Quinto Servilio Cepión (en latín, Quintus Servilius Caepio), nado cara ao 183 a. C. en Roma e finado arredor do 188 a. C., foi un político romano. Fillo de Cneo Servilio Cepión, serviu como cónsul no ano 140 a. C. xunto a Caio Lelio Sapiente, foi pai de Quinto Servilio Cepión (cónsul 106 a.C.).
Traxectoria Despois do seu consulado, Cepión foi destinado a un proconsulado en Hispania Ulterior tras a derrota de Quinto Fabio Máximo Serviliano a mans do líder lusitano Viriato e a ratificación dun tratado favorable a este último. Ao comezo do mandato de Cepión, "acosou ao senado con constantes misivas, pedindo urxente permiso para retomar a guerra contra Viriato e desprezando o deshonroso tratado de Serviliano". Despois de conseguir o permiso para retomar a guerra e con substancialmente máis recursos que Viriato (que estaba quedando sen homes), o xefe abriu negociacións, que foron en vano: Cepión subornou con éxito aos seguidores de Viriato para que o asasinasen.
Despois, algunhas das tribos da rexión uníronse en torno a outro líder pero foron rodeadas e reasentadas pacificamente; Cepión tamén obrigou a varias tribos da rexión a renderse e ceder terras aos romanos. Tratou tan mal aos seus soldados que nun momento case o matou a súa propia cabalaría. A súa vitoria, con todo, non foi completa: "outras comunidades do oeste da península inspiráronse no exemplo de Viriato e continuaron asaltando as provincias [romanas]" nos próximos anos.
Notas
Véxase tamén
Outros artigos Cónsules romanos na República
Categoría:Gens Servilia Categoría:Nobres romanos Categoría:Cónsules da República romana Categoría:Nados no século -II Categoría:Finados no século -II