Komorski natriuretski peptid ili moždani natriuretski peptid (BNP) – poznat i kao B-tip natriuretskog peptida – je hormon kojeg luče s kardiomiociti u srčanoj komori, kao odgovor na istezanje uzrokovano povećanim volumenom komorske krvi.

Lučenje 32-aminokiselinskog polipeptid BNP vezano je za fragment od 76-aminokiselinskog N-terminala u prohormonu zvanom NT-proBNP (BNPT), koji je biološki neaktivan. Oslobođeni BNP veže i aktivira atrijski receptor natriuretskog faktora NPRA, a u manjoj mjeri i NPRB, slično atrijskom natriuretskom peptidu (ANP), ali sa 10 puta manjim afinitetom. Međutim, biološki poluvrijeme BNP-a dvostruko je duže od ANP-a, a za NT-proBNP je čak i duže, čineći ove peptide boljom metom od ANP-a za dijagnostiku testiranja krvi.

Fiziološko djelovanje BNP-a slično je djelovanju ANP-a i uključuje smanjenje sistemskog vaskularnog otpora i centralnog venskog pritiska, kao i porast natriureze. Neto učinak ovih peptida je smanjenje krvnog pritiska, uslijed smanjenja sistemskog vaskularnog otpora i, prema tome, naknadnog opterećenja. Pored toga, djelovanje i BNP i ANP rezultira smanjenjem minutnog volumena zbog ukupnog smanjenja centralnog venskog pritiska i predopterećenja, kao rezultat smanjenja volumena krvi koji slijedi nakon natriureze i diureze.

Biosinteza

BNP se sintetizira kao prethormon sa 134 aminokiseline (preproBNP), kodiran ljudskim genom NPPB. Uklanjanjem N-terminalnog signalnog peptida sa 25 ostataka stvara se prohormon, proBNP, koji se skladišti unutarćelijski kao O-vezani glikoprotein; proBNP se naknadno cijepa između arginina-102 i serina-103, specifičnom konvertazom (vjerovatno furin ili korin) u NT-proBNP i biološki aktivni polipeptid 32-aminokiselinskog BNP-32, koji se luči u krv u ekvimolarnim količinama. Cleavage at other sites produces shorter BNP peptides with unknown biological activity. Prerada proBNP može se regulirati O-glikozilacijom ostataka u blizini mjesta cijepanja.

Fiziološki efekti Budući da se djelovanje BNP-a posreduje putem ANP receptora, fiziološki efekti BNP-a identični su djelovanju ANP-a. Oni će ovdje biti navedeni.

Veznje na receptor – agonist uzrokuje smanjenje resorpciju bubrežnog natrija, što rezultira smanjenje volumena krvi. Sekundarni efekti mogu biti poboljšanje srčane frakcije ispumpavanja i smanjenje sistemskog krvnog pritiska. Također je povećana i lipoliza.

Bubrežni Proširuje aferentnu glomerulsku arteriolu, sužava eferentnu glomerularnu arteriolu i opušta mezangijne ćelije. Ovo povećava pritisak u glomerulskih kapilara, povećavajući tako brzinu glomerulne filtracije (GFR), što rezultira većim opterećenjem natrija i vode u filtratu. Povećava protok krvi kroz vasa recta (uspravne sudove), koji će isprati otopljene materije (NaCl i urea) iz sržnog intersticija. Niža osmolarnost sržnog bubrežnog intersticija dovodi do manje reapsorpcije tubulske tečnosti i povećanog izlučivanja. Smanjuje reapsorpciju natrija u distalnom dijelu savijenog tubula (interakcija sa NCC) i sabirnih kanala nefrona, putem gvanozin 3', 5'-cikličnog monofosfata (cGMP), zavisna fosforilacija ENaC. Inhibira lučenje renina, čime koči sistem renin – angiotenzin – aldosteron.

Nadbubrežni Smanjuje lučenje aldosterona iz zona glomeruloza kore nadbubrežne žlijezde.

Vaskularni Opušta glatke mišiće krvnih žila u arteriolama i venama: Povećava cGMP vaskularnih glatkih mišića posredovanih receptorom; Inhibicira dejstva kateholaminaanda sabirnog kanala bubrežne kore. Promovira preuređivanje spiralne arterije maternice, što je važno za prevenciju hipertenzije izazvane trudnoćom.

