thumb|Старажытныя сербскія кіраўнікі Дынастыя Уласціміра

Уласцімір 836—843 Муцімір 843-891 Перваслаў 891-892 Петар Гойнікавіч 892-917 Паўле Бранавіч 917-921 Захарый Перваславіч 921-927 927-934 разгром дзяржавы балгарамі.

Часлаў Кланіміравіч 934-960

Разгром Сербіі Візантыяй.

Іаан Уладзімір 1016 Стэфан Воіслаў 1040—1051 Міхайла Ваіслаўлевіч 1053—1081 Канстанцін Бодзін 1081-1101

Распад Сербіі на Зэту, Рашку і Босну.

Каралі сярэдневяковай Сербіі (1217—1345)

№ Фота ІмяПерыяд кіравання Заўвагі 1 100px Стэфан Першавенчаны 1217 1228 Каранаваны як першы кароль Сербіі. У 1196—1202 і 1204—1217 гадах быў вялікім жупанам Рашкі 2 100px Стэфан Радаслаў 1228 1234 Атрымаў у спадчыну трон як старэйшы сын Стэфана Першавенчанага пасля яго смерці. Пазней быў зрынуты. 3 Стэфан Уладзіслаў 1234 1243 Другі сын Стэфана Першавенчанага, зрынуў з прастола свайго старэйшага брата Стэфана Радаслава. Пазней быў зрынуты 4 Стэфан Ураш I 1243 1276 Малодшы сын Стэфана Першавенчанага, зрынуў з прастола свайго брата Стэфана Уладзіслава. Пазней быў зрынуты 5 100px Стэфан Драгуцін 1276 1282 Старэйшы сын Стэфана Ураша I, якога зрынуў з прастола. У 1282 годзе стаў каралём Срэма 6 100px Стэфан Ураш II Мілуцін 1282 1321 Малодшы сын Стэфана Ураша I 7 100px Стэфан Ураш III Дзечанскі 1322 1331 Сын Стэфана Ураша II Мілуціна, пасля смерці якога, аспрэчваў падчас вайны права на прастол у свайго брата Канстанціна. 8 100px Стэфан Ураш IV Душан 1331 1345 Сын Стэфана Ураша III Дзечанскага, пасля смерці якога заняў прастол. У 1345 годзе каранаваны царом сербаў і грэкаў.

Цары сербаў і грэкаў (1345—1371)

№ Фота ІмяПерыяд кіравання Заўвагі 1 100px Стэфан Ураш IV Душан 1345 1355 Да 1345 года быў каралём Сербіі 2 100px Стэфан Ураш V 1355 1371 Атрымаў у спадчыну трон пасля смерці бацькі Стэфана Ураша IV Душана. Апошні цар Сербіі.

Распад дзяржавы

Гл. таксама Бранкавічы Князі Сербіі: Лазар I Хрэбелянавіч 1370—1389 Стэфан Лазаравіч 1389—1402

Дэспаты Сербіі (1402—1459) № Фота ІмяПерыяд кіравання Заўвагі 1 100px Стэфан Лазаравіч 1402 1427 Сын Лазара Хрэбелянавіча. Да 1402 года быў васалам Асманскай імперыі — князем Сербіі, але пасля стаў незалежным кіраўніком. 2 100px Джурадж Бранкавіч 1427 1456 Зяць Лазара Хрэбелянавіча, стаў дэспатам пасля смерці Стэфана Лазаравіча. Загінуў у бітве з венграмі. 3 Лазар Бранкавіч 1456 1458 Сын Джурджа Бранкавіча, пасля смерці якога стаў дэспатам. Памёр, не пакінуўшы спадчыннікаў. 4 Стэфан Бранкавіч 1458 1459 Брат Лазара Бранкавіча. Выгнаны з Сербіі. 5 Стэфан Тамашэвіч 21 сакавіка 1459 30 чэрвеня 1459 Сын караля Босніі Сцепана Томаша, муж дачкі Лазара Бранкавіча. Выгнаў Стэфана Бранкавіча. Калі Сербія ўвайшла ў склад Асманскай імперыі вярнуўся ў Боснію.

