Raí

Raí Souza Vieira de Oliveira, coñecido simplemente como Raí, nado en Ribeirão Preto o o 15 de maio de 1965, é un exfutbolista brasileiro que xogaba como centrocampista ofensivo.

Pasou a maior parte dos seus 15 anos de carreira no São Paulo e no Paris Saint-Germain, gañando 10 títulos entre os dous equipos e marcando preto de 200 goles. É considerado por afeccionados, xornalistas e xogadores como a maior lenda do Paris Saint-Germain a pesar do seu período relativamente curto no club. É irmán menor do famoso exfutbolista brasileiro Sócrates.

Traxectoria

Primeiros anos Nacido en Ribeirão Preto, São Paulo, comezou a súa carreira no Botafogo de Ribeirão Preto. En agosto de 1986 foi cedido ao Ponte Preta, co que debutou na Serie Abrasileira, cun gol na vitoria por 4-0 ante o Sergipe. Con todo, unha fractura nun pé impediulle disputar máis de 10 encontros e o equipo acabou descendendo.

São Paulo Para a tempada 1987 fichou polo São Paulo, co que debutou o 18 de outubro, despois de superar unha lesión. Xogou no club paulista durante os seguintes sete anos, conseguindo como primeiros títulos os Campionatos Paulistas de 1987 e 1989, e destacou especialmente trala chegada de Telê Santana ao banco. En 1991, cun equipo no que xogaban, entre outros, Zetti, Cafu, Ricardo Rocha, Leonardo ou Müller, o São Paulo conquistou o terceiro Campionato Brasileiro da súa historia, tras superar na final ao Bragantino de Mauro Silva. Ese mesmo ano o equipo proclamouse campión do Campionato Paulista, con Raí como máximo goleador do torneo, con 20 tantos.

En 1992 foi peza destacada do equipo do São Paulo que gañou a primeira Copa Libertadores da súa historia. Marcou o único gol do partido de volta da final contra o Newell's Old Boys no Morumbi, empatando o gol de Berizzo no encontro de ida, e levando a eliminatoria á quenda de penaltis. Anotou o primeiro dos lanzamentos dende os 11 metros e o seu equipo gañou por 3-2. Gañou tamén o Paulista, marcando un triplete no partido de ida da final ante o Palmeiras, e consagrouse definitivamente uns días despois, coa súa actuación na Copa Intercontinental fronte ao Barcelona de Cruyff no Estadio Nacional de Tokyo, marcando os dous goles do seu equipo para proclamarse campión mundial (2-1). Foi elixido Futbolista Suramericano do Ano polo xornal suramericano El País.

Na seguinte tempada, o São Paulo revalidou o seu título da Libertadores e Raí volveu marcar na final ante o Universidad Católica chileno.

París Saint-Germain En xuño de 1993 foi traspasado ao Paris Saint-Germain francés por 4,6 millóns de dólares, aínda que permaneceu no São Paulo ata finais de ano. Disputou co club parisiense a segunda metade da tempada 1993/94, contribuíndo con seis goles a que o equipo gañase o título da Ligue 1 por segunda vez na súa historia. Na seguinte campaña conquistou a Copa de Francia e a Copa da Liga, marcando un dos goles na final desta última ante o SC Bastia (2–0).

Foi tamén esencial para que o conxunto de Luis Fernández conquistase a Recopa de Europa 1995-96, anotando dous goles no partido de volta dos cuartos de final contra o Parma para culminar a remontada tras perder 1-0 na ida. Despois de eliminar o Deportivo da Coruña nas semifinais, foi titular na final contra o Rapid Wien no estadio Rei Balduíno de Bruxelas, onde os franceses se proclamaron campións. Na campaña 1997/98 marcou tanto na final da Copa da Liga como na final da Copa de Francia, contra Bordeaux e Lens respectivamente, gañando o PSG ambos títulos.

Regreso a São Paulo En 1998, con 33 anos, regresou ao São Paulo, club no que se retirou dous anos despois.

Selección brasileira Foi 49 veces internacional coa selección brasileira, coa que debutou en 1987, e ese mesmo ano disputou a súa primeira Copa América.

Foi un dos elixidos por Carlos Alberto Parreira para disputar co Brasil o Mundial de 1994. Capitaneou o equipo na fase de grupos e marcou un gol de penalti no primeiro partido, unha vitoria por 2-0 contra Rusia, despois de que Romário fose derrubado na área. Con todo, foi culpado do mal xogo do equipo e na fase de eliminatorias a capitanía foi para Dunga. Saíu dende o banco nos cuartos de final contra os Países Baixos e nas semifinais ante Suecia, substituíndo en ambos casos a Mazinho. Non chegou a xogar a final, pero proclamouse xunto ao seu equipo campión do mundo tras derrotar á Italia de Arrigo Sacchi.

Vida persoal O seu irmán maior Sócrates tamén foi futbolista e centrocampista ofensivo. Do mesmo xeito que Raí, xogou no Botafogo de São Paulo e foi internacional co Brasil. Despois da súa retirada, Raí dedicou parte do seu tempo ao activismo social, participando en dúas organizacións filantrópicas.

Palmarés São Paulo Campionato Brasileiro (1): 1991. Campionato Paulista (6): 1987, 1989, 1991, 1992, 1998, 2000. Copa Libertadores (2): 1992, 1993. Copa Intercontinental (1): 1992.

París Saint-Germain Division 1 (1): 1993/94. Copa de Francia (1): 1994/95, 1997/98. Copa da Liga (1): 1997–98. Trofeo dos Campións (1): 1995. Recopa de Europa (1): 1995/96.

Selección brasileira Copa do Mundo (1): 1994.

Notas

Véxase tamén Ligazóns externas Datos do xogador na liga francesa .

Categoría:Nados en 1965 Categoría:Nados no estado de São Paulo Categoría:Futbolistas do Brasil Categoría:Centrocampistas de fútbol Categoría:Xogadores do AA Ponte Preta Categoría:Xogadores do São Paulo FC Categoría:Xogadores do Paris Saint-Germain FC Categoría:Xogadores da selección de fútbol do Brasil Categoría:Xogadores do Mundial de Fútbol de 1994 Categoría:Futbolistas gañadores do Mundial Categoría:Cabaleiros da Lexión de Honra