miniatura|280px|dereita|Primeira casa-estudo de Frank Lloyd Wright. miniatura|280px|dereita|A casa da fervenza. miniatura|280px|dereita|A casa da fervenza. miniatura|280px|dereita|Taliesin Oeste miniatura|280px|dereita|Edificio Johnson miniatura|280px|dereita|Museo Guggenheim de Nova York miniatura|280px|dereita|Museo Guggenheim de Nova York
Frank Lloyd Wright, nado en Richland Center (Wisconsin) o 8 de xuño de 1867 e finado en Phoenix (Arizona) o 9 de abril de 1959, foi un arquitecto estadounidense, un dos principais mestres da arquitectura do século XX e grande influente en tódolos demais arquitectos mundiais.
Traxectoria
Primeiros anos Frank Lloyd Wright naceu na cidade agrícola de Richland Center, Wisconsin nos Estados Unidos, en 1867. Orixinalmente chamado Frank Lincoln Wright, cambiou o seu nome despois do divorcio dos seus pais, para honrar o apelido galés da familia materna, os Lloyd Joneses. O seu pai, William Carey Wright (1825 - 1904) foi un orador admirado no ámbito local, profesor de música, avogado ocasional e ministro itinerante. William Wright coñeceu e casou coa mestra de escola do condado, Anna Lloyd Jones (1838/39 - 1923), o ano anterior, cando foi contratado como superintendente das escolas do Condado de Richland. Orixinario de Massachusetts, William Wright fora un ministro baptista, pero que máis tarde se uniu á familia da súa muller na fe do unitarismo. Anna foi un membro da grande, próspera e moi coñecida familia dos unitarianos Lloyd Jones, que emigrara de Gales a Spring Green, Wisconsin. Os pais de Wright foron persoas comprometidas con intereses idiosincráticos que pasaron a Frank. Na súa biografía, a súa nai declarou, cando estaba a esperar o seu primeiro fillo, que chegaría a construír bonitos edificios. Decorou o seu berce con gravados das catedrais inglesas arrincados dunha revista para fomentar a ambición do bebé. A familia trasladouse a Weymouth en 1870 porque William era ministro dunha congregación pequena.
En 1876, Anna visitou a Exposición Universal de Filadelfia e viu unha exposición dos bloques educativos, creados por Friedrich Wilhelm August Fröbel. Os bloques, coñecidos como Agasallos Froebel, eran o fundamento do seu innovador concepto de xardín de infancia. Como mestra capacitada, Anna estaba emocionada polo programa e comprou un conxunto de bloques para a súa familia. O mozo Frank pasaba moito tempo xogando cos bloques. Estes tiñan formas xeométricas e podían montarse en varias combinacións para formar varias composicións tridimensionais. Wright na súa autobiografía fala sobre a influencia destes exercicios no seu enfoque de deseño. Moitos dos seus edificios caracterízanse pola claridade xeométrica que presentan. miniatura|Casa de Wright en Oak Park.
A familia Wright tivo problemas financeiros en Weymouth e volveu a Spring Green, onde o clan Lloyd Joneses, podería axudar a William a atopar traballo. Asentáronse en Madison onde William impartiu clases de música e serviu como secretario da Sociedade Unitaria acabada de formar. Aínda que William foi un pai distante, compartía o seu amor pola música, especialmente as obras de Johann Sebastian Bach, cos seus fillos.
Pouco despois de que Frank cumpriu 14 anos -en 1881- os seus pais separáronse. Anna fora infeliz durante algún tempo coa incapacidade de William para manter a súa familia e pediulle que marchase. O divorcio concretouse en 1885, despois de que William demandase a Anna pola falta de afecto físico. William deixou Wisconsin despois do divorcio e Wright afirmou que xa non volveu ver o seu pai.Unha autobiografía por Frank Lloyd Wright, Duell, Sloan e Pearce, Nova York, 1943, páx. 51 Neste momento o segundo nome de Frank foi cambiado de Lincoln a Lloyd. Como o home que quedaba na familia, Frank asumiu a responsabilidade financeira da súa nai e das súas dúas irmás.
