Paulo Coelho de Souza, nado no Río de Xaneiro o 24 de agosto de 1947, é un escritor e compositor brasileiro. A súa obra O alquimista é o libro brasileiro máis vendido no mundo en toda a historia, e é considerado un importante fenómeno literario do século XX.
Traxectoria Paulo Coelho de Souza naceu no Río de Xaneiro o 24 de agosto de 1947, fillo de Lygia Araripe con Pedro Paulo Queima Coelho de Souza. É descendente de Bárbara de Alencar, avoa do tamén escritor José de Alencar e unha das líderes da Revolución Pernambucana. Oriúndo dunha familia de clase alta, Paulo Coelho ingresou aos 7 anos no tradicional Colexio Santo Inácio na súa cidade natal, entón capital do Brasil.
Desde cedo, gustáballe escribir e mantiña un diario. No colexio, participaba de concursos de poesía e cursos de teatro co seu compañeiro Paulo Cunha. No entanto, seu pai quería que el fose enxeñeiro e súa nai desestimulábao a seguir a carreira de escritor. As batallar cos pais eran constantes e Paulo tivo moitas crises de depresión e rabia na adolescencia, sendo internado tres veces nunha clínica de repouso, onde foi tratado por psicólogos.
Na década de 1960, entra para o mundo do teatro, como director e actor, creando pezas voltas ao teatro experimental e de vangarda, mais obtendo pouca expresividade. No inicio da década seguinte, en 1970, Paulo entra de cabeza no movemento hippy, ao mesmo tempo en que coñece o mundo das drogas e do ocultismo, incluíndo o chamado Caminho da Mão Esquerda. Profesionalmente, alén de director e actor teatral, exerce tamén a función de xornalista en publicacións alternativas coas revistas A Pomba e 2001, cando, en 1972, coñece a Raul Seixas, entón executivo da gravadora CBS. Os dous fanse socios en diversas músicas que exercerían influencia no rock brasileiro (consta na biografía de Paulo Coello, O Mago, do escritor Fernando Morais, que Raul Seixas, para incentivar o amigo a compor, colocouno como socio na súa participación na banda sonora da novela O Rebu da Rede Tupi - erroneamente confundida coa Rede Globo no libro - sen que Paulo escribise unha única liña). Nesa época, Paulo Coelho envólvese con Marcelo Ramos Motta, coñece a Lei de Thelema e, o día 19 de maio de 1974, asina o xuramento do grao de Probacionista da Astrum Argentum, baixo o alcume máxico de Frater Luz Eterna. Pouco tempo despois, desconectouse da Orde. Foi o responsábel por presentar a Lei de Thelema a Raul Seixas, que fixo xurdir, a partir dela, a Sociedade Alternativa. Compuxo tamén para diversos intérpretes, tales como Elis Regina, Rita Lee e outros.
O día 29 de marzo de 2019, Coelho publicou no The Washington Post e no seu blog persoal a narrativa de cando foi prendido pola Ditadura Militar do Brasil o día 28 de abril de 1974 e posteriormente torturado, en resposta ao discurso de Jair Bolsonaro sobre conmemorar os 55 anos do Golpe de Estado no Brasil en 1964.
A edición do seu primeiro libro foi en 1982, Arquivos do inferno, que non tivo a repercusión desexada. Lanzou o seu segundo libro O Manual Práctico do Vampirismo en 1985, que pronto mandou recoller, considerando o traballo de má calidade. Conforme ás súas propias palabras, confesa: "O mito é interesante, o libro é pésimo".
Católico non practicante, en 1986, Paulo Coelho coñeceu a viaxe de peregrinación polo Camiño de Santiago. Percorreu case 800 quilómetros do sur da Francia até a cidade de Santiago de Compostela, na Galiza, experiencia de que retirou detalles para o seu libro O diário de um mago, editado en 1987.
O ano seguinte, 1988, publicou O Alquimista, que -a pesar da súa lenta venda inicial, o que provocou a desistencia do seu primeiro editor- se transformaría no libro brasileiro máis vendido de todos os tempos. O Alquimista é un dos máis importantes fenómenos literarios do século XX. Chegou ao primeiro lugar da lista dos máis vendidos en 18 países e leva vendidos 83 millóns de exemplares. O Guinness Book of Records colócao como o autor vivo máis traducido da historia.
