Le Sphinx de la garance (Hyles gallii) est une espèce de lépidoptères de la famille des Sphingidae et de la sous-famille des Macroglossinae.
Noms vernaculaires En français, le nom vernaculaire principal est le « Sphinx de la garance ».
Systématique L'espèce Hyles gallii a été décrite par l'entomologiste allemand S. A. von Rottemburg en 1775, sous le nom initial de Sphinx gallii Rottemburg, 1775; Der Naturforscher 7: 107. Sa localité type est l'Allemagne.
Hyles gallii est l'espèce type pour le genre Hyles.
Synonymie
Sphinx gallii von Rottemburg, 1775 Protonyme Sphinx galli Denis & Schiffermüller, 1775Denis & Schiffermüller, 1775; Ankündung eines systematischen Werkes von den Schmetterlingen der Wienergegend: 42 Sphinx epilobii Harris, 1833 Deilephila intermedia Kirby, 1837Kirby, 1837; in Richardson, Fauna Boreal Amer.: 302 Deilephila chamaenerii Harris, 1839Harris, 1839; Amer. J. Sci. Arts, 36 (2): 305 Deilephila oxybaphi Clemens, 1859Clemens, 1859; J. Acad. Nat. Sci. Phil. 4 (2): 145 Deilephila canadensis Guenée, 1868 Guenée, 1868; Ann. Soc. Ent. Fr. (4) 8 : 7 Deilephila galii Kirby, 1892 Celerio gallii grisea Tutt, 1904 Celerio gallii incompleta Tutt, 1904 Celerio gallii lata Tutt, 1904 Celerio gallii pallida Tutt, 1904 Celerio gallii stricta Tutt, 1904 Celerio galii Kuznetsova, 1906 Deilephila gallii dentata Gschwandner, 1912 Deilephila gallii lutea Gschwandner, 1912 Deilephila gallii maculifera Klemensiewicz, 1912 Deilephila gallii cuspidata Fritsch, 1916 Celerio gallii flavescens Closs, 1920 Celerio gallii scholzi Stephan, 1924 Celerio gallii chishimana Matsumura, 1929 Matsumura, 1929; Insecta Matsumurana 3 (4): 166 Celerio gallii sachaliensis Matsumura, 1929 Celerio gallii grisescens Bandermann, 1932 Celerio gallii testacea (Wladasch, 1933) Celerio gallii postrufescens Lempke, 1959 Celerio gallii nepalensis Daniel, 1960Daniel, 1960; Veroeff. zool. Staatssamml. Muench. 6: 160 Celerio gallii heliophila Eichler, 1971 Celerio gallii tibetanica Eichler, 1971Eichler, 1971; Ent. Abh. Mus. Tierk. Dresden 38: 315-324
Description Envergure du mâle : de 29 à .
Répartition Espèce holarctique.
Biologie Période de vol : de mai à octobre en une ou deux générations selon les régions. Habitat : lieux sablonneux ou calcaires. Plantes-hôtes : Betula verrucosa, Salix, Epilobium montanum, Chamerion angustifolium, Godetia amoena, Clarkia, Fuchsia, Circaea, Plantago major, Galium aparine, Galium mollugo, Galium verum Seppänen, E. J, 1970; Suomen suurperhostoukkien ravintokasvit, Animalia Fennica 14.
Évolution des populations Cette espèce est nettement moins abondante depuis l'arrêt des cultures de la garance des teinturiers (Rubia tinctorum), dont on extrayait autrefois un colorant rouge.
Notes et références
Annexes
Liens externes Les Sphingidae de France. Lépi'Net. Lepiforum. Sphingidae of the Western Palaearctic.
Références taxonomiques
Catégorie:Lépidoptère (nom vernaculaire) Catégorie:Sphingidae Catégorie:Lépidoptère d'Europe Catégorie:Lépidoptère d'Asie Catégorie:Lépidoptère d'Amérique