Wright asistiu a unha escola secundaria de Madison, pero non hai probas que se houbese graduado.Frank Lloyd Wright: A Biography, por Meryl Secrest, University of Chicago Press, 1992, páx. 72 Foi admitido na Universidade de Wisconsin-Madison como estudante especial en 1886. Alá uniuse á fraternidade Phi Delta Theta,[Phi Delta Theta list of Famous Phis, consultado: 26-maio-2008 tomou clases a tempo parcial durante dous semestres, e traballou cun profesor de enxeñaría civil, Allan D. Conover . Frank Lloyd Wright: A Biography , por Meryl Secrest, páx. 82 En 1887, Wright deixou a escola sen ter un título (aínda que se lle concedeu un doutoramento honorario en Belas artes pola Universidade en 1955). Trasladouse a Chicago, que aínda se estaba reconstruíndo polo grande incendio de Chicago de 1871, e uniuse ao estudo de arquitectos de Joseph Lyman Silsbee. Despois dun ano, deixou Silsbee e traballou para a empresa de Adler e Sullivan como aprendiz de Louis Henri Sullivan.
En 1889, casou coa súa primeira muller, Catherine Lee "Kitty" Tobin (1871-1959), comprou terras en Oak Park, e construíu a súa primeira casa co seu estudo incorporado. A súa nai, Anna, pronto seguiu a Wright na cidade, onde lle comprou unha casa adxacente á súa residencia. O seu matrimonio con Kitty Tobin, a filla dun rico empresario, elevou o seu status social, e fíxoo máis coñecido.
A partir de 1890, asignóuselle todo o traballo de deseño residencial da empresa. en 1893, Louis Sullivan descubriu que Wright aceptara encargos privados. Sullivan sentiuse traizoado porque o seu empregado favorito deseñara casas "ás súas costas", e pediu a Wright que deixase a empresa. Cunha necesidade constante de fondos para manter a súa crecente familia, Wright deseñara outras casas para complementar os seus escasos ingresos. Wright refírese a estas casas como o seu deseño "pirata". Están situadas preto da casa de Frank Lloyd Wright, en Chicago Avenue en Oak Park. Despois de deixar Sullivan, Wright practicou coa súa propia casa.
En 1896 escribe un credo coas súas conviccións titulado Work Song e, no 1901, pronuncia a súa conferencia The Art and Craft of rhe Machine.
Esta práctica foi un notable compendio de deseños arquitectónicos creativos. En 1901, Wright completara aproximadamente 50 proxectos, incluíndo moitas casas en Oak Park.
Será no ano 1905 cando Wright viaxe por primeira vez ao Xapón e empece a sentir interese polos gravados que se realizan neste país.
Escola Prairie miniatura|esquerda|Casa Darwin D. Martin, Buffalo. Entre 1900 e 1917, os seus deseños residenciais foron casas da Escola Prairie (escola pradaria), denominada así porque o deseño é considerado como un complemento do territorio de pradarías ao redor de Chicago. Estas casas son edificios baixos con pouca profundidade, de teitos inclinados, liñas de ceo limpo, beirís e terrazas con materiais inacabados. Trátase de casas unifamiliares, fortemente integradas na súa contorna. As cubertas sobresaen considerablemente das fachadas e as xanelas forman unha secuencia continua horizontal. O núcleo central das vivendas constitúeo unha gran cheminea, ao redor da cal se dispoñen as habitacións. As casas teñen o mérito de ser os primeiros exemplos de espazos abertos.
A manipulación do espazo interior nos edificios residenciais e públicos son o selo distintivo do seu estilo. Un deles é o Unity Temple, a casa da congregación Unitaria Universalista en Oak Park. Como Unitarista e membro da Unity Temple, Wright ofreceu os seus servizos á congregación despois de que a súa igrexa se incendiara en 1904. A comunidade acordou contratalo, e traballou na construción desde 1905 até 1908. Cría que a humanidade tería que ser central a todo o deseño.
