Сфума́та ( — затуманены, дымчаты) — у жывапісе і графіцы эпохі Адраджэння жывапісны прыём выкарыстання багацця і тонкасці градацый светлаценю, якому ўласцівы мяккасць мадэліроўкі, няўлоўнасць прадметных абрысаў, адчуванне паветранага асяроддзя, паветранай перспектывы. Распрацаваны Леанарда да Вінчы.
Прыём сфумата выкарыcтоўвалі мастакі эпох Высокага і Позняга Адраджэння венецыянскай і ламбардскай школ (Джарджонэ, Тыцыян), таксама мастакі Паўночнага Адраджэння Альбрэхт Дзюрэр, Ганс Гольбейн Малодшы і іншыя.
Зноскі
Літаратура
Сфумато // Популярная художественная энциклопедия. Архитектура. Живопись. Скульптура. Графика. Декоративное искусство. В 2 т. / Под ред. Полевого В. М. Ред. кол.: В. Ф. Маркузон, Д. В. Сарабьянов, В. Д. Синюков (зам. гл. ред.) — М.: Издательство «Советская энциклопедия», 1986. — Книга II. М—Я, 1986. — С. 272. — 432 с, ил., 32 л. ил. — 200 000 экз.
Сфумато // Атанасова Иванка. Словарь терминов изобразительного искусства — Велико Тырново: Великотырновский университет им. Кирилла и Мефодия, Филологический факультет, Кафедра русистики, 2006. — С. 116. — 142 с. — ISBN 954-775-578-1, ISBN 978-954-775-578-9. Сфума́то // Краткий словарь терминов изобразительного искусства / Под. общ. редакцией Г. Г. Обухова — М.: Советский художник, 1961. — 192 с. — 15 000 экз.
Спасылкі
Осипович Е. Что такое сфумато? О технике Леонардо да Винчи // Русская галерея-XXI век / Russian gallery. XXI c. 2019;3. Сфумато в живописи // Школа Рисования и Живописи на Татарской
Катэгорыя:Жывапісныя тэхнікі Катэгорыя:Леанарда да Вінчы