Выгнанне бесаў з нямога чалавека — падзея новазапаветняга апавядання, адзін з цудаў Ісуса Хрыста.
Біблейскае апавяданне
Падзея запісана ў Евангеллі ад Матфея 9:32-34, адразу пасля цудам з вылячэннем двух сляпых у Галілеі.
Паводле Евангелля ад Матфея, пасля таго, як двое сляпых ацаліліся, да Ісуса прывялі чалавека, які быў апантаны дэманамі, і не мог гаварыць. І калі дэман быў выгнаны, чалавек, які быў нямым пачаў гаварыць. Натоўп. які быў побач, быў моцна дзіўлены і казаў: «Ніколі не было такога явішча ў Ізраілі.»
Аднак фарысеі пачалі казаць, што Хрыстос выганяе бесаў сілаю дэманскай.
Спасылкі
Катэгорыя:Жыццё Ісуса Хрыста Катэгорыя:Цуды Ісуса Хрыста Катэгорыя:Евангелле паводле Матфея