O Bosque de Nyungwe () está situado no suroeste de Ruanda, na fronteira con Burundi, onde limita co Parque Nacional de Kibira ao sur, e co Lago Kivu e a República Democrática do Congo ao oeste. A selva tropical de Nyungwe é probablemente a selva tropical montana mellor conservada de África. Está situada na conca hidrográfica entre a conca do río Congo ao oeste e a conca do río Nilo ao leste. Do lado leste do bosque de Nyungwe tamén provén unha das ramas das fontes do Nilo.

O bosque de Nyungwe estableceuse no 2004 e abrangue unha área de aproximadamente 1019 km² de selva tropical, bambú, pradarías, pantanos e turbeiras. A cidade máis próxima é Kamembe, Ruanda, a 54 km ao oeste. O monte Bigugu]] (2921 m) está situado dentro dos límites do parque. En outubro de 2020, o Consello de Desenvolvemento de Ruanda asinou un acordo con Parques Africanos para asumir a xestión durante un período inicial de 20 anos. En setembro de 2023, o bosque de Nyungwe engadiuse á lista do Patrimonio Mundial da UNESCO.

Fauna silvestre miniatura|esquerda|Amencer en Nyungwe miniatura|Río no Parque Nyungwe, Ruanda miniatura|Chimpancé novo no Parque Nacional do Bosque de Nyungwe, Ruanda O bosque de Nyungwe ten unha ampla diversidade de especies animais, o que o converte nunha prioridade para a conservación en África. O bosque está situado nunha rexión na que se atopan varias zonas bioxeográficas a grande escala e a variedade de biomas terrestres proporciona unha grande extensión de microhábitats para moitas especies diferentes de plantas e animais.

O parque contén 13 especies de primates (o 25% do total de África), máis de 300 especies de aves, incluíndo 30 endémicas do Rift Albertino, 1068 especies de plantas, 85 especies de mamíferos, 32 especies de anfibios e 38 especies de réptiles. Moitos destes animais son especies de distribución restrinxida que só se atopan na ecorrexión dos bosques montanos do Rift Albertino en África. De feito, o número de especies endémicas que se atopan aquí é maior que en calquera outro bosque das Montañas do Rift Albertino que fose estudado. O bosque, que alcanza a súa altitude máxima de 3000 m, é de particular interese pola presenza de colonias de chimpancés (Pan troglodytes) e Angola colobus (Colobus angolensis), este último agora extinto en Angola pola intensa caza á que sometérono.

Especies de primates Chimpancé común (Pan troglodytes) Ruwenzori colobus (Colobus angolensis ruwenzori) Mono de L'Hoest (Cercopithecus l'hoesti) Mono prateado (Cercopithecus doggetti) Mono dourado (Cercopithecus kandti) Mono de Hamlyn (Cercopithecus hamlyni) Mono de cola vermella (Cercopithecus ascanius) Mona de Dent (Cercopithecus denti) Mono vervet (Chlorocebus pygerythrus) Babuíno olivo (Papio anubis) Mangabey de meixelas grises (Lophocebus albigena)

Historia thumb|Vista aérea do bosque A reserva forestal de Nyungwe estableceuse en 1933 polo goberno colonial belga. Na década de 1920 o goberno colonial preocupouse pola aceleración da conversión dos bosques en pastos. As leis que rexían as reservas forestais de Ruanda prohibían a tala de bosques para a agricultura, pero mantiñan os dereitos das comunidades para cortar e recoller leña e permitían a explotación comercial de madeira de folla caduca valiosa. A aplicación foi laxa e a poboación local continuou a usar o bosque para a caza, a recollida de mel, a corta de madeira, a agricultura de subsistencia e a minería de ouro.

thumb|right|Ruwenzori colobus unit Ruanda independizouse en 1962 e as reservas forestais do país xestionounas o Ministerio de Agricultura. De 1958 a 1973, o bosque de Nyungwe reduciuse en máis de 150 km² debido aos incendios, á corta de madeira, á caza de animais e á agricultura a pequena escala. Os bosques próximos de Gishwati e Virunga reducíronse á metade nese momento. En 1969, os elefantes aínda se contaban por centos en Nyungwe. En 1974, os cazadores abatiron o último búfalo en Nyungwe. En 1984, Nyungwe dividíuse en áreas que permiten o uso sostible e a extracción de madeira. O Goberno de Ruanda desenvolveu un plan para unha zona de amortecemento que aínda se pode ver hoxe en día. En 1984, os estudos de biodiversidade realizados pola Wildlife Conservation Society (WCS) con RDB documentaron colobos en grupos de ata 400 membros, un fenómeno inaudito. En 1987, comezou o desenvolvemento do sistema de sendeiros en Uwinka. En 1994, a guerra e o xenocidio devastaron o país e destruíron moitas das instalacións de investigación e turísticas de Uwinka. A maior parte do persoal directivo viuse obrigado a fuxir, pero moitos membros subalternos do persoal de Nyungwe permaneceron para protexer o parque. O parque comezou a reconstruírse en 1995, pero a seguridade e a estabilidade aínda eran incertas. En 1999, o último elefante de Nyungwe morreu no pantano abatido por cazadores furtivos.

Ingresos e impacto económico Proxéctase que o Parque Nacional de Nyungwe xere aproximadamente 4.800.000.000 francos ruandeses en ingresos en 2025, contribuíndo significativamente á economía de Ruanda. Xestionado por African Parks, os esforzos céntranse en atraer investimentos e promover o turismo sostible. Estímase que os visitantes nacionais constitúen entre o 45 e o 50 % dos turistas, mentres que os visitantes internacionais representan entre o 35 e o 40 %, con iniciativas en curso para fomentar estadías máis longas e un maior gasto. Os ingresos apoian programas de conservación, desenvolvemento de infraestruturas e creación de emprego, cunha estratexia a longo prazo destinada a equilibrar os beneficios económicos coa protección ambiental.

Notas

Referencias

Véxase tamén

Ligazóns externas Páxina oficial

Categoría:Patrimonio da Humanidade en Ruanda