As linguas cananeas son unha subfamilia das linguas semíticas, que foron faladas polos antigos pobos da rexión de Canaán, incluíndo cananeos, hebreos, fenicios, e eventualmente filisteos. Todas elas extinguíronse como linguas nativas ao principio do primeiro milenio da nosa era, aínda que o hebreo permaneceu no uso literario e relixioso entre os xudeus, e foi revivida como lingua habitual falada a fins do século XIX por Eliezer Ben-Yehuda. Os fenicios (e especialmente a expansión cartaxinesa) difundiron a súa lingua cananea cara ao Mediterráneo occidental durante un tempo, pero alí tamén desapareceu, aínda que parece ter sobrevivido algo máis que na Fenicia mesma.
As linguas cananeas
Linguas fenicias – extintas. Púnico – extinto. Filisteo (?) extinta (p. ex, o dialecto de Ekron). Amonita – extinta. Moabita – extinta. Edomita – extinta. Linguas hebreas. Hebreo bíblico – litúrxica. Hebreo samaritano – litúrxica. Hebreo misnaico – litúrxica. Hebreo tiberiano – litúrxica. Hebreo mizrahi – litúrxica. Hebreo iemenita – litúrxica. Hebreo sefardita – litúrxica. Hebreo ashkenazi – litúrxica. Hebreo moderno - En uso en Israel.
Fontes das linguas cananeas
As principais fontes para o estudo das linguas cananeas son a Biblia hebrea (Tanakh), e inscricións tales como:
en moabita: a estela de Mesha, a estela de El-Kerak en hebreo bíblico: o calendario de Gezer en linguas fenicias: a inscrición de Ahiram, o sarcófago de Eshmunazar, a inscrición de Kilamuwa, a inscrición de Biblos en púnico tardío: en Poenulus - de Plauto - ao comezo do quinto acto.
As inscricións cananeas extrabíblicas están recolleitas xunto coas arameas nas edicións do libro "Kanaanäische und Aramäische Inschriften", do cal poden ser referidas como KAI n (para un número n); por exemplo, a Estela de Mesha é "KAI 181".
Trazos das linguas cananeas
As linguas cananeas, xunto coas arameas e o ugarítico, forman o subgrupo das linguas semíticas noroccidentais. Algúns trazos distintivos do cananeo en relación co arameo son:
O prefixo 'h-' usado como artigo definido (mentres que o arameo ten un -a final). Isto parece ser unha innovación do cananeo. O pronome de primeira persoa é '' (אנכ - anok(i)) (fronte ao arameo - /) - que é similar ao acadio e ao antigo exipcio.
Ligazóns externas
Algunhas inscricións semíticas occidentais
Categoría:Linguas semíticas