Os anos seguintes, foron lanzados os seguintes libros: Brida (1990), As Valkírias (1992), Na Margem do Rio Piedra Eu Sentei e Chorei (1994), Maktub (1994), O Monte Cinco (1996), Manual do Guerreiro da Luz (1997), Veronika Decide Morrer (1998), O Demônio e a Srtª Prym (2000), Histórias para Pais, Filhos e Netos (2001), Onze Minutos (2003), O Gênio e as Rosas (2004), O Zahir (2005), A Bruxa de Portobello (2006), Ser Como o Rio Que Flui (2006), O Vencedor Está Só (2008), O Aleph (2010), Fábulas (2011), Manuscrito Encontrado em Accra (2012), Adultério (2014).
Como escritor, ocupa as primeiras posicións na clasificación dos libros máis vendidos no mundo. Vendeu, até 2018, máis de 350 millóns de libros, en máis de 150 países, tendo as súas obras traducidas a 81 idiomas e sendo o autor máis vendido en lingua portuguesa de todos os tempos, superando mesmo a Jorge Amado, cuxas vendas suman 55 millóns de libros. Famosos lectores seus son Sharon Stone, Madonna, Russell Crowe, Will Smith, entre outros.
A súa obra O Zahir foi lanzada primeiramente no Irán, para que, alí, puidese ser rexistrada como obra local e para que fosen procesados aqueles que fixesen copias ilegais do libro en lingua persa. Para escribir O Zahir, Paulo Coehlo instalouse por unha temporada no Cazaquistão, país onde a obra se desenvolve, chegando a participar dunha caza á raposa, mais xura que non disparou ningún tiro
Outra curiosidade de Paulo Coelho é que as campañas de mercadotecnia dos seus libros ao seren lanzados, necesitaban da aprobación del e da súa axente, Mônica Antunes, após seren traducidos ao inglés. Paulo Coelho escribiu os seus libros nun apartamento seu na Avenida Atlântica no Río de Xaneiro, e posuía tamén unha casa de retiro en Francia, na rexión dos Pireneos. Paulo Coelho vive en Xenebra, na Suíza, desde 2007.
En 2008 lanzou o libro O Vencedor Está Só, que fala sobre unha serie de asasinatos no Festival de Cinema de Cannes. Nese libro, Paulo fai unha forte crítica social sobre como a elite se comporta e como somos manipulados polas súas accións. Sendo ese o primeiro libro en que Paulo sae do mundo da maxia e da relixiosidade e entra no mundo do suspense policial, o tema non agradou a boa parte dos fans, mais iso non fixo que o libro tampouco fose un logro.
En 2009 foi lanzado no Brasil o filme Veronika Decides cho Die, o primeiro filme baseado nunha obra de Paulo Coelho. O filme recibiu fortes críticas negativas, afirmando que o guión se distancia de máis do libro. Vale lembrar que Paulo Coelho nada tivo que ver coa adaptación do libro para filme. Existe un proxecto para transformar en filme o "best-seller" O Alquimista.
Coelho foi considerado, pola Revista Época, un dos 100 brasileiros máis influentes de 2009.
En agosto de 2010, lanzou o libro O Aleph.
O 25 de xuño de 2012, lanzou o libro Manuscrito Encontrado en Accra, data que coincide co 25° aniversario da publicación de seu libro O diário de um mago.
En 2014, lanzou Adultério, libro que pasa en Xenebra, cidade onde reside.
En 2016, lanzou a súa primeira novela histórica, A Espiã, baseada nos últimos días de Margaretha Zelle, mundialmente coñecida como Mata Hari.
En abril de 2018 lanzou o libro Hippie, súa obra máis autobiográfica, na cal nos leva a revivir o soño transformador e pacifista da xeración hippy.
Real Academia Brasileira das Letras En 2002 foi elixido para ocupar a cadeira número 21 da Academia Brasileira de Letras, cuxo patrón é Joaquim Serra, (1838-1888). Malia ser seguido por millóns de lectores, o autor foi rexeitado por algúns sectores da crítica literaria, polo que o seu ingreso na Academia convértese nun grande acontecemento social. O 28 de outubro cun discurso que exalta a utopía e a fe Paulo toma posesión do seu cargo na ABL. Entre as súas palabras, cita a frase do seu antecesor o economista Roberto Camposː "A violencia da frecha dignifica o albo. Moitas veces, en momentos en que me sentía xulgado con excesiva severidade pola crítica, acordábame desta frase. E acordábame tamén doutro soño, do cal non estaba disposto a desistir: entrar, un día, na Academia Brasileira de Letras.
