O Circuíto de Spa-Francorchamps é un circuíto de carreiras permanente onde se disputa o Gran Premio de Bélxica de Fórmula 1 e as probas de resistencia das 24 horas de Spa e os 1000 quilómetros Spa.
É un dos circuítos máis difíciles do mundo, principalmente debido á súa natureza rápida, sinuosa e accidentada. Spa é o circuíto favorito de moitos pilotos e afeccionados.
Malia o seu nome, o circuíto non está en Spa, pero atópase na contorna da localidade de Francorchamps por completo dentro dos límites do municipio de Stavelot.
A pista O triángulo miniatura|dereita|O trazado da pista orixinal de 15 km miniatura|dereita|O trazado da pista máis rápida 14 km miniatura|dereita|Comparación do trazado da guerra e a pista renovada nos anos setenta miniatura|Vista actual do circuíto miniatura|Eau Rouge & Raidillon en 1997 miniatura|O Raidillon, coa famosa combinación Eau Rouge ao fondo Deseñado en 1920 por Jules de Their e Henri Langlois Van Ophem, o circuíto orixinal en forma de triángulo tiña 15 quilómetros de extensión, e percorría as estradas que unen as vilas belgas de Francorchamps, Malmedy e Stavelot. A pista foi pensada para recibir a súa carreira inaugural en agosto de 1921, pero, tivo que ser cancelada xa que só había un participante. A primeira carreira automobilística celebrouse no circuíto en 1922, e dous anos máis tarde viu a primeira edición da xa famosa carreira das 24 Horas de Spa. O circuíto foi utilizado por primeira vez nun Gran Premio de automovilismo en 1925.
O circuíto vello de Spa era esencialmente unha carreira de velocidade cos pilotos circulando a moitas máis altas velocidades medias que noutros circuítos, factor que fixo a Spa moi popular desde o seu inicio. Naquel entón, os belgas enorgullecíanse de ter un circuíto moi rápido, e para mellorar a velocidade media, en 1939 entre outras cousas remodelouse a lenta e tortuosa sección da chamada Ancienne Douane (ata 1920, houbo aquí unha aduana do Imperio Alemán ), utilizando unha combinación rápida e pronunciada de curvas de esquerda-dereita cara a arriba (en 240 metros de pista hai un desnivel de 24 metros), que se convertería nunha das curvas máis famosas do mundo, o Raidillon (en francés, subida forte), é coñecida polos afeccionados e público en xeral xunto coa curva a esquerda na parte inferior do val de Eau Rouge (Auga Vermella, o nome do río que corre baixo a curva), que unidas, forman a sección Eau Rouge-Raidillon, a máis característica do circuíto. Ata o ano 2000 era posible circular sobre a pista de carreiras, cando aínda era unha vía pública.
A pista de carreiras vella continuaba a través das curvas de Kemmel agora enderezadas á parte máis alta da pista (104 metros por encima da parte máis baixa), e logo ía costa abaixo en Les Combes, rapidamente, peraltada lixeiramente a esquerda cara a Burnenville, pasando esta vila lanzabanse rapidamente a dereita. Preto de Malmedy, comezaba a recta de Masta, que só era interrompida pola rápida Masta Kink entre as casas da granxa antes de chegar á localidade de Stavelot. A continuación, a pista continuaba a través dunha sección recta costa arriba con algunhas pequenas curvas chamadas la Carriere, pasando por 2 curvas ultrarrápidas (un xiro á dereita sen nome e logo Blanchimont) antes de frear moi duro para entrar na forquita de La Source, e que empalmaba coa sección en descenso da liña de saída a diferenza de hoxe, onde a sección de saía e meta está antes de la Source.
Spa está situado na campiña das Ardenas belgas, e o vello circuíto era (e segue sendo) usado como camiño público todos os días, había casas, árbores, postes eléctricos, currais, campos e outros obstáculos situados xusto á beira da pista. Ata 1970, non houbo modificacións de seguridade de ningún tipo no circuíto e as condicións do circuíto eran, agás dunhas cantas balas de palla, practicamente idénticos ao uso civil cotiá. O expiloto de Fórmula Un Jackie Oliver comentou "se saías da estrada, non sabías o que ías golpear".http://www.youtube.com/watch?v=_VtQ9Uc062M
Spa foi o circuíto máis rápido por estrada en Europa no momento, e que tiña unha mala reputació,n por ser perigoso e moi rápido, era un circuíto coñecido por ser para valentes, a maioría dos pilotos asustábanse nel. O vello circuíto de Spa era o único en que a velocidade era consistentemente alta sen apenas tregua en absoluto durante 3-4 minutos. Isto fixo que fose un reto mental extraordinariamente difícil, porque a maioría das curvas eran tomadas a máis de 290 quilómetros por hora e cada curva era tan importante como a anterior. Se un piloto levantaba minimamente o pé do acelerador, perdía non décimas, senón segundos enteiros. Incluso o máis mínimo erro de calquera tipo era castigado moi duramente en máis dun sentido. Con todo, esta realidade inversamente tamén provocaba poder obter enormes vantaxes se un piloto saía dunha curva un pouco máis rápido.
