Па́ала Джэнціло́ні Сільве́ры (, МФА: ; нар. 22 лістапада 1954, Рым) — італьянскі палітык, старшыня Савета міністраў Італіі (2016—2018).
Міністр сувязі ў другім урадзе Продзі (2006—2008), міністр замежных спраў ва ўрадзе Рэнца (2014—2016).
Біяграфія Паала Джэнцілоні нарадзіўся ў старадаўняй шляхетнай сям’і (яго продак, лідар Каталіцкага саюза выбаршчыкаў граф Вінчэнца Атарына Джэнцілоні, у 1913 годзе заключыў з прэм’ер-міністрам Джавані Джоліці так званы «пакт Джэнцілоні-Джоліці», які дазволіў практыкуючым католікам уключыцца ў палітычнае жыццё Італіі насуперак забароне Папы Рымскага Пія IX)(італ.) . Huffington Post (2014-11-04). Праверана 3 лютага 2015.. Скончыў Рымскі ўніверсітэт Ла Сапіенца, дзе вывучаў паліталогію(італ.) . Corriere della Sera (2015-09-15). Праверана 12 снежня 2016., прафесійны журналіст. Пачаў праяўляць палітычную актыўнасць яшчэ ў перыяд навучання ў рымскім ліцэі імя Торквато Тасс (Liceo ginnasio Torquato Tasso) і ва ўніверсітэце.
У разгар «свінцовых сямідзесятых» Джэнцілоні адышоў ад ультралевыя рухаў. Адзінаццаць гадоў займаўся журналістыкай, у тым ліку супрацоўнічаў у тыднёвіку Fronte popolare («Народны фронт»), затым у Pace e guerra («Мір і вайна») — часопісе заснавальнікаў Il Manifesto Лучаны Кастэліна і Мікеланджэла Натарыяні (Michelangelo Notarianni). У 1984 годзе далучыўся да экалагічнага руху, кіраваў «La nuova ecologia» — перыядычным выданнем арганізацыі Legambiente, у той жа перыяд пазнаёміўся з Франчэска Рутэлі(італ.) . Cinquantamila Giorni. Corriere della Sera (2014-11-03). Праверана 7 лістапада 2014.. У 1993 годзе прыняў удзел у выбарчай кампаніі Рутэлі, які змагаўся за пасаду мэра Рыма. Пасля яго перамогі Паала Джэнцілоні сем гадоў працаваў прэс-сакратаром мэра, а таксама асэсаром рымскай мэрыі па турызме і падрыхтоўцы да святкавання Тысячагоддзя ў 2000 годзе(італ.) . Roma Today (2013-03-19). Праверана 1 лістапада 2014..
Міністр замежных спраў ва ўрадзе Рэнца
31 кастрычніка 2014 года Паала Джэнцілоні прызначаны міністрам замежных спраў Італіі ў сувязі з уступленнем Федэрыкі Магерыні на пасаду вярхоўнага прадстаўніка Еўрасаюза па замежных справах і палітыцы бяспекі(італ.) . Corriere della Sera (2014-10-31). Праверана 31 кастрычніка 2014..
Прэм’ер-міністр 11 снежня 2016 года прэзідэнт Італіі Серджо Маттарелла даручыў Джэнцілоні фарміраванне новага ўрада пасля адстаўкі Матэа Рэнца(італ.) . la Stampa (2016-12-11). Праверана 11 снежня 2016..
12 снежня 2016 года ўвечары сфармаваў урад і ўступіў у пасаду(італ.) . la Stampa (2016-12-12). Праверана 12 снежня 2016..
Асабістае жыццё Жанаты на Эмануэле Маўра (архітэктар), няма дзяцей. Любіць лірычную музыку, гуляе ў тэніс і покер, добра ведае англійскую, французскую і нямецкую мовы, апранаецца кансерватыўна, перамяшчаецца па горадзе ў асноўным пешшу. Любімае выслоўе: «Мы — пакаленне, якое ў васемнаццаць гадоў паводзіла сябе, нібы ў сорак, але затым так і не пагадзілася з тым, што яму споўнілася сорак адзін» (Васкес Монтальбан).
Спасылкі
(італ.) . Partito Democratico. Праверана 31 кастрычніка 2014.
Катэгорыя:Міністры замежных спраў Італіі Катэгорыя:Палітыкі XXI стагоддзя Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Італіі Катэгорыя:Нарадзіліся ў Рыме Катэгорыя:Члены Дэмакратычнай партыі (Італія)