A escala de Mohs é utilizada para medir a dureza das substancias sólidas. En xeoloxía utilízase para medir a dureza dos minerais. Foi proposta por Friedrich Mohs e baséase na resistencia dun mineral a ser raiado por outro. En mineraloxía a "dureza" non mide a resistencia do mineral a romper, senón a ser raiado.
Mohs, que era xeólogo, escolleu 10 minerais aos que atribuíu un determinado grao na súa escala comezando polo talco ao que lle deu o número 1 e rematando polo diamante ao que lle deu o 10.
A táboa é a seguinte:
Dureza de MohsMineralFórmula químicaDureza absolutaImaxe1TalcoMg3Si4O10(OH)21100px2XesoCaSO4·2H2O3100px3CalcitaCaCO39100px4FluoritaCaF221100px5ApatitaCa5(PO4)3(OH–,Cl–,F–)48100px6Ortosa (feldespato)KAlSi3O872100px7CuarzoSiO2100100px8TopacioAl2SiO4(OH–,F–)2200100px9CorindónAl2O3400100px10DiamanteC1600100px
Por non gardar a mesma proporción entre intervalos, establecéronse outros métodos para medir a dureza das substancias sólidas (ver durezas absolutas na táboa), aínda que en xeoloxía aínda se segue a usar a escala de Mohs, por ser un método simple e efectivo.
Categoría:Mineraloxía