Do mesmo xeito que os circuítos de Nürburgring e Le Mans, Spa fíxose famoso polos accidentes mortais, xa que cada ano había moitas mortes na pista ultra-rápida, no Gran Premio de Bélxica de 1960 2 pilotos, Chris Bristow e Alan Stacey morreron con 15 minutos de diferenza (aínda que o accidente de Stacey causouno un paxaro que golpeouno na cara) e Stirling Moss estrelouse en Burnenville durante a práctica e lesionouse gravemente. Cando engadíronse as barreiras de seguridade Armco á pista en , as mortes fixéronse menos frecuentes alí, pero a pista seguía sendo notoria por outros factores. O bosque das Ardenas tiña un clima moi impredicible e había partes onde estaba chovendo e a pista estaba mollada, e outras partes onde o sol brillaba e a pista estaba completamente seca. Este factor foi un elemento común nos circuítos longos, pero o tempo en Spa foi sempre máis impredicible que noutros circuítos longos, combinado co feito de que era unha pista de ultra alta velocidade con todas as curvas, agás La Source, de extremadamente alta velocidade converterona nunha das pistas de carreiras máis perigosas do mundo. foi o último ano ata en que se diputou nel unha carreira de F1. Múltiples vítimas mortais durante as carreiras de turismos das 24 Horas de Spa de 1973 e 1975 selaron o destino do vello circuíto, e , foi o último ano do circuíto de Spa no seu trazado orixinal, as únicas grandes carreiras disputadas alí foron o Gran Premio de Bélxica de motociclismo e as 24 Horas de Spa de carreiras de turismos, A carreira dos 1000 km Campionato Mundial de Sportscar non se disputou logo de 1975 e non regresou ata 1982.
En , o Gran Premio de Bélxica foi boicoteada pola F1 debido ao perigo extremo de Spa. Houbera 10 vítimas mortais en total na pista na década de 1960, incluíndo 5 nos 2 anos anteriores. Os pilotos esixiron realizar cambios en Spa, que non eran posibles no curto prazo, polo que o Gran Premio de Bélxica foi suspendido ese ano. Engadíronse barreiras Armco á pista e melloráronse seccións da mesma (especialmente as seccións Stavelot e Holowell). Na última carreira alí o ano seguinte as melloras na pista aínda non eran o suficientemente satisfactorias (ata engadiuse unha chicana temporal en Malmedy só para esa carreira) para os pilotos en termos de seguridade, e ata coa chicana, os pilotos facían unha media de máis de 240 km/h durante a carreira. Para a carreira de 1971, os donos da pista e as autoridades non instalaran na pista as medidas de seguridade obrigatorias, e a carreira foi cancelada. A Fórmula 1 non volveu a Spa ata 1983 na pista moderna.
Masta Kink
A Masta Kink foi unha das seccións máis temibles en calquera circuíto de carreiras no mundo, requiría habilidade e valor na mesma medida para facelo ben. Logo dunha longa recta desde Malmedy, os coches chegaban a toda velocidade antes de ter que negociar Masta, unha chicana esquerda-dereita de alta velocidade, e unha boa velocidade de saída era de vital importancia, xa que era seguido por outro longo tramo recto de Stavelot. Esta era unha curva moi rápida e moi perigosa, xa que se atopaba xusto no medio de dúas rectas moi longas e continuas ambas ao redor de 2´4 km de longo. A velocidade neste sector podía alcanzar os 306 km/h.
Masta perdeuse para as carreiras de F1 logo da carreira de 1970. Jackie Stewart loitou para mellorar a seguridade nas carreiras logo do seu accidente alí en 1966, cando o seu BRM terminou boca abaixo na adega da granxa situada no exterior da curva, coas costelas rotas e caendolle encima un abundante fluxo de combustible do tanque para engadir dramatismo. Neste punto, a moitos dos pilotos de Fórmula Un non lles gustaba Spa (incluíndo Stewart e Jim Clark, que lograra algunhas das súas máis grandes vitorias alí) debido ás inmensas velocidades que eran constantes na pista. Mentres estaba de espectador nas 12 Horas de Sebring de 1972, Stewart tratou de organizar un boicot a carreira dos 1000 km de Spa dese ano, unha medida que non foi respaldada por moitos dos pilotos, porque Spa aínda era popular para os pilotos de carreiras fóra da Fórmula Un. En 1986 Stewart comparou o antigo circuíto de Spa por ser tan feroz como un tigre, e máis tarde nunha entrevista en 2011 describiu Masta como quizais a curva máis difícil en calquera pista de carreiras nas que competiu na súa carreira, ata máis que Eau Rouge.http://www.youtube.com/watch?v=ISOEXQG5vOo 19:04
Outra historia particularmente horrible sucedeu na carreira das 24 horas para turismos de 1972.Léon Grisard Motorsport Memorial Durante unha das súas paradas en boxes pola noite, Hans-Joachim Stuck gritou ó seu copiloto Jochen Mass por encima do ruído que debía "ter coidado coas partes do corpo en Masta Kink". Mass chegou alí esperando ver anacos de coche todo o camiño, pero arrepiouse ao descubrir que eran, de feito, os restos dun comisario da carreira.GP Encyclopedia > Circuits > Spa-Francorchamps Grandprix.com
Logo de Masta, e ao final da recta posterior a Holowell, adoitaba haber unha forquita na entrada á vila, que posteriormente foi anulada por unha curva peraltada á dereita máis rápida. Outra sección rápida no medio do bosque conducía a Blanchimont. Onde, a nova pista curta do ano 1979 únese ao antigo trazado.
Dezaoito grandes premios do campionato mundial de Fórmula Un celebráronse na configuración orixinal do circuíto de Spa-Francorchamps, que foi boicoteado pola F1 en , o récord de volta da antiga pista en forma de triángulo é de 3 minutos e 13,4 segundos, en poder do piloto francés Henri Pescarolo, pilotando un Matra nos 1000 km. de Spa de 1973 unha carreira do Campionato Mundial de Sportscar a unha velocidade media de 262 km/h, pero o tempo máis rápido xamais rexistrado no vello circuíto de Spa foi o tempo da pole para a mesma carreira de 3 minutos e 12,7 segundos logrado por Jacky Ickx nun Ferrari 312PB.
Novo trazado