O Gran Premio de San Marino de 1983 foi unha carreira de Fórmula Un celebrada o 1 de maio de 1983 no Autódromo Enzo e Dino Ferrari en Imola, Italia. Foi a cuarta carreira do Campionato do Mundo de pilotos de .
Resumo da carreira
O francés Patrick Tambay logrou a vitoria no seu Ferrari fronte a uns encantados Tifosi. Tambay, que pilotaba o Ferrari # 27 dedicou o seu triunfo ao home ao que substituíu no equipo Ferrari, o defunto Gilles Villeneuve. Foi case unha fin de semana perfecta para o equipo de Maranello xa que René Arnoux logrou a pole e acabou terceiro. O Renault de Alain Prost terminou en segundo lugar, pasando a Arnoux 3 voltas despois de que o Ferrari # 28 trompeara na chicane Acque Mineralli.
o piloto de Brabham Riccardo Patrese tomara o liderado de Tambay a só 6 voltas do final, pero só mantivo o liderado ata que se estrelou en Acque Mineralli só media volta máis tarde. Mostrando o seu amor pola Ferrari (ata cun piloto estranxeiro como Tambay) máis que a un piloto italiano nun coche non italiano, os Tifosi aplaudiron cando Patrese estrelouse e Ferrari recuperou o liderado.
Clasificación Cualificación
Pos Nº Piloto Construtor Q1 Q2 Gap 1 28 René Arnoux Ferrari1:33.4191:31.238 — 2 5 Nelson Piquet Brabham-BMW1:33.5421:31.964 +0.726 3 27 Patrick Tambay Ferrari1:34.2211:31.967 +0.729 4 15 Alain Prost Renault1:33.6531:32.138 +0.900 5 6 Riccardo Patrese Brabham-BMW1:36.2431:32.969 +1.731 6 16 Eddie Cheever Renault1:33.888 1:33.450 +2.212 7 9 Manfred Winkelhock ATS-BMW1:35.0101:33.470 +2.232 8 22 Andrea de Cesaris Alfa Romeo1:34.3451:33.528 +2.290 9 11 Elio de Angelis Lotus-Renault1:35.0911:34.332 +3.094 10 23 Mauro Baldi Alfa Romeo1:35.0001:36.620 +3.762 11 1 Keke Rosberg Williams-Ford1:36.1451:35.086 +3.848 12 29 Marc Surer Arrows-Ford1:35.7231:35.411 +4.173 13 3 Michele Alboreto Tyrrell-Ford1:35.9881:35.525 +4.287 14 35 Derek Warwick Toleman-Hart1:35.676 — +4.438 15 12 Nigel Mansell Lotus-Ford1:36.3911:35.703 +4.465 16 2 Jacques Laffite Williams-Ford1:36.6301:35.707 +4.469 17 36 Bruno Giacomelli Toleman-Hart1:35.969 — +4.731 18 8 Niki Lauda McLaren-Ford1:38.0891:36.099 +4.861 19 25 Jean-Pierre Jarier Ligier-Ford1:37.5441:36.116 +4.878 20 30 Chico Serra Arrows-Ford1:37.3371:36.258 +5.020 21 33 Roberto Guerrero Theodore-Ford1:36.7921:36.324 +5.086 22 4 Danny Sullivan Tyrrell-Ford1:37.3201:36.359 +5.121 23 34 Johnny Cecotto Theodore-Ford1:37.5541:36.638 +5.400 24 7 John Watson McLaren-Ford1:37.8471:36.652 +5.414 25 26 Raul Boesel Ligier-Ford1:39.4351:37.332 +6.094 26 31 Corrado Fabi Osella-Ford1:37.9521:37.711 +6.473 27 17 Eliseo Salazar RAM-Ford1:38.6911:38.091 +6.853 28 32 Piercarlo Ghinzani Osella-Alfa Romeo1:39.2481:38.873 +7.635
Carreira Pos Nº Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos 1 27 Patrick Tambay Ferrari 60 1:37:52.460 3 9 2 15 Alain Prost Renault 60 + 48.781 4 6 3 28 René Arnoux Ferrari 59 + 1 volta 1 4 4 1 Keke Rosberg Williams-Ford 59 + 1 volta 11 3 5 7 John Watson McLaren-Ford 59 + 1 volta 24 2 6 29 Marc Surer Arrows-Ford 59 + 1 volta 12 1 7 2 Jacques Laffite Williams-Ford 59 + 1 volta 16 8 30 Chico Serra Arrows-Ford 58 + 2 voltas 20 9 26 Raul Boesel Ligier-Ford 58 + 2 voltas 25 10 23 Mauro Baldi Alfa Romeo 57 Motor 10 11 9 Manfred Winkelhock ATS-BMW 57 + 3 voltas 7 12 12 Nigel Mansell Lotus-Ford 56 Trompo 15 Ret 6 Riccardo Patrese Brabham-BMW 54 Trompo 5 Ret 22 Andrea de Cesaris Alfa Romeo 45 Encendido 8 Ret 11 Elio de Angelis Lotus-Renault 43 Dirección 9 Ret 5 Nelson Piquet Brabham-BMW 41 Motor 2 Ret 25 Jean-Pierre Jarier Ligier-Ford 39 Radiador 19 Ret 4 Danny Sullivan Tyrrell-Ford 37 Colisión 22 Ret 35 Derek Warwick Toleman-Hart 27 Trompo 14 Ret 31 Corrado Fabi Osella-Ford 20 Trompo 26 Ret 36 Bruno Giacomelli Toleman-Hart 20 Suspensión 17 Ret 8 Niki Lauda McLaren-Ford 11 Trompo 18 Ret 34 Johnny Cecotto Theodore-Ford 11 Trompo 23 Ret 3 Michele Alboreto Tyrrell-Ford 10 Colisión 13 Ret 33 Roberto Guerrero Theodore-Ford 3 Trompo 21 Ret 16 Eddie Cheever Renault 1 Turbo 6 NSC 17 Eliseo Salazar RAM-Ford NSC 32 Piercarlo Ghinzani Osella-Alfa Romeo
Posicións logo da carreira
Clasificación no campionato de pilotos Pos Piloto Puntos 1 Alain Prost 15 2 Nelson Piquet 15 3 Patrick Tambay 14 4 John Watson 11 5 Niki Lauda 10
Clasificación do campionato de construtores Pos Construtor Puntos 1 Ferrari 22 2 McLaren-Ford 21 3 Renault 19 4 Brabham-BMW 15 5 Williams-Ford 12
Notas: Só están incluídos os cinco primeiros postos da clasificación.
Notas Patrick Tambay logrou a vitoria con Ferrari foi a última vitoria en Imola para o equipo de Maranello ata que Michael Schumacher gañou a carreira de 1999. Ata , esta foi a última carreira na que os tres pilotos do podio eran da mesma nacionalidade.
A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de
Véxase tamén
Ligazóns externas
Categoría:Gran Premio de San Marino de Fórmula 1 Categoría:Grandes Premios de Fórmula 1 de 1983