Radojka Lakić rođena u Skender-Vakufu 1917. godine bila je učesnica Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije.
Biografija Rođena je 12. oktobra 1917. godine u Skender-Vakufu (danas Kneževo). Njen otac Đorđe, bio je učitelj, pa se zbog toga često s porodicom selio. Radojka je kao dijete živjela u mnogim mjestima današnje Bosne i Hercegovine. Osnovnu školu je završila u selu Skočići, kod Zvornika i Tuzli. Odatle su joj roditelji prešli u Bijeljinu, gde je pohađala šest razreda gimnazije. Pošto su poslije incidenta u Bijeljinskoj gimnaziji, oktobra 1934. godine, u gimnaziji bili privremeno ukinuti viši razredi, Radojka je sedmi razred završila u Sarajevu, a osmi i veliku maturu u Šapcu. Septembra 1936. godine upisala se na Tehnološki fakultet u Beogradu, a potom je prešla na Filozofski fakultet. Još kao učenica bijeljinske gimnazije pristupila je revolucionarnom omladinskom pokretu i 1935. godine postala članica Saveza komunističke omladine Jugoslavije.
Po dolasku na Beogradski univerzitet, nastavila je političku aktivnost u okviru studentskog revolucionarnog pokreta i njegovih raznih udruženja. U članstvo Komunističke partije Jugoslavije primljena je 1937. godine. Za vrijeme raspusta, odlazila je u Bijeljinu i Sarajevo, gde je takođe politički djelovala. Za vreme studija bila je u teškom materijalnom položaju, a zbog nerazumjevanja roditelja za njen revolucionarni rad, odbila je da prima njihovu materijalnu pomoć i u decembru 1940. godine se zaposlila kao nadničar u pošti u Beogradu. Poslije Aprilskog rata i okupacije Kraljevine Jugoslavije, krajem maja 1941. godine napustila je okupirani Beograd i otišla u Bijeljinu, kod roditelja. Pošto su u junu, poslije napada Njemačke na Sovjetski Savez, počele organizovane akcije hapšenja komunista, Radojka je po zadatku Partije, da bi izbjegla hapšenje, od strane ustaša, koji su je u nekoliko navrata tražili, otišla u Sarajevo. Odmah po dolasku u Sarajevo, posvetila se ilegalnom partijskom radu i uključila se u pripreme za ustanak. Posle hapšenja vodećih komunista Sarajeva od strane ustaške policije, Radojka je preuzela funkciju sekretara partijske ćelije na Baščaršiji i u najtežim uslovima nastavila s ilegalnim radom. Oblačila je muslimanski zar, često mijenjala stanove i živjela pod lažnim imenom. Tokom boravka u Sarajevu vodila je sanitetske kurseve, koje je organizirao Mjesni komitet KPJ, čiji je Radojka bila član. te zajedno s Mirom Kurilić, Nihadom Kulenovićem i Zehrom Muidović završava obuku za rukovanje radio stanicom. Obuka je bila u stanu Zehre Muidović na Velikom Alifakovcu u kojem je stanovala.
Početkom septembra 1941. godine, odjevena u muslimansku nošnju sa legitimacijom na ime Marije Hodak, naišla je na policijske agente koji su je preteresli na ulici. Prilikom pretresa u njedrima su pronašli proglase KPJ za dizanje ustanka i umnožene dijelove Historije Komunističke partije Sovjetskog Saveza. Poslije hapšenja odvedena je u ustaški zatvor, gde je bila podvrgnuta mučenju. Pošto ništa nije priznala, izvedena je na Pokretni prijeki sud. Bila je zatvorena u isto vrijema kao i Vjera Kušec, Iso Jovanović, Vaso Miskin, Nisim Albahari i Mile Đurašković, koji su u jednom bijegu uspjeli pobjeći iz zatvora, dok je Vjera Kušec kasnije oslobođena u razmjeni zarobljenika. Osuđena je na smrt i streljana 28. ili 29. septembra 1941. godine na Vracama u Sarajevu. Sahranjena je u Grobnici narodnih heroja u spomen-parku Vraca, kod Sarajeva, a na mjestu njenog pogubljenja podignuta je spomen-ploča. Ukazom Predsjedništva Antifašističkog vijeća narodnog oslobođenja Jugoslavije (AVNOJ), 8. juna 1945. godine, među prvim borcima Narodnooslobodilačke vojske, proglašena je za narodnog heroja.
Reference
Literatura
Vanjski linkovi
Kategorija:Rođeni 1917. Kategorija:Umrli 1941. Kategorija:Biografije, Kneževo Kategorija:Nosioci Ordena narodnog heroja Kategorija:Jugoslavenski partizani Kategorija:Bosanskohercegovački partizani Kategorija:Bosanskohercegovački komunisti Kategorija:Jugoslavenski komunisti