э. Катэгорыя:Кіраўнікі Афрыкі I стагоддзя Катэгорыя:Гісторыкі Старажытнага Рыма Катэгорыя:Постаці Старажытнага Рыма