Srčani Inhibira neprilagođenu hipertrofiju srca; Miševi kojima nedostaje srčana NPRA razvijaju povećanu srčanu masu i tešku fibrozu i iznenada uginu; Ponovna ekspresija NPRA spašava fenotip.

Adipozni Povećava oslobađanje slobodnih masnih kiselina iz masnog tkiva. Koncentracije glicerola i nesterificiranih masnih kiselina u plazmi povećavaju se intravenskom infuzijom ANP-a na ljudima. Aktivira adipocitne plazamatske membrane, tip A receptora gvanilil ciklaze NPR-A Povećava unutarćelijske nivoe cGMP koji indukuju fosforilaciju na hormon osetljivu lipazu i perilipin A aktivacijom cGMP-zavisne protein-kinaze – I (cGK-I) Ne modulira proizvodnju cAMP-a ili aktivnost PKA aktivnost

Mjerenje BNP i NT-proBNP mjere se imunskim testovima.

Tumačenje BNP-a Glavna klinička korisnost BNP-a ili NT-proBNP-a je ta što, u hitnim uvjetima, normalni nivo pomaže u isključivanju hroničnog zatajenja srca. Povišeni BNP ili NT-proBNP nikada se ne bi trebali koristiti isključivo za "presudu" akutnog ili hroničnog zatajenja srca u hitnim uvjetima zbog nedostatka specifičnosti. BNP ili NT-proBNP se također mogu koristiti za skrining i prognozu srčanog zatajenja. BNP i NT-proBNP također su obično povećani kod pacijenata s disfunkcijom lijeve komore, sa ili bez simptoma (BNP tačno odražava dati status komore, budući da mu je poluživot 20 minuta, za razliku od 1-2 sata kod NT-proBNP).

Preoperativni BNP može predvidjeti rizik od akutnih srčanih događaja tokom vaskularne hirurgije. Granična vrednost od 100 pg/ml ima osetljivost od približno 100%, negativna prediktivna vrijednost od približno 100%, a specifičnost od 90% i pozitivna prediktivna vrijednost od 78% prema podacima iz Ujedinjenog Kraljevstva.

+Razine NT-proBNP (u pg/mL) prema klasama funkcije NYHA NYHA I NYHA II NYHA III NYHA IV Vjerovatnoća 5 % 33 103 126 148 Prosjek 1.015 1.666 3.029 3.465 Vjerovatnoča 95 % 3.410 6.567 10.449 12,188

BNP test koristi se kao pomoć u dijagnozi i procjeni ozbiljnosti srčanog zatajenja. Nedavna metaanaliza u vezi s učincima BNP testiranja na kliničke ishode pacijenata koji su se pojavili na hitnom odjelu s akutnom dispnejom, otkrila je da je BNP testiranje dovelo do smanjenja stopa prijema i smanjenja srednje dužine boravka, iako nije bilo statistički značajno. Efekti na smrtnost iz svih razloga u bolnici nisu bili konačni. BNP test se takođe koristi za raslojavanje rizika pacijenata sa akutnim koronarnim sindromima.

Pri tumačenju povišenog nivoa BNP, korisno je znati da vrijednosti mogu biti povišene zbog faktora koji nisu srčana insuficijencija. Niži nivo se često primećuje kod gojaznih. Viši nivo se opaža kod onih s bubrežnom bolešću, u odsustvu srčanog zatajenja.

Terapijska primjena Rekombinantni BNP, nesiritid, predložen je kao tretman za dekompenzirano zatajenje srca. Međutim, kliničko ispitivanje nije pokazao korist nesiritida kod pacijenata sa akutnim dekompenziranim zatajenjem srca. Blokada neprilizina, proteaze za koju je poznato da razgrađuje članove porodice natriuretskih peptida, također je predložena kao mogući način liječenja zatajenja srca. Pokazalo se da je dvostruka primjena inhibitora neprilisina i blokatora angiotenzinskih receptora korisna za ACE inhibitor, sadašnju terapiju prve linije, u više postavki .

Također pogledajte Bubreg

Reference

Dopunska literatura

Vanjski linkovi

BNP and NT-proBNP at Lab Tests Online

Kategorija:Hormoni Kategorija:Peptidi Kategorija:Endokrinologija Kategorija:Kardiologija Kategorija:Geni na hromosomu 1