María Mercedes Torrevejano Parra, nada en Valdepeñas de Jaén o 9 de xaneiro de 1941, é unha filósofa, docente e catedrática española. En 1983 converteuse na primeira muller en obter por oposición unha cátedra de Metafísica na universidade española, concretamente na Universidade de Santiago de Compostela.
Traxectoria A súa formación estivo vinculada á Institución Teresiana, fundada polo seu paisano San Pedro Poveda. Tras estudar o bacharelato como interna en Jaén, trasladouse a Madrid para cursar estudos superiores.
Licenciouse en Filosofía e Letras na Universidade de Madrid en 1962. Ese mesmo ano iniciou a súa carreira como profesora axudante na Cátedra de Metafísica. Foi unha figura fundamental na organización das Convivencias de Filósofos Novos (1963-1973), sendo a encargada de manter o seu secretariado durante dez anos. Estas reunións foron as precursoras dos actuais Congresos de Filósofos Novos.
Doutorouse en Filosofía en 1977 pola Universidade Complutense de Madrid coa tese El sujeto trascendental en Kant: la crítica kantiana a la psicología racional, dirixida por Sergio Rábade.
Labor académico A súa carreira docente e investigadora desenvolveuse en diversas universidades:
Universidade de Santiago de Compostela: En 1983 gañou por oposición a Cátedra de Metafísica (Ontoloxía e Teodicea), sendo a primeira muller en acadar este posto en España. Universidade de Valencia: En 1991 obtivo a cátedra nesta institución, onde dirixiu o Departamento de Metafísica e Teoría do Coñecemento en varias etapas ata a súa xubilación en 2011.
Pensamento e investigación A súa obra céntrase principalmente no estudo da Metafísica, con especial atención a:
A crise moderna da metafísica e o proxecto fundamentalista de Kant. A fenomenoloxía de Heidegger e a súa recepción en Xavier Zubiri. A relación entre a teoloxía e a ciencia no pensamento clásico e moderno.
Ademais da súa faceta como investigadora, Torrevejano destacou pola súa defensa da incorporación da muller á docencia superior e á investigación, rompendo as barreiras de xénero nunha disciplina tradicionalmente masculina.
Vida persoal Estivo casada co político e xurista José Antonio Ortega Díaz-Ambrona (exministro de Educación), con quen compartiu unha estreita vinculación co ámbito educativo e intelectual español.
Obras destacadas
Razón y Metafísica en Kant (1982). Kant o la exigencia divina de una razón mundana (1986). Filosofía o el irrenunciable diálogo (Discurso inaugural na USC, 1988). Kant, Correspondencia (Edición, tradución e estudo introdutorio, 2005).
Notas
Categoría:Nados na provincia de Xaén Categoría:Nados en 1941 Categoría:Filósofos de Andalucía Categoría:Profesores da Universidade de Santiago de Compostela Categoría:Profesores da Universidade de Valencia Categoría:Personalidades sen imaxes Categoría:Alumnos da Universidade Central de Madrid