miniatura|250x250px|Bandeira de Polonia. O nacionalismo polaco (en ) é unha forma de nacionalismo que afirma que os polacos son unha nación e promove a unidade cultural de polacos. Norman Davies, no contexto de nacionalismo polaco, defíneo xeralmente como "unha doutrina ... Para crear unha nación espertando a concienciación das persoas sobre a súa nacionalidade, e para mobilizar os seus sentimentos nun vehículo de acción política".
O antigo protonacionalismo polaco da Confederación de Polonia e Lituania, que se baseaba na identidade polaco-lituana da súa poboación, era multiétnico e multirelixioso, aínda que os polacos étnicos constituían a maioría da poboación e o catolicismo romano era a relixión máis dominante dentro da nación. A ideoloxía nacionalista que se desenvolveu pouco despois das Particións estivo inicialmente libre de calquera tipo de "nacionalismo étnico". Foi un movemento romántico que buscaba a restauración do estado soberano polaco. O nacionalismo romántico polaco foi descrito por Maurycy Mochnacki como "a esencia da nación" xa non definida por fronteiras senón por ideas, sentimentos e pensamentos derivados do pasado. O nacemento do nacionalismo moderno baixo o dominio estranxeiro coincidiu co Alzamento de Novembro de 1830 e a posterior Primavera das Nacións. Porén, a derrota sufrida polos polacos tamén rompeu o espírito revolucionario polaco. Moitos intelectuais recorreron ao darwinismo social de Herbert Spencer, culpando á filosofía romántica da perda da súa propiedade, da destrución masiva e, finalmente, da perda da nación. Coa chegada do positivismo entre 1860 e 1890, o nacionalismo polaco converteuse nunha causa elitista. Debido a que os poderes de partición non podían identificarse coa nación polaca, a ideoloxía fíxose máis restritiva en termos de etnia e relixión.
Notas
Categoría:Supremacismo branco