O Gran Premio de Portugal de 1991 foi unha carreira de Fórmula 1 que tivo lugar o 22 de setembro de 1991 no Autódromo do Estoril. Foi a décimo terceira rolda da tempada de Fórmula Un de . A carreira foi o 20º Gran Premio de Portugal e o oitavo en Estoril. Disputáronse 71 voltas ao circuíto de catro quilómetros para unha distancia de carreira de 309 quilómetros. Foi gañada polo piloto de Williams Riccardo Patrese despois de comezar na pole position. Ayrton Senna terminou en segundo lugar para o equipo McLaren co piloto de Ferrari Jean Alesi en terceiro lugar.
Informe O único cambio na aliñación de pilotos foi que Johnny Herbert regresou a Lotus e logrou clasificarse, algo que Michael Bartels non lograra nas súas tres saídas no equipo. A asollada Estoril era un lugar popular entre os pilotos e a cualificación viu un cambio de roles cos segundos pilotos dos mellores equipos superando aos contendentes do campionato con Riccardo Patrese na pole xunto a Gerhard Berger, con Ayrton Senna e Nigel Mansell terceiros e cuartos respectivamente. O top ten foi completado por Alain Prost, Jean Alesi, Maurício Gugelmin, Pierluigi Martini, Ivan Capelli, e Michael Schumacher, o equipo Benetton estaba un pouco fóra do seu ritmo habitual.
O domingo pola mañá, o Ferrari de Prost tivo unha explosión bastante espectacular no quecemento, e o francés tivo que comezar a carreira no auto de reposto. O inicio foi moi axitado: Patrese escapouse e Mansell cortou agresivamente diante de Senna. Sen impresionarse, intentou volver pasar a Mansell ao entrar na primeira curva, pero Nigel mantivo a súa liña e logo procedeu a pasar a Berger para tomar o segundo lugar na segunda curva. Logo da 1ª volta, a orde era Patrese, Mansell, Berger, Senna e Alesi. Mansell pareceu contentarse con seguir a Patrese ata a volta 18 cando pasou ao seu compañeiro de equipo na recta principal e procedeu a afastarse. As cousas víanse ben para Williams ata que Mansell entrou para a súa parada na volta 29 e as cousas saíron terriblemente mal. Os homes do pneumático traseiro dereito confundíronse e un mecánico levantou a súa man cando o outro non conseguira encaixar a roda perfectamente. Mansell foise polo pitlane pero o seu pneumático non quería cumprir, perdeu o pneumático e o frustrado inglés quedou varado no medio do pit lane con tres rodas. O equipo correu pola pista e puxo unha cuarta roda no auto, rompendo moitas regras no proceso.
Mansell saíu no posto 17 e comezou un furioso ataque pola pista. Estaba no sexto posto cando inevitablemente mostráronlle a bandeira negra na volta 51, con esta descualificación, as súas esperanzas de campionato colgaron dun fío. Todo o incidente deixou a Patrese comodamente á cabeza diante de Berger e Senna, e Senna quedou en segundo lugar cando o motor de Berger explotou na volta 37, foi seguido polo Ferrari de Prost, que tamén decidiu que tiña suficiente. Na volta 40 a orde era Patrese, Senna, Alesi, Martini e Capelli, e os últimos tres participaban nunha emocionante batalla polo terceiro posto. Alesi non cometeu erros malia estar baixo a presión do Minardi, polo que a orde mantívose sen cambios ata as últimas voltas, cando o Capelli, no quinto lugar sufriu un problema no alerón dianteiro e terminou nas barreiras. Patrese chegou a meta para a súa segunda vitoria da tempada e a quinta da súa carreira. Senna foi segundo e apertou deu un gran paso para lograr o seu terceiro título de pilotos. Alesi, Martini, Piquet e Schumacher completaron os seis primeiros. Con tres carreiras por diante, Senna lideraba diante de Mansell por 24 puntos.
