Helen Murray Free, nada en Pittsburgh o 20 de febreiro de 1923 e finada en Elkhart (Indiana) o 1 de maio de 2021, foi unha química e educadora estadounidense. Coñécida polos sistemas de autodiagnóstico para a diabetes e outras enfermidades, como as tiras de inmersión e lectura, que aínda se utilizan hoxe en día.
Traxectoria
Educación Helen recibiu a súa educación nas escolas públicas de Youngstown, Ohio, e finalizou en 1941 a secundaria en Poland Seminary High School.
En decembro de 1941, cando Pearl Harbor foi bombardeada, moitos mozos alistáronse ou foron recrutados no exército. Debido a isto, alentouse ás mulleres a seguir carreiras na ciencia, polo que Helen cambiou a súa especialidade á química. Dixo que o seu cambio á química foi a "cousa máis terrorífica" que lle sucedeu. Recibiu unha licenciatura en química na universidade de Wooster en 1944 e unha mestría en administración de Universidade de Míchigan Central en 1978. Foi profesora adxunta de administración na Indiana University South Bend e consultora para Bayer AG.
Carreira Despois de graduarse de Wooster, inmediatamente comezou a traballar como química de control de calidade para os Laboratorios Miles (coñecidos como os creadores de Alka-Seltzer); con todo, aspiraba a ser unha investigadora en lugar de traballar en control de calidade. Cando Alfred Free tivo unha posición aberta no seu grupo de investigación de bioquímica, ela ocupouna. casarían en 1947 e terían seis fillos.
Orixinalmente, investigaron diferentes antibióticos antes de pasar aos sistemas de reactivos secos. Refinaron o Clinitest, unha tableta que mide os niveis de glicosa nos ouriños dos pacientes diabéticos, e desenvolveron o Acetest, outra tableta de proba para a diabetes.
Máis tarde, traballou co seu esposo para mover as probas de tabletas a tiras, presentando Clinistix en 1956. Foi a primeira tira de proba para controlar a glicosa nos ouriños. Varias outras tiras de proba foron desenvolvidas e agregadas ao mercado, incluíndo Uristix, Ketostix, Dextrostox, Labstix e Multistix. Estes produtos aínda se utilizan.
En 1969, mudouse ao Departamento de Crecemento e Desenvolvemento, e finalmente converteuse na directora de Specialty Test Systems en 1976. Foi Directora de Servizos de Mercadotecnia para a División de Produtos de Investigación cando Bayer Diagnostics adquiriu Miles en 1978.
Tamén obtivo unha mestría en administración (Administración de atención médica) da Universidade Central de Míchigan (1978) e foi profesora adxunta de administración na Universidade de Indiana en South Bend.
En 1975, xa obtivera sete patentes polas súas melloras nas probas médicas e clínicas de análises de ouriños. Nese ano, ela e o seu compañeiro foron coautores do seu segundo libro, Análise de ouriños na práctica de laboratorio, que aínda é un traballo estándar no campo.
Retirouse en 1982, pero continúa traballando como consultora para Bayer Diagnostics en Elkhart, Indiana.
Despois da súa xubilación, converteuse nunha activa promotora da educación científica. Dedicou especial atención a educar tanto a mulleres como a estudantes desfavorecidos, a través de programas como "Kids & Chemistry" e "Expanding Your Horizons".
Premios e recoñecementos En 1980, recibiu a Medalla Garvan-Olin, outorgada a mulleres polo seu servizo distinguido no campo da química. En 1996, recibiu o Premio Kilby ao logro de toda unha vida.
Foi presidenta da Asociación Americana de Química Clínica en 1990 e en 2006 recibiu o seu prestixioso premio ás contribucións sobresalientes á química clínica.
En 1993 foi elixida presidenta da American Chemical Society. Como presidenta, considerou que a súa principal prioridade era aumentar a conciencia pública sobre o papel positivo que a química desempeñou nas nosas vidas. A ACS nomeou un premio na súa honra, o Helen M. Free Award in Public Outreach.
En 2000 foi incorporada ao Salón da Fama dos Inventores Nacionais.
En 2010, o presidente Barack Obama outorgoulle a Medalla Nacional de Tecnoloxía e Innovación.
O traballo de Helen e Al Free no desenvolvemento de viaxes de proba de diagnóstico foi designado como Monumento Histórico Químico Nacional pola American Chemical Society o 1 de maio de 2010, no Centro de Ciencias ETHOS en Elkhart, Indiana.
En 2011, ingresou ao Salón da Fama das Mulleres. Salón de la Fama Nacional de Mujeres, Helen Murray Gratis
Notas
Véxase tamén
Ligazóns externas Helen Murray Free no blog Mujeres con Ciencia
Categoría:Nados en Pittsburgh, Pensilvania Categoría:Químicos dos Estados Unidos de América Categoría:Inventores dos Estados Unidos de América Categoría:Finados en 2021