A inmigración marroquí en España é un tipo de inmigración árabe que responde ao movemento migratorio de cidadáns do Reino de Marrocos cara a España. Malia a estabilidade de Marrocos, está motivada por un desigual desenvolvemento económico, un lento progreso social, o escaso amparo dos dereitos civís e unha alta presión demográfica. A pesar de que os países que tradicionalmente foron destino dos emigrantes marroquís son Francia, Bélxica e os Países Baixos, no caso de España a emigración está impulsada, ademais, pola condición de país fronteirizo con Marrocos.
A comunidade marroquí é a comunidade estranxeira máis numerosa de España. Segundo cifras de 2021 do INE, 930.221 marroquís residen en España.
Historia A época do Protectorado Español de Marrocos (1912-1956) non levou aparellado un movemento migratorio cara a España, como si sucedeu no caso da emigración a Francia durante a vixencia do protectorado francés de Marrocos. A este período corresponde o militar e político franquista hispano-marroquí Mohammed ben Mizzian. Coa independencia de Marrocos (1956) moitos marroquís da Administración española do protectorado e do Exército de África trasladáronse a España, sobre todo a Ceuta e Melilla.
Coa anexión a Marrocos do Sáhara Español (1975) os saharauís tiveron a opción da nacionalidade española de acordo ao RD 2258/1976 de 10 de agosto de 1976. Quen non se acolleron a este perderon o dereito á nacionalidade.
A inmigración marroquí masiva con destino a España comezou nas últimas décadas do século XX, durante os derradeiros anos do reinado de Hassan II, tamén denominado anos de chumbo. Só a partir de finais da década de 1980 e principios dos 90 empezou a darse unha presenza notoria de marroquís na España peninsular.
No período 2003-2023 o crecemento foi do 136%, chegando a ser a comunidade marroquí o principal colectivo de estranxeiros en España.
A principal motivación para a emigración é a económica, xa que o PIB de Marrocos, quinta economía de África e 57.º do mundo, equivale a menos do 20% do de España.
Inmigración irregular En 1988 produciuse o primeiro caso de inmigración irregular de marroquís mediante a viaxe en chalana á costa peninsular española. A inmigración irregular e o tráfico de persoas a España son dous dos temas recorrentes nas relacións España-Marrocos.
A mediados dos 2000, unha proporción significativa da inmigración irregular de orixe marroquí a consecuencia do tráfico ilegal de persoas con destino ás Canarias producíase por vía marítima dende Tarfaya ou O Aaiún.
As cifras da inmigración irregular chegaron ao seu punto máximo en 2003, cando o 26% dos empadroados non tiña residencia legal en España.
O incidente máis grave ocorrido até a data foi o incidente fronteirizo de 2021 e o fenómeno relativamente novo dos menores estranxeiros non acompañados.
Poboación Segundo datos de 2025, os marroquís son a primeira comunidade estranxeira en España. Dende 2023, os marroquís tamén ocupan o primeiro posto de comunidades estranxeiras que máis emigran dende España. De acordo coas cifras de 2020, España é o segundo país do mundo que máis inmigrantes marroquís recibiu, por detrás de Francia e seguido por Italia. Pola contra, España é o terceiro país do mundo no que máis emigrantes marroquís regresaron a Marrocos, por detrás de Francia e Alxeria. No cuarto trimestre de 2023, a inmigración marroquí minguou, sendo superada pola inmigración procedente de Colombia e Venezuela.
Notas
Véxase tamén Outros artigos Relacións España-Marrocos
Categoría:Inmigración en España Categoría:Diáspora marroquí Categoría:Historia de Marrocos