Romanía, que ingresou na Unión Europea o 1 de xaneiro de 2007, comezou súa transición do comunismo ao capitalismo en fins de 1989. Naquela ocasión contaba cunha industria obsoleta e unha produción insuficiente para as necesidades do país.

O país saíu dunha recesión de 3 anos de duración o 2000, grazas ás exportacións aos países da UE. O consumo doméstico e os investimentos axudaron o crecemento do PIB en anos recentes, pero tamén resultaron en grandes desequilibrios da balanza de pagamentos.

Romanía é un dos principais produtores e exportadores de produtos agrícolas de Europa. Este sector representa o 10% do PIB. Os cultivos ocupan o 40% da superficie do país; os recursos forestais son abundantes e a pesca estase expandindo. Existen xacementos de gas natural e petróleo que achegan unha porcentaxe significativa do consumo diario, pero para cubrir a totalidade da demanda o país está obrigado a importalos, principalmente de Rusia. Para tratar de reducir a dependencia de factores externos, impulsouse a xeración en plantas de enerxía nuclear e hidroeléctrica, e entre ambas clases proporcionan un 45% da enerxía consumida no país.

O sector industrial representa o 35% do PIB, pese a que nos últimos tempos as instalacións construídas durante a etapa de economía centralizada quedaron obsoletas e as fábricas han que investir masivamente en modernizacións. Os principais sectores son o téxtil, o siderúrxico, a produción de máquinas e vehículos, de armamento e o procesamento da produción agropecuaria.

Os servizos comprenden o restante 55% do PIB, sendo o turismo o principal contribuínte.

Historia recente Após o colapso do Bloque Soviético en 1989-1991, Romanía foi deixada cunha base industrial obsoleta e un padrón de capacidade industrial totalmente inadecuado ás súas necesidades.

En febreiro de 1997, Romanía iniciou un abraiante programa de reforma estrutural e estabilización macroeconómica, mais a reforma subsecuentemente ten sido un proceso inconstante. Os programas de reestruturación inclúen liquidar grandes industrias de enerxía intensiva e reformas importantes nos sectores financeiro e agrícola.

As prioridades do goberno inclúen: obter un préstamo renovado co FMI, apertar as políticas fiscais, acelelar a privatización e reestruturar empresas non lucrativas.

Os anos 2002 e 2003 foron economicamente exitosos, e actualmente o crecemento do PIB prevese do 4,5% por ano. A economía creceu o 6,6% na primeira metade de 2004, e o 7,0% (ano sobre ano) no segundo trimestre de 2004, marcando a maior taxa de crecemento na rexión. O salario bruto medio por mes en Romanía é de 2200 lei (datos de outubro de 2007), un aumento de 2,1% sobre o mes anterior. Iso equivale a 900 dólares. O salario líquido medio por mes en xaneiro de 2007 era de 1748 lei.

O desemprego en Romanía está no 6,1% (2006), valor que é baixo en comparación a outros países europeos.

A pesar das nítidas mellorías, Romanía aínda se enfronta varios problemas claves: corrupción elevada en case todos os niveis da sociedade, falta de transparencia respecto dos gastos públicos, falta de competitividade económica -especialmente no sector agrícola-, un certo grao de desemprego en áreas rurais e ritmo lento de reforma no sector público (pertencente ao Estado) da economía.

A liberdade de prensa xeralmente está garantida, mais algunhas presións económicas e administrativas determinan que a media reflicta especialmente os aspectos positivos ou neutros da sociedade no lugar dos aspectos negativos ou críticas dirixidas ao goberno.

Romanía recibiu en outubro de 2004 o moi desexado status de "economía de mercado funcional" polos estamentos oficiais da UE, con algunhas reservas -relacionadas especialmente cos aspectos mencionados no parágrafo anterior. Tornouse membro da Unión Europea o 1 de xaneiro de 2007, xunto coa Bulgaria.

Notas