Veljo Tormis, nado en Kuusalu o 7 de agosto de 1930, e finado en Talín o 21 de xaneiro de 2017, foi un compositor estoniano, considerado como un dos grandes compositores corais contemporáneos e un dos compositores máis importantes do século XX en Estonia.Daitz, Mimi. Ancient Song Recovered: The Life and Music of Veljo Tormis. Hillsdale, NY: Pendragon Press, 2004. . O primeiro e único escrito importante sobre Tormis en inglés. Inclúe análises de moitas das composicións de Tormis, historia estoniana e *regilaul* (a canción rúnica báltico-finesa na que se basea gran parte da música de Tormis), traducións de varios artigos e entrevistas importantes, análise de varias obras corais importantes representativas e abundante información biográfica. Tamén inclúe un glosario, discografía anotada, bibliografía, unha lista alfabética completa de obras (que non se atopa en ningún outro lugar da lingua inglesa) e un CD con varios exemplos musicais pertinentes. Internacionalmente, a súa fama xorde do seu extenso corpus de música coral, que supera as 500 cancións corais individuais, a maioría delas a capela. A gran maioría destas pezas baséanse en cancións folclóricas tradicionais estonianas (regilaulud), xa sexa textualmente, melodicamente ou estilisticamente.

A súa composición máis a miúdo interpretada fóra de Estonia, Raua needmine, (1972), invoca as antigas tradicións xamánicas para construír unha alegoría sobre os males da guerra. Algunhas das súas obras foron prohibidas polo goberno soviético, pero debido a que a música folclórica era fundamental para o seu estilo a maioría das súas composicións foron aceptadas polos censores.

Máis recentemente, as obras de Tormis foron interpretadas e gravadas por Tõnu Kaljuste co Coro de Cámara da Filharmónica de Estonia, e outros. Na década de 1990, Tormis comezou a recibir comisións dalgúns grupos a capela como os Cantores do Rei e o Ensemble Hilliard.

Tormis dixo famosamente dos seus escenarios de melodías tradicionais e verso: "Non son eu quen fai uso da música folk, é a música folk que fai uso de min". O seu traballo demostra a súa convicción de que a música tradicional estoniana e outra música finobáltica representa un tesouro que debe ser gardado e alimentado, e que a cultura pode manterse viva a través do canto.

Traxectoria Nado en Kuusalu en 1930, Tormis tivo unha profunda experiencia coa música coral dende moi novo. O seu pai era director de coro, organista e profesor de música. O seu deleite polos contrastes tímbricos proporcionados polos rexistros do órgano tamén pode estar relacionado coa súa posterior orquestración de texturas corais, un selo distintivo do seu estilo maduro.

Tormis comezou a súa educación musical formal en 1943 na Escola de Música de Talín, pero foi interrompido pola segunda guerra mundial e unha doenza. En 1949, ingresou no Conservatorio de Talín e continuou os seus estudos no Conservatorio de Moscova (1951–1956). Rapidamente obtivo postos de profesor na Escola de Música de Talín (1955–60) e na Escola Superior de Música de Talín (1962–66), pero en 1969 xa se mantiña exclusivamente como compositor independente. Un dos seus alumnos foi o compositor Kuldar Sink.

Tormis estivo casado coa erudita, historiadora, crítica e profesora de teatro Lea Tormis (de solteira Rummo). Tiveron un fillo, Tõnu Tormis.

Dende os seus días de estudante ata a súa xubilación da composición no ano 2000, Tormis compuxo máis de 500 cancións corais individuais, así como outras pezas vocais e instrumentais, 35 bandas sonoras de filmes e unha ópera. Malia a censura dalgunhas das súas obras máis politicamente provocativas a finais da década de 1970 e na de 1980, seguiu sendo un compositor incriblemente célebre cuxas obras foron interpretadas por toda a Unión Soviética e Europa do Leste. En Europa do Leste, está considerado un dos grandes contribuíntes ao repertorio de música coral do século XX. A disolución da Unión Soviética en 1991 permitiu un maior acceso á produción composicional censurada pola Unión Soviética. A música de Tormis, xunto coa doutros compositores da rexión, está a experimentar un aumento nas taxas de programación e publicación, o que permite unha maior apreciación das tradicións da música coral e vocal.

Obras Kihnu pulmalaulud, 1959 Overture No. 2, 1959 Sügismaastikud, 1964 Luigelend (ópera), 1965 Eesti kalendrilaulud, 1966–67 Maarjamaa ballaad, 1967 Raua needmine, 1972 Pikse litaania, 1974 Eesti ballaadid, 1980 Laulusild, 1981 Varjele, Jumalan soasta, 1984 Unustatud rahvad, 1970–89 Piispa ja pakana, 1992 Incantatio maris aestuosi, 1996

Notas

Véxase tamén

Ligazóns externas Veljo Tormis Data Bank.

Categoría:Nados en 1930 Categoría:Nados en Talín Categoría:Finados en 2017 Categoría:Compositores de Estonia