Clasificación
Cualificación Previa
Pos Nº Piloto Construtor Tempo Diferenza 1 7 Martin Brundle Brabham-Yamaha 1:17.739 — 2 8 Mark Blundell Brabham-Yamaha 1:17.788 +0.049 3 17 Gabriele Tarquini AGS-Ford 1:18.020 +0.281 4 9 Michele Alboreto Footwork-Ford 1:18.371 +0.583 5 18 Fabrizio Barbazza AGS-Ford 1:19.292 +1.553 6 14 Olivier Grouillard Fondmetal-Ford 1:19.500 +1.761 7 10 Alex Caffi Footwork-Ford 1:19.521 +1.782 8 31 Pedro Chaves Coloni-Ford 1:23.858 +6.119
Cualificación Pos Nº Piloto Construtor Q1 Q2 Diferenza 1 6 Riccardo Patrese Williams-Renault 1:14.041 1:13.001 — 2 2 Gerhard Berger McLaren-Honda 1:13.221 1:13.430 +0.220 3 1 Ayrton Senna McLaren-Honda 1:13.752 1:13.444 +0.443 4 5 Nigel Mansell Williams-Renault 1:13.944 1:13.667 +0.666 5 27 Alain Prost Ferrari 1:15.018 1:14.352 +1.351 6 28 Jean Alesi Ferrari 1:15.572 1:14.852 +1.851 7 15 Maurício Gugelmin Leyton House-Ilmor 1:17.214 1:15.266 +2.265 8 23 Pierluigi Martini Minardi-Ferrari 1:15.394 1:16.982 +2.393 9 16 Ivan Capelli Leyton House-Ilmor 1:15.481 1:15.827 +2.480 10 19 Michael Schumacher Benetton-Ford 1:16.477 1:15.578 +2.577 11 20 Nelson Piquet Benetton-Ford 1:16.241 1:15.666 +2.665 12 4 Stefano Modena Tyrrell-Honda 1:16.018 1:15.707 +2.706 13 24 Gianni Morbidelli Minardi-Ferrari 1:16.540 1:15.749 +2.748 14 33 Andrea de Cesaris Jordan-Ford 1:15.972 1:15.936 +2.935 15 8 Mark Blundell Brabham-Yamaha 1:16.567 1:16.038 +3.037 16 32 Roberto Moreno Jordan-Ford 1:16.956 1:16.080 +3.079 17 21 Emanuele Pirro Dallara-Judd 1:16.725 1:16.135 +3.134 18 22 JJ Lehto Dallara-Judd 1:16.724 1:16.532 +3.531 19 7 Martin Brundle Brabham-Yamaha 1:17.298 1:16.536 +3.535 20 25 Thierry Boutsen Ligier-Lamborghini 1:18.005 1:16.757 +3.756 21 3 Satoru Nakajima Tyrrell-Honda 1:16.926 1:17.035 +3.925 22 12 Johnny Herbert Lotus-Judd 1:17.713 1:17.015 +4.014 23 26 Érik Comas Ligier-Lamborghini 1:18.192 1:17.226 +4.225 24 9 Michele Alboreto Footwork-Ford 1:18.389 1:17.330 +4.329 25 30 Aguri Suzuki Lola-Ford 1:17.434 1:17.537 +4.433 26 11 Mika Häkkinen Lotus-Judd 1:18.947 1:17.714 +4.713 27 29 Éric Bernard Lola-Ford 1:18.186 1:17.825 +4.824 28 17 Gabriele Tarquini AGS-Ford 1:18.295 1:18.022 +5.021 29 34 Nicola Larini Lambo-Lamborghini 1:21.612 1:18.139 +5.138 30 35 Eric van de Poele Lambo-Lamborghini 1:20.411 1:18.266 +5.265
