Генры Маргентау (; 11 мая 1891 — 6 лютага 1967) — амерыканскі дзяржаўны дзеяч.
Нарадзіўся ў Нью-Ёрку, ЗША, у яўрэйскай сям’і, сын прадпрымальніка і дыпламата Генры Маргентау старэйшага. Вывучаў сельскую гаспадарку ў Корнелльского універсітэце. У Першую сусветную вайну служыў афіцэрам у флоце. З 1913 складаўся ў сяброўскіх адносінах з Франклінам Рузвельтам.
Падчас губернатарства Рузвельта ў штаце Нью-Ёрк Маргентау стаў дарадцам па сельскай гаспадарцы (1928), а затым — кіраўніком запаведнікамі штата (1930).
У пачатку прэзідэнцтва Рузвельта Маргентау займаў пасады кіраўніка Федэральнага сельскагаспадарчага бюро і сельскагаспадарчага крэдытнага кіравання. У 1933 г — намеснік міністра фінансаў.
Міністр фінансаў ЗША ў перыяд з 1934 па 1945 год. Палітычны і эканамічны саветнік Прэзідэнта ЗША Ф. Рузвельта.
Вядомы як аўтар плана Маргентау, прапанаванага ЗША ў 1944 годзе для пераўтварэння пасляваеннай Германіі ў шэраг невялікіх, аграрных, аслабленых ў прамысловым і ваенных адносінах дзяржаў, якія не здольны больш пагражаць Еўропе і ўсяму свету. План выклікаў вострыя спрэчкі і быў адхілены.
У 1945—1950 прэзідэнт, а ў 1951—1953 гг. — Ганаровы прэзідэнт амерыканскай грамадскай арганізацыі Аб’яднаны яўрэйскі заклік. У 1950—1951 прэзідэнт апякунскага савета Габрэйскага ўніверсітэта ў Іерусаліме, у 1951—1954 — старшыня Амерыканскай карпарацыі па фінансаванні і развіццю Ізраіля.
Катэгорыя:Міністры фінансаў ЗША