Міхаіл Міхайлавіч Гармоза (, в. Чапля, , Мінская вобласць — ) — гвардыі капітан Савецкай Арміі, удзельнік савецка-фінскай і Вялікай Айчыннай войнаў, Герой Савецкага Саюза (1940).
Біяграфія
Нарадзіўся ў сялянскай сям'і, беларус. Скончыў чатыры класы школы, пасля чаго працаваў трактарыстам Дзяржынскай машынна-трактарнай станцыі. У 1938 годзе Гармаза быў прызваны на службу ў рабоча-сялянскага Чырвоны Флот. У званні чырванафлотца быў наводчыкам арудзія 152-міліметровай гаўбічнай батарэі берагавога атрада суправаджэння Балтыйскага флоту. Вызначыўся падчас савецка-фінскай вайны.
У перыяд падрыхтоўкі да наступу Паўночна-Заходняга фронту Гармаза ўдзельнічаў у знішчэнні фінскіх абарончых збудаванняў Мурыльскага вузла (цяпер — вёска Высокае Ленінградскай вобласці). Нягледзячы на масіраваны агонь праціўніка, агнём сваёй гарматы Гармаза знішчыў дот з гарнізонам.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 21 красавіка 1940 года за «ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з фінскай белагвардзейшчынай і праяўленыя пры гэтым адвагу і геройства» чырванафлоцец Міхаіл Гармаза быў удастоены высокага звання Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэна Леніна і медалі «Залатая Зорка» пад нумарам 457.
У 1941 годзе Гармаза скончыў Кіеўскае танкавае вучылішча. З пачатку Вялікай Айчыннай вайны — на Паўднёва-Заходнім, Волхаўскім, Паўночна-Заходнім, 1-м Беларускім франтах. Прайшоў шлях ад камандзіра танка да камандзіра танкавай роты 11-га асобнага гвардзейскага цяжкага танкавага палка. У сакавіку 1945 года яго рота на працягу 1,5 сутак утрымлівала ў горадзе суперніка, які прарываўся на поўнач. Танкісты М. М. Гармазы вытрымалі атакі да 2-х батальёнаў пяхоты з артылерыяй і танкамі, якія, па савецкіх дадзеных, узначальваў нямецкі генерал са сваім штабам. Пад кіраўніцтвам гвардыі капітана М. М. Гармазы, рота запісала на свой баявы рахунак 6 падбітых і знішчаных танкаў і самаходных установак, тры арудзія, 5 мінамётаў і да 400-т салдат і афіцэраў праціўніка. Узнагароджаны ордэнам Айчыннай вайны II ступені (10 красавіка 1945).
У 1948 годзе ў званні капітана ён быў звольнены ў запас. Пражываў у Мінску, працаваў у МУС Беларускай ССР. Памёр 24 чэрвеня 1985 года.
Пахаваны на Чыжоўскіх могілках Мінска.
Узнагароды і званні Герой Савецкага Саюза (21 красавіка 1940 г.) Ордэн Леніна (21 красавіка 1940 г.) Ордэн Айчыннай вайны I ступені (6 красавіка 1985 года) Ордэн Айчыннай вайны II ступені (10 красавіка 1945) ордэн Чырвонай Зоркі а таксама медалі.
Памяць
У Дзяржынскім раёне ўсталяваны прыз яго імя для лепшага механізатара.
Літаратура
Навечно в сердце народном. 3-е изд., доп. и испр. Минск, 1984. Герои Советского Союза Военно-Морского Флота. 1937—1945. — М.: Воениздат, 1977.
Катэгорыя:Удзельнікі савецка-фінскай вайны Катэгорыя:Танкісты Вялікай Айчыннай вайны Катэгорыя:Члены КПСС