Wright creou un novo concepto respecto dos espazos interiores dos edificios, que aplicou nas súas casas de campo, pero tamén nas súas outras obras. Wright rexeita o criterio existente até entón dos espazos interiores como habitacións pechadas e illadas das outras, e deseña espazos nos cales cada habitación ou sala ábrese ás outras, co que consegue unha gran transparencia visual, unha profusión de luz e unha sensación de amplitude e apertura. Para diferenciar unha zona da outra, recorre a divisións de material lixeiro ou a teitos de altura diferente, evitando os peches sólidos innecesarios. Con todo isto, Wright estableceu por primeira vez a diferenza entre "espazos definidos" e "espazos pechados".
miniatura|Hillside Home School, 1902, Taliesin, Spring Green. Hai moitos exemplos deste traballo en Buffalo como resultado da amizade entre Wright e Darwin D. Martin, un executivo da compañía de xabón Larkin. En 1902, a Compañía Larkin decidiu construír un novo edificio administrativo. Wright chegou a Buffalo e deseñou non só os primeiros esbozos para o edificio de administración de Larkin (acabado en 1904, derrubado en 1950), senón tamén as casas de tres dos executivos da empresa: Casa Darwin D. Martin, Buffalo NY, 1904. Casa William R. Heath, Buffalo NY, 1905. Casa Walter V. Davidson, Buffalo NY, 1908. E tamén a Casa George F. Barton, Buffalo NY, 1903, para o cuñado de Martin, parte da Casa Martin Complexo. E, máis tarde, as casas de Graycliff, Derby NY, 1926, residencia de verán de Martin.
A Casa Westcott foi construída en Springfield, nalgún momento entre 1907 e 1908. Non só incorpora o deseño do innovador estilo Prairie, senón que tamén reflicte a súa paixón pola arte xaponesa e a cultura nos trazos característicos do deseño tradicional xaponés. É a única casa prairie construída en Ohio, e representa unha importante evolución do concepto Prairie de Wright. A casa ten unha ampla pérgola, cuberta cunha intricada celosía de madeira, conectando un garaxe separado coa casa principal característica de só algúns deseños de Wright posteriores ao estilo Prairie.
Non se sabe exactamente cando Wright deseñou a casa Westcott, pode ser algúns meses antes ou máis dun ano despois de que Wright volvese da súa primeira viaxe ao Xapón en 1905. Wright creou dous deseños diferentes para a Casa Westcott, os dous inclúense nos Estudos e edificios construídos por Frank Lloyd Wright, publicado polo distinguido Ernst Wasmuth (Alemaña, 1910-1911). Esta obra en dous volumes contén máis de 100 litografías dos deseños de Wright e é comunmente coñecido como o Portfolio Wasmuth.
Outras casas de Wright consideradas obras mestras do último período Prairie (1907-1909) son a casa Robie en Chicago e en Avery e a Casa Queene Coonley en Riverside, Illinois. A Casa Robie, coa súa alza, o beirado do tellado, apoiado por unha canle de aceiro de 34 metros de longo, é o máis espectacular. As súas áreas de estar e comedor, atópanse practicamente nun espazo ininterrompido. Este edificio tivo unha profunda influencia nos novos arquitectos de Europa despois da Primeira guerra mundial e é ás veces denominada a "pedra angular da modernidade". Con todo, o traballo de Wright non foi coñecido polos arquitectos europeos até a publicación do Portfolio Wasmuth.
Europa e os problemas persoais miniatura|Foto aérea de Taliesin, Spring Green, Wisconsin.
En 1903, Wright deseñou unha casa para Edwin Cheney, un veciño de Oak Park, e inmediatamente cativouse da esposa de Cheney, Mamah Borthwick Cheney. Mamah Cheney foi unha muller moderna con actividades fóra de casa. Era unha pioneira feminista e Wright víaa como o seu equivalente intelectual. Os dous namoráronse, a pesar de que Wright levaba casado durante case 20 anos. A miúdo, daban paseos no automóbil de Wright a través de Oak Park, e convertéronse no tema da cidade. A esposa de Wright, Kitty, segura que esta unión desvaneceríase como as outras, negouse a concederlle o divorcio. Tampouco Edwin Cheney llo concedería a Mamah. En 1909, mesmo antes de que a Casa Robie estivese rematada, Wright e Mamah Cheney fuxiron a Europa, deixando ás súas parellas e fillos atrás. O escándalo que estalou practicamente destruíu as posibilidades de Wright de practicar a arquitectura nos Estados Unidos.