A alerxia (do , reacción estraña) é unha hipersensibilidade a unha substancia en particular que se inhala, inxire ou toca, producindo uns síntomas característicos e unha reacción patolóxica do corpo de tipo inmunolóxico.Diciopedia do século 21, volume 1. Galaxia, 2007, páxina 92. A alerxia é, xa que logo, o efecto prexudicial de hipersensibilidade do organismo.
Proceso A substancia á que se é alérxico denomínase "alérxeno", e os síntomas provocados son definidos como reaccións alérxicas. Cando un alérxeno penetra no organismo dun suxeito alérxico, o sistema inmunitario deste responde producindo unha gran cantidade de anticorpos. A sucesiva exposición ao mesmo alérxeno producirá a liberación de mediadores químicos, en particular a histamina, provocando a aparición dos síntomas típicos da reacción alérxica.
Tipos As alerxias son, segundo Gell e Coombs, de catro tipos:Gell PGH, Coombs RRA, eds. Clinical Aspects of Immunology. 1ª ed. Oxford, Inglaterra: Blackwell; 1963.
Inmediatas: Caracterízanse por unha resposta rápida do sistema inmunitario, mediada por anticorpos IgE. Exemplos deste tipo son as alerxias a certos alimentos, pole, picadas de insectos ou mordedura de cobras. A gravidade da reacción non só depende da sensibilidade alérxica da persoa, senón tamén da cantidade e tipo de veleno inxectado. As mordeduras de serpes velenosas son sempre casos de urxencia médica, independentemente de se a persoa ten ou non unha alerxia coñecida ao veleno. Citotóxicas: Estas alerxias ocorren cando os anticorpos atacan as células do propio corpo, podendo afectar a varios tecidos e órganos. De complexos inmunes: Prodúcense cando os anticorpos reaccionan con antíxenos formando complexos que se depositan en diferentes partes do corpo, provocando inflamación. Retardadas: Este tipo de alerxia non é mediada por anticorpos, senón por células do sistema inmunitario, e a resposta pode tardar varios días en manifestarse.
Cada un destes tipos pode presentarse con distintos graos de severidade. As alerxias alimentarias, por exemplo, afectan aproximadamente a un de cada dez menores en idade escolar e poden variar en intensidade, dende reaccións leves, como erupcións cutáneas ou malestar dixestivo, até casos graves que poden desencadear un shock anafiláctico e requiren atención médica inmediata.
Tratamento Entre os tratamentos para aliviar os síntomas das alerxias, a cetirizina, un antihistamínico de segunda xeración, é comunmente empregada para reducir os efectos da histamina no corpo.Os antihistamínicos de segunda xeración diferéncianse dos fármacos de primeira xeración por causaren menos somnolencia e seren máis específicos no tratamento dos síntomas alérxicos. Outros antihistamínicos como a loratadina e fexofenadina, tamén son eficaces para controlar a rinorrea, o proído e os espirros, con menos efectos secundarios que os antihistamínicos de primeira xeración como a difenhidramina.
En casos de alerxias moderadas a graves, poden empregarse corticosteroides nasais para reducir a inflamación nasal. Para as reaccións alérxicas cutáneas, poden ser útiles cremas con corticosteroides ou emolientes. No caso de alerxias graves, como a anafilaxe, é fundamental a administración inmediata de epinefrina e a atención médica urxente. A inmunoterapia, un tratamento a longo prazo que implica a exposición controlada a alérxenos, tamén pode ser considerada para reducir a sensibilidade do sistema inmunitario a determinados alérxenos.
Notas
Véxase tamén Outros artigos Alerxia alimentaria IgE
Ligazóns externas Ministerio de Sanidad y Política Social
Categoría:Doenzas do sistema inmunolóxico