FAM162A

Ovisni protein o ljudskom rastu i transformaciji (HGTD-P), znan i kao protein E2-induciranog gena 5 (E2IG5), jest protein koji je kod ljudi kodiran genom FAM162A sa hromosoma 3. Ovaj protein podstiče unutrašnju apoptozu, kao odgovor na hipoksiju putem interakcije sa faktorom-1α induciranim hipoksijom (HIF-1α). Kao posljedica toga, povezan je s cerebralnom ishemijom, infarktom miokarda i raznim kancerima.

Aminokiselinska sekvenca Dužina polipeptidnog lanca je 154 aminokiseline, а molekulska težina 17.342 Da.

1020304050 MGSLSGLRLAAGSCFRLCERDVSSSLRLTRSSDLKRINGFCTKPQESPGA PSRTYNRVPLHKPTDWQKKILIWSGRFKKEDEIPETVSLEMLDAAKNKMR VKISYLMIALTVVGCIFMVIEGKKAAQRHETLTSLNLEKKARLKEEAAMK AKTE

Struktura

HGTD-P sadrži dva transmembranska domena koji su potrebni za njegovu lokalizaciju u mitohondrije i indukciju ćelijske smrti.

Funkcija

HGTD-P nalazi se u mitohondrijama, gdje sudjeluje u regulaciji apoptoze. Ova lokalizacija potpomognuta je šaperonom Hsp90, koji je neophodan za stabilizaciju proteina tokom tranzita. HGTD-P primarno djeluje uodgovoru na hipoksiju interakcijom s HIF-1α, pokrećući apoptotske kaskade koje rezultiraju oslobađanjem citohroma C, indukcijom tranzicije mitohondrijske permeabilnosti i aktivacijom kaspaza-9 i 3. U neuronskim ćelijama, dodatno stimulira mitohondrijsko oslobađanje AIFM1, koji se zatim translocira u jedro da bi izvršio apoptozu, što ukazuje da može učestvovati u kaspaza-nezavisnom apoptotskom putu u zavisnosti od tipa ćelije ili organizma.

Klinički značaj

Protein ovisan o ljudskom rastu i transformaciji (HGTD-P) uključen je u unutrašnju apoptozu. Apoptoza, drevna grčka riječ koja se koristila da opiše "opadanje" latica s cvijeća ili lišća s drveća, visoko je regulirana, evolucijski konzerviran i energetski zahtijevan proces kojim aktivacija specifičnih signalnih kaskada na kraju dovodi do ćelijske smrti. Apoptotaka ćelija prolazi kroz strukturne promjene, uključujući skupljanje ćelije, mjehuriće plazmamembrane, jedarnu kondenzaciju i fragmentaciju DNK i jedra. Nakon toga slijedi fragmentacija u apoptotska tijela koja se brzo uklanjaju fagociti, čime se sprječava upalni odgovor. To je način ćelijske smrti definiran karakterističnim morfološkim, biohemijskim i molekulskim promjenama. Prvo je opisano kao "skupljanje nekroza", a zatim je ovaj termin zamijenjen apoptozom, kako bi se naglasila njegova uloga suprotna mitozi u kinetici tkiva. Tokom apoptoze, ćelija se smanjuje u veličini, labavi kontakt sa susjednim ćelijamama i specijalizovani površinskim elementima, kao što su mikroresice i spojevi ćelija-ćelija. Pomicanje tekućine iz ćelija uzrokuje kondenzaciju citoplazme, što je praćeno konvolucijom jedarnog i ćelijskog obrisa. U kasnijim fazama apoptoze, cijela ćelija postaje fragmentirana, formirajući niz apoptotskih tijela ograničenih plazmamembranom koja sadrže jedarn i/ili citoplazmatske elemente. Ultrastrukturni izgled nekroze je sasvim drugačiji, a glavne karakteristike su naticanje mitohondrija, slom plazmamembrane i ćelijska dezintegracija. Apoptoza se javlja u mnogim fiziološkim i patološkim procesima. Ima važnu ulogu tokom embrionskog razvoja, kao programirana ćelijska smrt i prati niz normalnih involucionih procesa u kojima služi kao mehanizam za uklanjanje "neželjenih" ćelija.

Zbog svoje uključenosti u hipoksiju, HGTD-P je uključen i u cerebralnu ishemiju i infarkt miokarda, kao i brojne tipovw raka, uključujući rak grlića maternice i rak želuca. U slučaju raka grlića materice, HGTD-P je eksprimiran u ranim razvojnim fazama i stoga se može pokazati korisnim kao dijagnostički marker za kontrolu širenja raka. Unatoč svojoj proapoptotskoj funkciji, uočeno je da koordinira sa HIF-1α, kako bi promovirao rast i proliferaciju ćelija u hipoksijskim uvjetima kod raka grlića materice. U slučaju oštećenja mozga hipoksije-ishemije, mikroRNK, miR-139-5p, smanjuje ekspresiju HGTD-P i oštećenje mozga, te ima terapeutski potencijal za liječenje hipoksijsko-ishemijskog oštećenja mozga.

Interakcije

Pokazano je da HGTD-P ima interakcije sa Hsp90 i VDAC. Poznato je da se HIF-1α također veže za element odgovoran za hipoksiju promotora HGTD-P i i djeluje kao transkripcijski faktor, tj. inducira transkripciju.

Reference

Kategorija:Geni na hromosomu 3 Kategorija:Ljudski proteini Kategorija:Proteomika