Правадыр Першага сербскага паўстання (1804—1813)

№ Фота ІмяПерыяд кіравання Заўвагі 1 Карагеоргій Петравіч 1804 1813 У 1804 годзе стаў на чале Першага сербскага паўстання супраць Асманскай імперыі. У 1811 годзе ў Бялградзе на скупшчыне старэйшын быў абвешчаны вярхоўным правадыром сербскага народа са спадчыннай уладай. Пасля паражэння паўстання эміграваў у Аўстрыю, а затым у Расію.

Князі Сербіі (1815—1882)

№ Фота ІмяПерыяд кіравання Заўвагі 1 100px Мілаш Абрэнавіч 21 лістапада 1815 13 чэрвеня 1839 У 1815 годзе стаў на чале Другога сербскага паўстання. Адрокся ад прастола 2 100px Мілан Абрэнавіч 13 чэрвеня 1839 8 ліпеня 1839 Старэйшы сын Мілаша Абрэнавіча, памёр ад хваробы. 3 Міхаіл Абрэнавіч 8 ліпеня 1839 14 верасня 1842 Малодшы сын Мілаша Абрэнавіча, заняў прастол пасля смерці брата (да 17 сакавіка 1840 — часовы кіраўнік). Быў зрынуты, эміграваў у Вену 4 100px Аляксандр Карагеоргіевіч 14 верасня 1842 23 снежня 1858 Сын правадыра Першага сербскага паўстання Карагеоргія. Выбраны князем пасля звяржэння Міхаіла Абрэнавіча. Быў зрынуты скупшчынай, эміграваў у Аўстрыю. 5 100px Мілаш Абрэнавіч 24 снежня 1858 26 верасня 1860 Вярнуўся пасля звяржэння Аляксандра Карагеоргіевіча 6 Міхаіл Абрэнавіч 26 верасня 1860 10 чэрвеня 1868 Заняў прастол пасля смерці бацькі Мілаша Абрэнавіча. Усынавіў і зрабіў спадчыннікам свайго стрыечнага пляменніка Мілана Абрэнавіча. Забіты ў Топчыдзеры прыхільнікамі Карагеоргіевічаў. 7 100px Мілан Абрэнавіч 10 чэрвеня 1868 6 сакавіка 1882 Стрыечны пляменнік Міхаіла Абрэнавіча, стаў князем з-за бяздзетнасці апошняга. З прычыны маленства з 10 чэрвеня 1868 па 22 жніўня 1872 знаходзіўся пад рэгенцкім кіраваннем Мілівая Петравіча Блазнаваца, Ёвана Рысціча і Ёвана Гаўрылавіча. У 1882 выбраны каралём Сербіі.

Каралі Каралеўства Сербія (1882—1918)

№ Фота ІмяПерыяд кіравання Заўвагі 1 100px Мілан Абрэнавіч 6 сакавіка 1882 6 сакавіка 1889 У 1882 годзе каранаваўся як Мілан I, да гэтага быў 4-м князем Сербіі. Адрокся ад прастола на карысць свайго сына Аляксандра Абрэнавіча 2 100px Аляксандр Абрэнавіч 6 сакавіка 1889 11 чэрвеня 1903 У 13 гадоў стаў каралём з прычыны адрачэння ад прастола свайго бацькі Мілана Абрэнавіча. З-за маленства пры каралі з 1889 па 1893 гады знаходзіліся рэгенты Ёван Рысціч, Коста Проціч і Ёван Белімаркавіч. Забіты падчас дзяржаўнага перавароту. 3 100px Пётр I Карагеоргіевіч 15 чэрвеня 1903 1 снежня 1918 Узведзены на прастол пасля забойства Аляксандра Абрэнавіча. У 1918 годзе стаў каралём сербаў, харватаў і славенцаў

Каралі сербаў, харватаў і славенцаў (1918—1929), Каралі Югаславіі (1929—1945) Пётр I Карагеоргіевіч, сын Аляксандра Карагеоргіевіча, кароль Каралеўства сербаў, харватаў і славенцаў (Каралеўства СХС) 1 снежня 1918 — 16 жніўня 1921.

