Урынбой Рахмонаў

Урынбой Рахмонбердыевіч Рахмонаў () (, , Кыргызстан — ) — савецкі кіргізскі і тэатральны дзеяч, заснавальнік тэатра імя Бабура ў Ошы, , , .

Біяграфія Нарадзіўся ў сям'і служачых. Бацька -- Рахмонберды Мадазімаў быў заснавальнікам тэатральнага руху ў Кыргызстане, першым заснавальнікам і арганізатарам узбекскага драматычнага тэатра горада Ош, рэвалюцыянерам, актыўным удзельнікам барацьбы з басмацтвам. Калі Урынбою Рахмонаву споўнілася 17 гадоў, ён у 1927 годзе пачаў сваю творчую дзейнасць у Ошскім тэатры. Працаваў там артыстам, акрамя таго, у цяжкія гады станаўлення і арганізацыі тэатра дадаткова выконваў дзесяць пасад: быў памочнікам рэжысёра, драматургам, спеваком, музыкантам, суфлёрам, мастаком, грымёрам, паэтам, пісаў невялікія п'есы і вершы для песень, пад якія ў тую пару танцавала народная артыстка Кіргізскай ССР першая танцорка Разія Мумінава.

У 1949-1954 гадах быў старшынёй Кызыл-Кыштакскага сельсавета, у 1954-1965 -- працаваў начальнікам пошты ў сяле Кызыл-Кыштак, Кара-Суйскага раёна. З 1965 года працаваў у сістэме гандлю. Нягледзячы, што ў 1949 годзе сышоў з тэатра ён да 1958 года, пазаштатна пасля працы іграў там галоўныя і эпізадычныя ролі. Апублікаваны яго вершы. Выхаваў 12 дзяцей. Старэйшы сын Дылдарбек таксама працаваў у Ошскім тэатры імя Бабура артыстам і сыграў эпізадычныя ролі ў двух кінафільмах. Другі сын Дарвішбек Рахмонаў таксама прысвяціў сваё жыццё служэнню мастацтву і працуе мастацкім кіраўніком цыркавой трупы «Калдыргоч».

Памяць артыста Рашэннем мясцовых уладаў была ўвекавечана памяць заснавальніка тэатра шляхам прысваення яго імя вуліцы Ошскай вобласці.

У гонар Урынбоя Рахмонава была названая вуліца ў вёсцы Кызыл-Кыштак Кара-Суйскага раёна Ошскай вобласці.

Асабістае жыццё Бацька: Рахмонберды Мадазімаў (1875—1933)- заснавальнік і арганізатар тэатральнага руху ў Кыргызстане, пісьменнік. Маці — Бібіхон (1884—1922) ураджэнка горада Уратэпа. Першая жонка: Турсунхон Туйчыбоева (1918—1954). Дзеці: Дылдарбек (1941), Дыларамхон (1943), Даўлатбек (1949—2006), Дарвишбек (1952), Бахрыдылхон (1954), Данішбек (1957), Дылфузахон (1960), Сталін (1962), Махфузахон (1964), Дылрабо (1971).

Ролі ў Ошскім тэатры 1927 год — К.Яшын «Сябры». 1928 год — К.Яшын «Унутры». 1929 год — Гулам Зафарі «Халіма», К.Яшин «Ажи-ажи». 1930 год — Умаржон Ісмаілаў «Гісторыі на баваўняным поле». 1931 год — М. В. Гогаль «Жаніцьба». 1932 год — Манон Уйгур «Перакладчык». 1933 год — Гаджыбекаў «Аршын мал алан». 1934 год — М. В. Гогаль «Рэвізор». 1935 год — Назир Сафараў, Зиё Саід «Гісторыя кажа», К.Яшын «Сожжём». 1936 год — Ж.Турусбекаў «Замест смерці», К.Трэнёв «Каханне Яравая», Тожизода «Камсамольскі ўзвод». 1937 год — Шылера «Падман і каханне», Ш.Хуршид «Фархад і Шырын». 1938 год — К.Гальдоні «Слуга двух гаспадароў», Сабір Абдула «Шабля Узбекістана». 1939 год — Біль-Белацаркоўскі «Памежнікі», Хамза «Бай і парабак», Сабір Абдула «Тахір і Зухра». 1940 год — Хамза «Холисхон», К.Яшын «Буран». 1941 год — К.Яшын і М.Мухамедов «Гулсара», Хуршид «Лэйла і Маджнун», Сабір Абдула «Курбан Умараў». 1942 год — К.Яшын «Смерць захопнікам!», Хамза «Выхадкі Майсары», Карняйчук «Фронт». 1943 год — Сабір Абдула «Даврон ата», Умаржон Исмоилов «Зафар». 1944 год — К.Яшын «Нурхон», М. Ордубади «Нявеста за 5 сом». 1945 год — Уйгун «Песня жыцця». 1946 год — Мухтараў «Гонар жанчыны». 1947 год — Уйгун «Вясна», Хуршид «Фархад і Шырын». 1948 год — К.Трэнёў «Чырвоны гальштук», Уйгун «Песня жыцця», Уйгун «Алтынкуль». 1949 год — Фатхулін «Пялёсткі», Хамід Алимджан «Семург». 1950 год — Ісмаіл Акрам «Справядлівасць», Сабір Абдула «Алпамыш». 1951 год — Баканбаеў «Тактагул», Хуршыд «Лейла і Меджнун». 1952 год — Шукур Саъдула «Ёрилтош», Махмуд Рахмон «Радасць», Абдула Каххар «Шаўковых Сюзане». 1953 год — Ізат Султан «Алішэр Наваі», М. Лысенка «Наталка Полтавка», К.Яшын «Нурхон». 1954 год — Шукур Саъдула «Свята на полі», Бахрам Рахмонаў «Сардэчныя сакрэты». 1955 год — К.Яшын «Афтабхон», Рабіндранат Тагор «Дзяўчына ракі Ганг». 1956 год — К.Яшын «Раўшан і Зулхумор», Фатхуллин «Любоў да Радзімы», И.Ахмедов «Сундук сакрэтаў». 1957 год — Сабір Абдула «Алпамыш», Самад Вургун «Юлдуз». 1958 год — Хамід Алімджан «Айгул і Бахціёр», М.Шатроў «Імем рэвалюцыі».

Удзельнічаў у шматлікіх канцэртных праграмах.

Напісаная кніга «История Рахмоновых из рода тысячников, правивших городами Ош и Уратепа». -- Ош, 2016. -- 420 с..

Літаратура А. Абдугафуров «Ошский узбекский музыкальный театр». -- Фрунзе, 1980. -- 58 с.; 21 см. Кирг 23/463 А. Абдугафуров «Ошский академический театр». -- Ош, 2010. -- С. 1, 3, 42.

Спасылкі Акцёрская дынастыя Яны стаялі ля вытокаў Центразия Персоны Біяграфіі знакамітасцяў Гісторыя тэатра Вершы Уринбоя Рахмонава на узбекскай мове Вершы Уринбоя Рахмонава на узбекскай мове

Катэгорыя:Цюркскамоўныя паэты Катэгорыя:Узбекскамоўныя паэты Катэгорыя:Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны