O feminismo materialista é unha corrente teórica do feminismo radical que se formou arredor da revista francesa Questions féministes. Caracterízase polo uso de ferramentas conceptuais do marxismo —en particular o materialismo histórico— para teorizar o patriarcado e a súa abolición.
O feminismo materialista entende o sexo e o xénero como construcións sociais que se producen a través da explotación reprodutiva e a subordinación doméstica. O seu corpus literario inclúe unha análise do traballo das mulleres no matrimonio e na economía formal, críticas doutras correntes feministas, deconstrución da sexualidade e defensa dun movemento de mulleres autónomo.
Jennifer Wicke define o feminismo materialista como "un feminismo que insiste en examinar as condicións materiais baixo as que se desenvolven os acordos sociais, incluídos os da xerarquía de xénero... o feminismo materialista evita ver esta xerarquía de xénero como o efecto dun patriarcado singular e, no seu lugar, avalía a rede de relacións sociais e psíquicas que constitúen un momento material e histórico".
Historia O termo feminismo materialista xurdiu a finais da década de 1970 e está asociado con pensadoras importantes como Christine Delphy, Colette Guillaumin, Nicole-Claude Mathieu e Monique Wittig.
Rosemary Hennessy rastrexa a historia do feminismo materialista na obra de feministas británicas e francesas que preferían o termo feminismo materialista ao feminismo marxista . Na súa opinión, o marxismo necesitaba ser modificado para explicar a división sexual do traballo. O marxismo era inadecuado para a tarefa debido ao seu nesgo de clase e ao seu enfoque na produción. O feminismo tamén era problemático debido ao seu concepto esencialista da muller. O feminismo materialista xurdiu entón como un substituto positivo tanto do marxismo como do feminismo, destacando a distribución desigual dos recursos sociais.
The Great Domestic Revolution, de Dolores Hayden,Hayden, D. (2023). La gran revolución doméstica: una historia de los proyectos feministas para hogares, barrios y ciudades estadounidenses. Puente Editores. é unha referencia clave. Hayden describe o feminismo materialista daquela época como unha reconceptualización da relación entre o espazo doméstico privado e o espazo público, presentando opcións colectivas para aliviar a "carga" das mulleres con respecto ás tarefas domésticas, a cociña e outras tarefas domésticas femininas tradicionais. Margaret Benston presenta unha opinión similar no seu artigo de 1969, "The Political Economy of Women's Liberation", afirmando que a base material da discriminación contra as mulleres desaparecerá cando o traballo doméstico se transfira do sector privado ao público. Non obstante, Benston argumenta que sen unha liberdade real das tarefas domésticas, a verdadeira igualdade de oportunidades laborais é probablemente imposible. Un cambio a espazos comunitarios para comer, argumenta, pode significar simplemente que as mulleres son transferidas dunha cociña doméstica a unha cociña comunitaria, sen liberalas realmente da carga do traballo doméstico.
A medida que o feminismo se converteu en posfeminismo, a noción de feminidade foi "problematizada, en lugar de darse por sentada", di Stevi Jackson. O xiro cultural da década de 1990 tiña como obxectivo ampliar os límites da categoría "muller". As feministas comezaron entón a centrarse na linguaxe da opresión e o feminismo materialista perdeu o seu protagonismo.
Notas
Véxase tamén
Outros artigos Dupla xornada laboral Economía feminista Urbanismo feminista
Categoría:Marxismo Categoría:Feminismo