Recoñecemento internacional En setembro de 2007 a ONU nomeou o escritor Paulo Coelho o seu novo "Mensaxeiro da Paz", ao lado da princesa xordana, Haya, do mestre arxentino-israelí Daniel Barenboim e da violinista xaponesa Midori Goto. O anuncio foi feito durante a cerimonia de conmemoración do Día Internacional da Paz na sede da ONU en Nova York presidida polo secretario-xeral da entidade, Ban Ki-moon.
"Acepto con gusto esta responsabilidade e comprométome a facer o máximo para mellorar o futuro desta e das próximas xeracións", declarou o escritor brasileiro ao saber do seu nomeamento. Os Mensaxeiros da Paz son designados persoalmente polo secretario xeral das Nacións Unidas, con base no seu traballo en campos como artes plásticas, literatura ou deporte, e o seu compromiso de colaborar cos obxectivos da ONU.
A obra del foi censurada en Libia en 2017 por "incitar ao secularismo, xiísmo e perversión.
En maio de 2006 foi lanzado o álbum Veronika Decides cho Die, da banda danesa de Melodic Death/Doom Metal Saturnus, cuxo título baséase na obra Veronika Decide Morrer.
Crítica da súa obra Mesmo con tantos fans, Paulo Coelho non é unánime entre a crítica. Algunhas opinións desaproban os seus libros e cualifícanos de "literatura esotérica de auto-axuda". Tamén é considerado por un sector da crítica como un autor menor, debido principalmente á simpleza das súas construcións gramaticais, tomadas, na súa maioría, de textos antigos como a Biblia, As mil e unha noites, o Majabhárata e o Ramaiana. Para algúns, O alquimista sería unha versión estendida de Historia de dos que soñaron, un conto de Jorge Luís Borges, quen si anota ao pé: «Tomado de As mil e unha noites». O ensaísta e doutor en literatura Janilto Andrade publicou un libro titulado Por que não ler Paulo Coelho, no que fai unha crítica nada xenerosa do alquimista. Apunta ás contradicións, os personaxes mal construídos, en definitiva, á falta de coherencia. Clandestino Menéndez no seu libro Cuadernos críticos fai mención, falando sobre O alquimista, á falta de sentido de humor do autor e critica o feito de que Coelho estea convencido de saber verdades. Así mesmo o autor colombiano Héctor Abad Faciolince publicou un artigo, titulado Por que es tan malo Paulo Coelho no que criticaba, principalmente, a estrutura simplista da maior parte da produción literaria de Coelho, comparándoa coas estruturas descritas no estudo sobre as formas canónicas do conto infantil levado a cabo por Vladimir Propp.
Obra Arquivos do inferno (1982). Manual prático do vampirismo (1986) retirado polo autor. O diário de um mago (1987). O alquimista (1988). Brida (1990). O dom supremo (1991). As valkírias (1992). Na margem do rio Piedra eu sentei e chorei (1994). Maktub (1994), escolma das súas mellores columnas publicadas na Folha de São Paulo. Frases (1995), compilación de textos. O Monte Cinco (1996). O manual do guerreiro da luz (1997). Veronika decide morrer (1998). Palavras essenciais (1999). O demônio e a Srta. Prym (2000). Histórias para pais, filhos e netos (2001), colectánea de contos tradicionais. Onze minutos (2003). O Gênio e as Rosas (2004). O Zahir (2005). A Bruxa de Portobello (2006) O Vencedor Está Só (2008) O Aleph (2010) Manuscrito Encontrado em Accra (2012) Adultério (2014) A Espiã (2016) Hippie (2018)
Outros traballos
Compilacións
Maktub (1994). Compilación das súas mellores columnas publicadas na Folha de S.Paulo Frases (1995). Compilación das mellores frases de 5 libros de Paulo Coelho O Manual do Guerreiro da Luz (1997). Compilación de textos para nos facer lembrar que en cada un de nós vive un guerreiro da luz Palavras essenciais (1999). Compilación de mensaxes extraídas das obras de Paulo Coelho (ilustrado) Histórias para pais, filhos e netos (2001). Compilación de contos tradicionais