Фла́вій Кла́ўдзій Іавіян (, 330 год (331 год) — 17 лютага 364 года) — рымскі імператар у 363—364 гадах, часта названы проста Іавіян.
Іавіян паходзіў з Сінгідунума. Калі ён займаў пасаду начальніка асабістай імператарскай аховы, пасля скону Юліяна Адрачэнца быў абвешчаны новым кіраўніком Рымскай імперыі. Іавіян склаў мірны дагавор тэрмінам з 30 гадоў з персідскім царом Шапурам II, паводле якога адмаўляўся ад пяці месапатамскіх правінцый і Арменіі. Вызнаючы хрысціянства, Іавіян аднавіў у Рымскай імперыі хрысціянства, падрэзанае ў правах яго папярэднікам і вярнуў царкве ўсе яе прывілеі. Аднак ён ставіўся памяркоўна і да паганства, і да ўсіх кірункаў хрысціянскай рэлігіі. Праз 7,5 месяцаў пасля пачатку кіравання Іавіян сканаў у Віфініі па дарозе ў Канстанцінопаль пры так і не высветленых да канца акалічнасцях.
Крыніцы
Літаратура
Першасная літаратура
Более качественный перевод:
Даследаванні
Спасылкі Манеты імператара Іавіана Партрэты Іавіана ў выданнях Новага часу
Катэгорыя:Абагаўлёныя манархі