Bitka kod Pločnika odigrala se negdje između 1385. i 1387. u blizini sela Pločnik (blizu Prokuplja u današnjoj jugoistočnoj Srbiji), između snaga srbijanskog kneza Lazara Hrebeljanovića i osvajačke osmanske vojske sultana Murata I.
Pozadina Osmanska vojska je prodrla u Pomoravlje i susjedna područja, ubijajući i pljačkajući, a zatim se sukobila s podanicima Lazara kod Dubravnice (1381), gdje su uspješno odbijeni.; Sa većom snagom, osmanski sultan Murat I napao je Srbiju 1386, kada je, prema nekim izvorima, osvojen Niš.
Murat I je vodio kampanju protiv Karamanida i porazio njihovu vojsku u blizini Konye. Srpski vojnici nekih vazalnih srpskih gospodara pratili su osmansku vojsku. Neki od vojnika (uključujući i neke srpske vojnike) pogubljeni su zbog pljačke civilne imovine protiv sultanovog naređenja. Mnogi od vazalnih srpskih gospodara sada su počeli podržavati Lazara protiv Osmanlija. U to vrijeme, jedan gospodar u Skadru napisao je sultanu obećavajući da će priznati osmanski suverenitet i pomoći osmanskoj vojsci ako osmanske trupe budu poslane da ga zaštite. Murat I je stoga naredio akindžijskom komandantu, Kula Šahin Beju, da pripremi svoje trupe (prema Namiku Kemalu, to nije bio Lala Šahin-paša, kako se obično vjeruje).
Bitka Srpska vojska je izašla kao pobjednica, iako su detalji o samoj bitci oskudni. Šahin-beg je ušao u Srbiju sa 20.000 akindžija i saznao da su srpski gospodari pripremili vojsku za napad na njegove trupe. Napredovao je do Pločnika blizu Prokuplja, ali nije mogao otkriti tu vojsku i vjerovao je da ona ne postoji. U to vrijeme, mnoge akindžije (oko 18.000) izgubili su živce i počeli pljačkati civilnu imovinu u okolnim selima, ne poštujući naređenja, ostavljajući Šahin-bega samog sa 2.000 vojnika. Bojište su posmatrale srpske ekspedicione snage.
Odjednom se pojavila saveznička vojska od 15.000 vojnika, od kojih su mnogi bili konjanici. Srpska vojska je koristila teške viteške konjičke napade, sa konjskim strijelcima na krilima. Srbi su prvo napali osmanski centar (2.000 vojnika). Iako nepripremljen i pretrpio šok, brojčano nadjačan osmanski centar se neko vrijeme opirao, ali je kasnije počeo da se povlači sa Šahin-begom, koji je jedva spasio život.
Tada se srpska vojska okrenula na preostalih 18.000 akindžija koji su bili zauzeti pljačkom. Bili su nepripremljeni, nedisciplinovani i iznenađeni; samo 5.000 njih se vratilo kući živo. Više od 60% osmanske vojske je uništeno. Prema predanju, Miloš Obilić je sa odlikovanjem učestvovao u ovoj bici; ranjen je osmanskom strijelom.
Prema nekima, poput historičara Vjekoslava Klaića, Lazarevu vojsku su pomagale bosanske trupe. Prema jednoj verziji bitke, dobijena je zahvaljujući bosanskim trupama i lukavstvu jednog Kastriota.
Posljedice Pobjeda je dala prestiž Srbima. Bio je to prvi ozbiljni poraz Osmanlija na Balkanu. Osmanska vojska je zatim krenula u Bosnu, boreći se protiv bosanskih trupa predvođenih Vlatkom Vukovićem i Radičem Sankovićem kod Bileće (1388), što je završilo odlučujućom bosanskom pobjedom, zatim na Kosovu, boreći se protiv srpskih trupa na Kosovu polju (1389), što je završilo bez pobjednika. Murat je odlučio napraviti još jedan snažan udar, usmjeren u srce sada naizgled revitaliziranog Srpskog Carstva, kampanjom 1389. koja je kulminirala Kosovskom bitkom.
Također pogledajte Spisak Srpsko-osmanskih ratova
Bilješke
Reference
Dodatna literatura
Kategorija:Osmanske bitke Kategorija:Politički razvoj srednjovjekovne Bosne Kategorija:Historija Turske Kategorija:Historija Srbije Kategorija:Osmansko Carstvo Kategorija:1380-e u Evropi Kategorija:Pločnik (Prokuplje) Kategorija:Srbijanske bitke