carreira Pos Nº Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos 1 6 Riccardo Patrese Williams-Renault 71 1:35:42.304 1 10 2 1 Ayrton Senna McLaren-Honda 71 + 20.941 3 6 3 28 Jean Alesi Ferrari 71 + 53.554 6 4 4 23 Pierluigi Martini Minardi-Ferrari 71 + 1:03.498 8 3 5 20 Nelson Piquet Benetton-Ford 71 + 1:10.033 11 2 6 19 Michael Schumacher Benetton-Ford 71 + 1:16.582 10 1 7 15 Maurício Gugelmin Leyton House-Ilmor 70 + 1 volta 7 8 33 Andrea de Cesaris Jordan-Ford 70 + 1 volta 14 9 24 Gianni Morbidelli Minardi-Ferrari 70 + 1 volta 13 10 32 Roberto Moreno Jordan-Ford 70 + 1 volta 21 11 26 Érik Comas Ligier-Lamborghini 70 + 1 volta 23 12 7 Martin Brundle Brabham-Yamaha 69 + 2 voltas 19 13 3 Satoru Nakajima Tyrrell-Honda 68 + 3 voltas 17 14 11 Mika Häkkinen Lotus-Judd 68 + 3 voltas 24 15 9 Michele Alboreto Footwork-Ford 68 + 3 voltas 22 16 25 Thierry Boutsen Ligier-Lamborghini 68 + 3 voltas 20 17 16 Ivan Capelli Leyton House-Ilmor 64 Trompo 9 Ret 4 Stefano Modena Tyrrell-Honda 56 Motor 12 DSC 5 Nigel Mansell Williams-Renault 51 Descalificado 4 Ret 30 Aguri Suzuki Lola-Ford 40 Transmisión 25 Ret 27 Alain Prost Ferrari 39 Motor 5 Ret 2 Gerhard Berger McLaren-Honda 37 Motor 2 Ret 21 Emanuele Pirro Dallara-Judd 18 Motor 16 Ret 22 JJ Lehto Dallara-Judd 14 Caixa de cambios 18 Ret 8 Mark Blundell Brabham-Yamaha 12 Suspensión 15 Ret 12 Johnny Herbert Lotus-Judd 1 Motor 26 NSC 29 Éric Bernard Lola-Ford NSC 17 Gabriele Tarquini AGS-Ford NSC 34 Nicola Larini Lambo-Lamborghini NSC 35 Eric van de Poele Lambo-Lamborghini NSCP 18 Fabrizio Barbazza AGS-Ford NSCP 14 Olivier Grouillard Fondmetal-Ford NSCP 10 Alex Caffi Footwork-Ford NSCP 31 Pedro Chaves Coloni-Ford
Notas Nigel Mansell foi descalificado por un pit stop ilegal. Entrou en boxes con vantaxe, pero un dos mecánicos da roda traseira dereita indicou que o seu traballo terminara mentres o seu compañeiro mecánico aínda estaba arranxando a roda que se caeu do auto a menos de 9 metros máis tarde. O automóbil de Mansell foi arranxado coa 4ª roda no medio do pit lane e levantado manualmente polos mecánicos, pero isto ía contra as regras e causou a súa descualificación. Mansell reincorporouse no posto 17, pero estaba de volta no sexto lugar cando amosáronlle a bandeira negra. Malia isto, a súa volta rápida mantívose. Derradeira carreira: Pedro Chaves Esta foi a última carreira para Olivier Grouillard con Fondmetal en 1991. Despedirono do equipo o luns seguinte desta carreira.
Posicións logo da carreira Texto en negra indica quen aínda ten unha oportunidade teórica de converterse en Campión do Mundo.
Clasificación no campionato de pilotos Pos Piloto Puntos 1 Ayrton Senna 83 2 Nigel Mansell 59 3 Riccardo Patrese 44 4 Gerhard Berger 31 5 Nelson Piquet 25
Clasificación do campionato de construtores Pos Construtor Puntos 1 McLaren-Honda 114 2 Williams-Renault 103 3 Ferrari 43 4 Benetton-Ford 36 5 Jordan-Ford 13
Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación..
Referencias
Véxase tamén
Ligazóns externas
Categoría:Grandes Premios de Fórmula 1 de 1991 Categoría:Gran Premio de Portugal de Fórmula 1