Bin Tepe (lit. "1000 Tells" en turco) é un sitio arqueolóxico na ribeira sur do lago Mármara na provincia de Manisa, Turquía. Composto por máis de 100 tumulos, serviu como cemiterio para as elites da próxima Sardes.
En 2025, Bin Tepe declarouse Patrimonio da Humanidade pola UNESCO.
Sitio Bin Tepe é un antigo cemiterio que consta de máis de 100 túmulos. Situado preto da capital de Lidia, Sardes, serviu ás elites locais durante os períodos lidios e aqueménida.
Bin Tepe aséntase nunha crista baixa de pedra calcaria ao norte de Sardes. A súa elevación e proximidade a unha importante ruta de viaxe fixeron que os túmulos fosen tan rechamantes para os viaxeiros antigos, como seguen a selo para os visitantes modernos. A proximidade do sitio a túmulos de asentamentos anteriores da Idade de Bronce suxire que puido escollerse para proporcionar unha ligazón simbólica co pasado. Os enterramentos organizábanse en grupos, probablemente correspondentes a familias ou propiedades. Aínda que antes había polo menos 149 túmulos no sitio, agora só quedan uns 115, xa que os outros destruíronse para crear terras de cultivo.
Os túmulos constan de cámaras funerarias de pedra cubertas por grandes montículos de terra. As cámaras funerarias construíanse con laxes ou escavadas na rocha, e xeralmente estaban situadas fóra do centro para disuadir os ladróns de tumbas. Os túmulos adoitaban estar rodeados por un muro de contención chamado "crepis". Os muros de crepis, moitos dos cales xa non se conservan, déronlle ao túmulo un bordo definido e mantiveron o recheo de terra no seu lugar.
Os túmulos máis antigos de Bin Tepe datan de arredor do ano 600 a. C., aparentemente adaptados dos enterros reais frixios na capital frixia de Gordion. O estilo permaneceu en uso despois da caída de o Imperio Lidio no ano 546 a. C., con moitos dos exemplos datables en Bin Tepe construídos durante o posterior período persa. Ao longo do seu período de uso en Sardes, coexistiron con outros estilos, incluíndo tumbas escavadas na rocha e tumbas en cista.
left|thumb|Túmulo de Aliates
Principais túmulos O túmulo de Aliates (turco Koca Mutaf Tepe) é o máis grande do sitio, cunha altura de 63 m, un diámetro de base de 330 m e un volume total de 785.000 m3. Xeralmente acéptase como a tumba do rei lidio Aliates, que morreu no ano 560 a.C. Estimouse que a súa construción levaría dous anos e medio con 2.400 traballadores e 600 bestas de carga. A cámara funeraria está construída con pedra calcaria e mármore cun estilo de cachotaría que reflicte a influencia grega e do Próximo Oriente. A pesar de construirse para disuadir os ladróns de tumbas, foi moi saqueada na antigüidade. Atopáronse poucos bens funerarios ningún resto humano.
Outros dous túmulos de tamaño excepcional foron tradicionalmente identificados como tumbas doutros reis da dinastía Mermnada, pero estas identificacións non son aceptadas polos estudosos modernos. O segundo túmulo máis grande (Koca Mutaf Tepe) ten 53 m de altura, cun diámetro de base de 230 m, a súa pegada aproximadamente igual á da Gran Pirámide de Giza. Este túmulo foi tradicionalmente atribuído ao rei Xixes, pero os fragmentos de cerámica no túmulo mostran que é posterior ao seu reinado en polo menos corenta anos. Parece que construíuse sobre un túmulo máis pequeno inacabado. Os arqueólogos especularon que puido ser construído para unha raíña, xa que o seu tamaño suxire un enterro real e ningún outro rei do período relevante é un candidato plausible.
Historia das escavacións Bin Tepe foi un elemento destacado da paisaxe desde a súa construción. O túmulo de Aliates foi descrito por Heródoto nas súas Historias do seguinte xeito:
thumb|right|250px|Relevo dun enterramento da época persa en Bin Tepe.
Os túmulos foron escavados exhaustivamente desde a antigüidade, destruíndo gran parte das probas arqueolóxicas que contiñan. O primeiro estudo sistemático levouse a cabo polo cónsul de Prusia Ludwig Peter Spiegelthal, que escavou o Túmulo de Aliates en 1853. A escavación arqueolóxica dos outros túmulos comezou en 1880 e continúa ata a actualidade. Malia a destrución dos saqueadores, as evidencias restantes proporcionaron información sobre a sociedade e as crenzas lidias. Os túmulos son particularmente importantes para a nosa comprensión do período persa da historia lidia, que está moito mellor documentado en Bin Tepe que na propia Sardes.
Notas
Véxase tamén
Outros artigos Sardes Lidia
Categoría:Patrimonio da Humanidade en Turquía