Vojin Popović (Sjenica, 9. decembar 1881 - Kajmakčalan, 29. novembar 1916), poznat kao "Vojvoda Vuk" jeste srpski četnički vojvoda koji je učestvovao u borbama za Makedoniju, u balkanskim ratovima i Prvom svjetskom ratu, kao komandant Dobrovoljačkog odreda na Solunskom frontu.
Biografija mini|lijevo|200px|Spomenik vojvodi Vuku, Topličin Venac, Beograd. mini|desno|250px|Vojvoda Vuk sa svojim četničkim vojnicima 1912. mini|desno|250px|Odred Vojvode Vuka nakon juriša na "Sivu stenu" 19. septembra 1916. Vojin Popović je rođen 9. decembra 1881. u Sjenici. Nakon njegova rođenja njegova porodica preselila se u Kragujevac gdje je Vojin pohađao školu. U školovanju se opredijelio za vojnu karijeru. Vojnu akademiju završio je 3. novembra 1901. godine i postao potporučnik. Kad su prve četničke čete krenule za Staru Srbiju među četnicima je bio i Vojin Popović. Učestvovao je u borbama protiv Turaka na Čelopeku i Kozjaku.
Vojin Popović je učestvovao u mnogim Četničkim akcijama, balkanskim ratovima kao i u Prvom svjetskom ratu. U balkanskim ratovima učestvovao je u Kumanovojskoj bici kao i na bici na Srtevici. Njegov četnički odred pomagao je Dunavskoj diviziji u Prvom svjetskom ratu da održi front na Mačvi. Kao komandant Jadarskog četničkog odreda učestovao je u Cerskoj bici. Zajedno sa srpskom vojskom povukao se preko Albanije, a kad je otvoren Solunski front, bio je komandant Dobrovoljačkog odreda na Solunskom frontu.
Poginuo je u Makedoniji u borbi sa Bugarima, sjeverno od naselja Gruništa, u jurišu na "Gruniški vis" 29. novembra 1916. godine u 35. godini života. Tokom pucnjave, ubio ga je jedan stari Bugarin iz puške "Manliherke" na mjestu zvanom "Starkov grob". Po svjedočenju komandira Milorada Milosavljevića Burde:
Njegov Dobrovoljački odred imao je na početku Solunskog fronta 2.200 ljudi, a zaključno sa Vukovom smrću spao je na svega 450 ljudi - bila je to i smrt njegova odreda. Preživjeli vojnici Dobrovoljačkog odreda prebačeni su u druge pukove. Gruniški vis je bio osvojen a Bugari su protjerani. Kada je Vojin Popović poginuo imao je čin pješadijskog potpukovnika srpske vojske.
Tijelo Vojina Popovića je sahranjeno na srpskom vojničkom groblju u Zejtinliku, a septembra 1923. godine je prenijeto na Novo groblje u Beogradu.
Cijeli svoj život, Vojvoda Vuk je posvetio borbi i četništvu. Bio je oženjen i imao je jednu kćerku.
Slika Vojvode Vuka u ratničkoj uniformi, iz vremena četovanja po Srbiji, istaknuta je na počasnom i vidnom mjestu u prostorijama Udruženja ratnih dobrovoljaca 1912-1918. u Beogradu. Udruženja ratnih dobrovoljaca 1912-1918. i u današnjim vremenima nastavlja da njeguje tradicije četništva iz tog perioda.
Priznanja mini|desno|250px|Vojin Popović, kalendar za 1927. godinu. Vojinu Popoviću su podignuti spomenici u Beogradu (park na "Topličinom vencu") i u Nišu Ulica u općini Palilula nosi ime Vojvode VukaBranko Ciga Milenković, Beograd - ljudi i ulice, Beostar, Beograd 1998. Potpukovnik srpske vojske
Također poledajte Četnici Kuća Popovića
Literatura Mala Enciklopedija (1959). Popović Vojin. Beograd: Prosveta. Milenković, Branko Ciga (1998). Beograd-ljudi i ulice. Beograd: Beostar.
Reference
Vanjski linkovi
"Klonu ruka u vojvode Vuka", Ilija Trifunović, Srpsko nasleđe, istorijska sveska, broj 12, decembar 1998.
Kategorija:Rođeni 1881. Kategorija:Umrli 1916. Kategorija:Biografije, Sjenica Kategorija:Četnici Kategorija:Četničke vojvode Kategorija:Oficiri Vojske Kraljevine Srbije