O Reino Ostrogodo, oficialmente Reino de Italia ( en latín: Regnum Italiae ), foi un reino xermánico establecido polos ostrogodos que controlaban Italia e as zonas veciñas entre o 493 e o 553. Liderados por Teodorico o Grande, os ostrogodos mataron a Odoacro, un soldado xermánico e antigo líder dos foederati. Odoacro convertérase previamente no gobernante de facto de Italia tras a deposición de Rómulo Augústulo, o último emperador do Imperio Romano de Occidente, no 476. Baixo o mando de Teodorico, o reino alcanzou o seu apoxeo, estendéndose dende o sur da Galia no oeste ata o oeste da actual Serbia no sueste. A maioría das institucións sociais do tardío Imperio Romano de Occidente conserváronse durante o seu reinado. Teodorico chamábase a si mesmo "Rei dos Godos e Romanos" ( en latín: Gothorum Romanorumque Rex ), demostrando o seu desexo de ser líder de ámbolos pobos.
Baixo o mando de Xustiniano I, o Imperio Romano de Oriente embarcouse nunha campaña para reconquistar Italia no ano 535. Vitixes, que era o gobernante ostrogodo naquel momento, non puido defender o reino con éxito e foi finalmente capturado cando caeu a capital, Rávena. Os ostrogodos uníronse arredor dun novo líder, Tótila, e conseguiron en gran medida reverter a conquista, pero finalmente foron derrotados. O último rei do Reino Ostrogodo foi Teia.
Véxase tamén
Outros artigos
Lista de reis ostrogodos
Categoría:Reino Ostrogodo Categoría:Ostrogodos Categoría:Reinos antigos Categoría:Estados da Idade Media