thumb|left|220px|Törpe cirbolya (Pinus pumila) porzós virágzata thumb|left|220px|Simafenyő (Pinus strobus) toboza thumb|right|220px|Mexikói diófenyő (Pinus cembroides) tobozai és magvai

Selyemfenyőnek a köznyelvben a fenyőfélék (Pinaceae) tűnyalábos fenyő (Pinus) nemzetségének Strobus alnemzetségét nevezzük.

Rendszertani felosztása a hibrid fajok nélkül

Az alnemzetséget fajcsoportokra és tovább fajsorokra bontják.

Ducampopinus fajcsoport

Krempfianae fajsor: Pinus krempfii,

Gerardia fajcsoport

Gerardianae fajsor: tarkakérgű fenyő (Pinus bungeana), Pinus gerardiana, Squamatae fajsor: jünnani platánkérgű fenyő (Pinus squamata),

Nelsonia fajcsoport

Nelsonianae fajsor: Pinus nelsonii,

Parrya fajcsoport

Balfourianae fajsor: bozontos fenyő (szálkásfenyő, gyantástűjű szálkásfenyő, Pinus aristata), rókafarkfenyő (Pinus balfouriana), simatűjű szálkásfenyő (Pinus longaeva),* Cembroides fajsor (cirbolyák): mexikói diófenyő (Pinus cembroides), Pinus culminicola, Pinus discolor, mexikói diófenyő (Pinus edulis), Pinus johannis egylevelű fenyő (Pinus monophylla), Pinus orizabensis, négylevelű fenyő (Pinus quadrifolia), Pinus remota, Rzedowskianae fajsor: Pinus maximartinezii, Pinus pinceana, Pinus rzedowskii,

Quinquefoliae fajcsoport

Strobus fajsor: fehértörzsű fenyő (Pinus albicaulis), Pinus amamiana, kínai selyemfenyő (Armand-fenyő, Dávid-fenyő, Pinus armandii), mexikói fehérfenyő (mexikói simafenyő, Pinus ayacahuite), Pinus bhutanica, cirbolyafenyő (havasi fenyő, Pinus cembra), Pinus cernua, Pinus chiapensis, Pinus dabeshanensis, Pinus dalatensis, Pinus eremitana, Pinus fenzeliana Pinus fenzeliana, nevadai cirbolyafenyő (Pinus flexilis), koreai cirbolya (Pinus koraiensis), cukorfenyő (kaliforniai selyemfenyő, Pinus lambertiana), kolumbiai simafenyő (Pinus monticola), Pinus morrisonicola, Pinus orthophylla, japán selyemfenyő (japán fehérfenyő Pinus parviflora), balkáni selyemfenyő (makedon fenyő, Pinus peuce), törpe cirbolya (Pinus pumila), Pinus reflexa, szibériai cirbolyafenyő (Pinus sibirica, Pinus cembra sibirica), délnyugati fehér fenyő (Pinus strobiformis), simafenyő (amerikai selyemfenyő, Pinus strobus), Pinus stylesii Pinus uyematsui, himalájai selyemfenyő (Pinus wallichiana), Pinus wangii

Származása, elterjedése

Selyemfenyők a Pinus nemzetség teljes elterjedési területén előfordulnak.

A legjellemzőbb fajok földrajzi elterjedésük szerint:

Magyarországon

balkáni selyemfenyő (makedón selyemfenyő, bolgárfenyő, Pinus peuce) törpe cirbolya (törpe selyemfenyő, kamcsatkai fenyő, Pinus pumila)

Ázsiában

himalájai selyemfenyő (Pinus wallichiana) japán selyemfenyő (japán fehérfenyő Pinus parviflora)

Észak-Amerikában

cukorfenyő (kaliforniai selyemfenyő, Lambert-fenyő, Pinus lambertiiana) kolumbiai selyemfenyő (Pinus monticola) mexikói fehérfenyő (mexikói simafenyő, Pinus ayacahuite),

Megjelenése, felépítése

Az alnemzetség tagjainak tűlevelei hosszúak és lágyak. A Quinquefoliae fajcsoport tagjai az úgynevezett öttűs fenyők.

Bár valamennyi fenyő fája puhafa, de a kereskedelemben „puha” és „kemény” fenyőfákra osztják őket; a selyemfenyők ez utóbbi csoportba tartoznak.

Életmódja, termőhelye

Felhasználása

Az ehető magvú fajok közül kiemelendő: havasi cirbolyafenyő, kínai selyemfenyő, szibériai cirbolyafenyő, koreai cirbolya mexikói diófenyő), kéttűs diófenyő, egylevelű fenyő himalájai diófenyő.Terebess gyümölcskalauz: Étkezési fenyőmagok

Az Amerikából származó simafenyőt az 1960-as évek óta többfelé Magyarországra is betelepítették. Ennek tapasztalatai nem kedvezőek.Ábri Tamás, Keserű Zsolt, Sóvágó Emese, Rédei Károly, 2024: A simafenyő (Pinus strobus L.) termesztésének tapasztalatai a Tiszántúl homoki termőhelyein

Jegyzetek

Források

Kategória:Fenyők