O capitalismo clientelista, ou capitalismo de compadres, designa unha orde económica na que a rendibilidade e a supervivencia das empresas dependen fundamentalmente do cultivo de alianzas políticas con funcionarios gobernamentais, en lugar de ofrecer un valor superior aos consumidores a través de mercados competitivos. Esta disposición maniféstase a través de mecanismos como subsidios selectivos, aranceis proteccionistas, barreiras regulatorias erguidas contra os rivais e rescates para as empresas favorecidas, permitindo aos insiders extraer rendas a expensas da eficiencia económica xeral. A diferenza do capitalismo de mercado xenuíno, ou de laissez-faire, que recompensa a innovación e a produtividade, o capitalismo de compadres prospera grazas á intervención estatal que politiza as decisións económicas e fomenta a dependencia da discrecionalidade burocrática.
O fenómeno xorde alí onde os gobernos exercen unha autoridade substancial sobre a asignación de recursos, creando incentivos para que as empresas prioricen o lobbying e o tráfico de influencias por encima da asunción xenuína de riscos empresariais. As observacións empíricas en contextos diversos, desde economías emerxentes ata avanzadas, revelan que as empresas vinculadas ao capitalismo de compadres adoitan presentar taxas de produtividade e innovación inferiores ás dos competidores sen tales conexións. As consecuencias inclúen a mala asignación do capital, a supresión da competencia e o aumento da corrupción, xa que a política pública se dobrega cara ao beneficio privado, obstaculizando en última instancia o crecemento a longo prazo e agravando a desigualdade ao concentrar os beneficios nun reducido grupo privilexiado.
Notas
Categoría:Termos e conceptos de economía Categoría:Capitalismo