Injun 3 foi un satélite artificial da USAF xestionado pola Universidade de Iowa lanzado o 13 de decembro de 1962 mediante un foguete Thor desde a Base Vandenberg da Forza Aérea xunto cos satélites Poppy 1A, Poppy 1B, Surcal 2 e Calsphere 1.
Características Injun 3 foi o terceiro satélite da serie Injun, deseñado, construído e xestionado pola Universidade de Iowa para a USAF. A súa misión foi estudar a magnetosfera terrestre, os cintos de radiación, as auroras e outros fenómenos xeofísicos. Injun 3 estaba deseñado para aliñarse magneticamente co campo magnético terrestre. A alimentación eléctrica era proporcionada por células solares e baterías. Injun 3 funcionou ata finais de outubro de 1963, momento no que as baterías fallaron.
Injun 3 foi inxectado nunha órbita inicial de 2781,9 km de apoxeo e 246,3 km de perixeo, cunha inclinación orbital de 70,34 graos e un período de 116,3 minutos. Reentrou na atmosfera o 25 de agosto de 1968.
Notas
Véxase tamén
Outros artigos Injun (satélites)
Categoría:Injun