ЦЭЦ-4 — філіял РУП «Мінскэнерга» — прадпрыемства энергетыкі ў паўднёва-заходняй частцы Мінска.
Тэхніка-эканамічнае абгрунтаванне для будаўніцтва новай магутнай загараднай ЦЭЦ было выканана «УНДПІэнергапрам» у 1967 годзе. Аднак будаўніцтва Мінскай ЦЭЦ-4 на пляцоўцы плошчай 192,8 га, размешчанай на задах ад беларускай сталіцы, за кальцавой аўтамабільнай дарогай, пачалося толькі ў 1972 годзе. Дабудаваная ў 1977 годзе. 30 верасня 1977 г. адбыўся пуск першага энергетычнага комплексу ў складзе турбіны ПТ-60 і катла БКЗ-420Флагман белорусской теплофикации . Вызначаная магутнасць 1035 МВт. У асноўным станцыя працуе па цеплавому графіку нагрузак, але, ў сувязі з высокай эканамічнасцю блокаў, станцыя прыцягваецца да рэгулявання электрычнай нагрузкі ў гадзіны дзённага і вячэрняга максімумаў.
Забяспечвае цяплом і электрычнасцю ўсю паўднёва-заходнюю частку Мінска, а менавіта жылыя раёны Малінаўка, Паўднёвы Захад, Сухарава, Кунцаўшчыну, Захад, Красны Бор і Каменную Горку. ЦЭЦ размешчана за межамі Мінскай кальцавой аўтадарогі, таму мінімальна ўплывае на экалагічную абстаноўку ў горадзе.
Агульныя звесткі Магутны цеплафікацыйны комплекс, створаны на базе Мінскай ЦЭЦ-4, упершыню ў СССР рэалізаваў ідэю выкарыстання магутнай загараднай ЦЭЦ для пакрыцця базавых цеплавых нагрузак буйнога горада, а на базе пяці вадагрэйных кацельняў горада (Харкаўская, Масюкоўшчына, Курасоўшчына, Арлоўская і Заходняя), якія працуюць у адзіным тэхналагічным працэсе цеплазабеспячэння заходняй і паўднёва-заходняй частак горада Мінска — для пакрыцця пікавых нагрузак. Гэта дазволіла значна павялічыць надзейнасць і эканамічнасць усёй сістэмы цеплазабеспячэння, забяспечыць бесперабойную падачу цяпла ў дзіцячыя сады, школы, бальніцы і жылыя дамы. Выкарыстанне сучасных тэхналогій кіравання, а таксама перадавых навуковых распрацовак у энергетычнай сферы прадвызначыла вельмі нізкія ўдзельныя расходы ўмоўнага паліва на адпачынак электраэнергіі — ад 200,0 да 209,3 г/кВтг — а таксама цеплаэнергіі — ад 169,07 да 169,84 кг/ГКал.
На станцыі ўстаноўлены тры цеплафікацыйныя турбаагрэгаты агульнай магутнасцю 280 МВт і тры энергаблокі па 250 МВт на звышкрытычныя параметры пары. Станцыя мае рознатыповае абсталяванне з рознымі тэрмінамі эксплуатацыі. Асноўнае паліва — прыродны газ, рэзервовае паліва — мазут. Мае абаротную сістэму водазабеспячэння з градзірнямі.
Паравыя турбіны Вызначаная электрычная магутнасць турбін (МВт),прадукцыйнасць катлоў (т/г) Ціск пары, (Мпа) Год уводу ўэксплуатацыю ПТ-60-130/13 ст. №1 60 13,0 1977 Т-100/110-130 ст. №2 110 1978 Т-100/110-130 ст. №3 110 1979 Т-250/300-240-3 ст. №4 250 24,0 1985 Т-250/300-240-3 ст. №5 250 1987 Т-250/300-240-3 ст. №6 250 1992 Паравыя катлы Е-420-140 НГМ ст. №1 420 14,0 1977 Е-420-140 НГМ ст. №2 420 1978 Е-420-140 НГМ ст. №3 420 1979 Е-420-140 НГМ ст. №7 420 1993 Е-420-140 НГМ ст. №4 1000 255 1985 Е-420-140 НГМ ст. №5 1000 1985 Е-420-140 НГМ ст. №6 1000 1985
Галерэя
Спасылкі Афіцыйны сайт
Катэгорыя:Электрастанцыі Мінска Катэгорыя:Цеплавыя электрастанцыі Беларусі Катэгорыя:Фрунзенскі раён (Мінск) Катэгорыя:З’явіліся ў 1977 годзе Катэгорыя:1977 год у Мінску