Каралеўства сербаў, харватаў і славенцаў (СХС) было ўтворана ў 1918 годзе па выніках Першай сусветнай вайны. У яго ўвайшлі Сербія, Чарнагорыя і частка тэрыторыі былой Аўстра-Венгрыі (гістарычныя вобласці Славонія, Далмацыя, Боснія, Герцагавіна, Ваяводзіна, населеная славенцамі частка Карынтыі). Аляксандр I Карагеоргіевіч, сын караля Пятра I, кароль Каралеўства сербаў, харватаў і славенцаў (16 жніўня 1921 — 3 кастрычніка 1929), кароль Югаславіі (3 кастрычніка 1929 — 9 кастрычніка 1934). Забіты харвацкімі нацыяналістамі.

У 1929 годзе Каралеўству СХС было дадзена больш кароткая і гучная назва — Югаславія. Пётр II Карагеоргіевіч (9 кастрычніка 1934 — 29 лістапада 1945), кароль Югаславіі, з 14 красавіка 1941 года — у эміграцыі.

У маі 1941 года Югаславіі акупавана нацысцкай Германіяй. У 1944 годзе адбылося аднаўленне незалежнасці. У лістападўе 1945 была абвешчана рэспубліка, прыход да ўлады камуністаў.

Прэзідэнты Сербіі (з 1991)

№ Фота ІмяТэрміны выканання паўнамоцтваў Партыя Заўвагі 1 100px Слабадан Мілошавіч 11 студзеня 1991 23 ліпеня 1997 Сацыялістычная партыя Сербіі З 8 мая 1989 займаў пасаду Старшыні Прэзідыума Сербіі. 9 снежня 1990 выйграў прэзідэнцкія выбары, набраўшы 653%. Ізноў перамог на выбарах 20 снежня 1992 (532%). Сышоў з пасады, стаўшы прэзідэнтам Югаславіі. — Драган Таміч 23 ліпеня 1997 29 снежня 1997 старшыня Скупшчыны, в. а. прэзідэнта. Працягваў выконваць абавязкі пасля таго, як 5 кастрычніка 1997 не адбыўся другі тур выбараў прэзідэнта. 2 Мілан Мілуцінавіч 29 снежня 1997 29 снежня 2002 Сацыялістычная партыя Сербіі Абраны прэзідэнтам 21 снежня 1997 у другім туры паўторных выбараў 1997, набраўшы 592%. Сышоў з пасады ў сувязі з заканчэннем тэрміна прэзідэнцтва. — Наташа Мічыч 29 снежня 2002 4 лютага 2004 старшыня Скупшчыны, в.а. прэзідэнта. Заняла пасада ў сувязі з заканчэннем тэрміна паўнамоцтваў прэзідэнта Мілана Мілуцінавіча і неабраннем новага прэзідэнта з-за нізкай яўкі выбаршчыкаў у паўторных выбарах 8 снежня 2002 (у першых выбарах у другім туры 13 кастрычніка таксама яўка была ніжэйшая за ўсталяваны парог у 50%). Працягнула выконваць абавязкі прэзідэнта пасля выбараў 16 лістапада 2003, якія таксама не адбыліся з-за нізкай яўкі выбаршчыкаў. — Драган Маршычанін 4 лютага 2004 3 сакавіка 2004 Дэмакратычная партыя Сербіі старшыня Скупшчыны, в.а. прэзідэнта. Сышоў з пасады, стаўшы міністрам эканомікі — Воіслаў Міхаілавіч 3 сакавіка 2004 4 сакавіка 2004 в.а. старшыні Скупшчыны, в.а. прэзідэнта — Прэдраг Маркавіч 4 сакавіка 2004 11 ліпеня 2004 старшыня Скупшчыны, в. а. прэзідэнта 3 100px Барыс Тадзіч 11 ліпеня 2004 31 мая 2012 Дэмакратычная партыя Перамог у другім туры выбараў 27 чэрвеня 2004, атрымаўшы 532% галасоў. Паўторна заняў пасаду, перамогшы ў другім туры выбараў 3 лютага 2008 (503%). Томіслаў Нікаліч 31 мая 2012 на пасадзе Сербская прагрэсіўная партыя

Гл. таксама Распад Югаславіі Югаславія

Літаратура Книга династий / Николай Сычев. — : АСТ: Восток-Запад, 2006. Романько О. В. Правители государств южных славян (историко-генеалогический очерк). Список правителей Сербии — Википедия. Српски владари — Википедија. List of Serbian monarchs — Wikipedia, the free encyclopedia.

Спасылкі

* Катэгорыя:Гісторыя Сербіі