Бланка д’Артуа (, — ) — графіня Шампані і Бры, і каралева Навары.
Паходжанне Была дачкой Рабера д’Артуа і Мацільды Брабанцкай (1224—1288). Даводзілася (па бацькаўскай лініі) унучкай французскаму каралю Людовіку VIII і пляменніцай Людовіку IX, а па матчынай — унучкай брабанцкаму герцагу Генрыху II і Марыі Гогенштаўфен, дачцэ Філіпа Швабскага.
Першы шлюб У 1269 годзе ажанілася з графам Шампані і Бры Генрыха III, які ў 1270 годзе стаў таксама каралём Навары пад імем Энрыке I. У гэтым шлюбе нарадзіліся: Цібо (пам. у 1273), апошні прадстаўнік мужчынскай лініі Шампанскага дому; Жанна (1271—1305), будучая каралева Навары і каралева Францыі.
Генрых памёр у 1274 годзе і Бланка д’Артуа стала рэгенткай Навары (1274—1284) падчас маленства сваёй дачкі Жанны.
Другі шлюб У 1276 годзе Бланка ажанілася другі раз з Эдмундам Ланкастарскім (1245—1296), малодшым сынам англійскага караля Генрыха III і Элеаноры Праванскай. Эдмунд таксама быў удаўцом, яго жонка Эвеліна памерла ў 15-гадовым узросце ў тым жа годзе, што і муж Бланкі. У гэтым шлюбе нарадзіліся трое дзяцей: Томас Ланкастарскі (каля 1278 — 22 сакавіка 1322), адзін з правадыроў баронскай апазіцыі падчас кіраванне англійскага караля Эдуарда II; Генры Ланкастарскі, адзін з кіраўнікоў звяржэння Эдуарда II і глава мецяжу супраць фаварыта Ізабелы Французскай Роджэра Морцімера; Джон Ланкастарскі, сеньёр дэ Бафор.
Катэгорыя:Постаці іспанскай гісторыі Катэгорыя:Постаці французскай гісторыі Катэгорыя:Постаці англійскай гісторыі Катэгорыя:Жонкі кіраўнікоў XIII стагоддзя Катэгорыя:Дом д’Артуа